De zonneborder in september

IMG_1639Deze maand ziet de zonneborder er meer ingetogen uit.  Alhoewel, er zijn nog wel enkele kleuruitspattingen.  Vooral de asters trekken nu de aandacht.

IMG_1659

Herfstanemonen daarentegen, die staan daar heel bescheiden dromerig te wezen.

IMG_1647

En de stokrozen die torenen nog steeds heel fier overal bovenuit.

IMG_1646

Hibiscus trionum hier in het middelpunt.  Ik kocht deze bij Silene.  Volgens een trouwe bloglezeres gaat het hier over Hibiscus cannabinus, de hennepbladstokroos.  En gelijk heeft ze, denk ik nadat ik het opzocht.  Straf he, ze verbetert gewoon Lieve Adriaenssens!  Plezant!

IMG_1638

Werkdruk was er hier deze maand niet.  Geen enkel onkruidje gezien.  Zelfs de hagewinde tussen de phloxen lijkt onder controle.  Die hagewinde is als stukje wortel meegekomen met gekregen planten.  Elke keer ik een plantje zag bovenkomen, verwijderde ik het.  Zo raken ze uitgeput.

IMG_1645

De viltige rozetvormige plant die je op de voorgrond ziet, is koningskaars (Verbascum thapsus).  Die heeft zich uitgezaaid van elders uit de tuin.  Dat vind ik zo plezant aan deze plant : die duikt op waar hij zelf wil.  Deze ga ik dit najaar toch wel proberen iets dieper in de border te zetten.  Verbascum thapsus is een tweejarige plant.  Volgend jaar zal hij bloeien met een meer dan twee meter lange, gele bloeiwijze.  Super he!

IMG_1643

IMG_1637

Advertenties

De zotte zeis

Goh, ik heb mij geamuseerd gisteren!  Ik was helemaal mee met de nieuwe trend onder mijn vriendinnen : ik heb ook een sessie bodystyling gedaan.  Zelfs gratis!  Hoe dan?  Wel, ik heb eindelijk ons bloembollengraslandje gemaaid.  Met de zeis!

IMG_1569

Zo plezant!  Het was eigenlijk een jaar geleden dat ik mijn zeis nog in mijn handen gehad had.  Maar maandag is Barbara van Velt hier geweest … met een filmploeg.  We hebben drie filmpjes opgenomen voor velt over gras en gazon.  En ineens moest ik voor de camera een stukje zeisen.  Ik ben echt benieuwd hoe dat er zal opstaan, oei oei…

Gisteren heb ik dan de rest van het terrein verder gedaan.  Eerst was het echt een geklungel, hoor!  Ik stond al helemaal in ’t zweet toen mijn ecomaat Frans De Smedt op den hof kwam.  Hij heeft het me nog eens voorgedaan en toen had ik de schwung weer te pakken.  In een mooi ritme ging mijn zeis heen en weer, ik hoorde telkens hoe het gras afgesneden werd en terwijl hoorde ik ook de vogels fluiten.  Zo veel gezelliger en rustiger dan werken met een bosmaaier!

Ik kwam ook enkele kikkers tegen (allee, ’t waren padjes) die vluchtten voor de man, euh vrouw met de zeis.  Gelukkig is het gras aan onze poel al terug goed lang dus ik heb ze daar gezet.

IMG_1572

Eigenlijk was ik bezig gelijk met zo’n duur fitnesstoestel : de ‘Twist&Shape’.  Vandaag voel ik dat de spieren in mijn taille goed gewerkt hebben.  Misschien moeten al die trendy dametjes een stukje van hun gazon laten groeien en dat maaien met de zeis?  Veel goedkoper!

Wat heb je nu allemaal nodig om succesvol te zeisen?  Eigenlijk puur niks : een zeis, een wetsteen en een rijf.  Je hebt vele soorten zeisen.  Die met een houten steel zijn de beste en mooiste.  Maar ik kocht de mijne ooit in de aveve en die is even goed, hoor.

IMG_1580

Af en toe tussendoor strijk je met de wetsteen eens naast de snede van de zeis zodat die goed scherp blijft.  Voorzichtig!  Doe niet zoals ik!  Toen ik bijna op het einde was, heb ik lompweg een ‘schelleke vlees’ van mijn duim gesneden!  Tja, beginnersfouten he.  ’t Was toch plezant…

IMG_1581

De zonneborder in augustus

Ik heb deze week gewerkt in de zonneborder!  Ja echt, ik zal er wel vier uren in bezig geweest zijn!  Allee ja, ne serieuze mens kan wat ik gedaan heb zeker op twee uren klaren.  Want ik kan enorm ‘semmelen’ als ik tussen mijn planten geraak.  Ofwel heb ik een schattig klein vlindertje gezien dat ik nog niet ken en dan moet ik dat opzoeken.  Of een dikke hommel die nectar komt snoepen, die wil ik dan wel eens volgen.  En de frambozenhaag die staat vlak naast de border.  Man, daar kan ik niet afblijven!

IMG_2421

Gewerkt heb ik dus.  De border was ineens een rommeltje geworden door de massa’s uitgebloeide beemdkroon.  De zaden waren gevallen en ik heb de droge takken verwijderd want je zag gewoon niet meer wat er wel nog stond te bloemen.  Ik heb ook de grasranden afgestoken met zo’n ronde schup.  Want in september komt Barbara van Velt filmen in onze tuin en dan moet het er toch een beetje netjes uitzien he.

IMG_2427

Schildpadbloem, Chelone obliqua, achteraan op de volgende foto, staat nu in bloei.  Ik vind het een toffe plant.  Hij wordt 1,50 meter hoog maar blijft stevig staan.  Zelfs stormwind deert hem niet.  Hij kent ook geen ziektes en hij woekert niet.  De pol groeit langzaam aan en deze winter  zal ik hem eens scheuren.

IMG_2415

Nog zo’n pol die wat sneller aan het aangroeien is, is Scharnierbloem, Physostegia virginiana.  Dit is ook een vaste plant.  Scharnierbloem heeft zijn naam gekregen omdat als je zo’n bloempje ervan opzij duwt, dat zo blijft staan.  Het zijn ook toffe snijbloemen.

IMG_2418

Echinacea is net als vorige maand nog steeds van de partij.  Verbena bonariensis heeft zich wat verplaatst.  Er staat nu meer in de kippenren ernaast dan in de border zelf.

IMG_2420

IMG_2429Zelfs de witte Chinese bieslook vond ik hier.  Die komt vanuit de kruidentuin enkele meters verder aangewaaid.  Maar in combinatie met de rode beemdkroon vind ik deze verrassing nog wel geslaagd.

IMG_2416

Een toffe eenjarige die elk jaar in augustus terugkomt, is Hibiscus trionum, drie-urenbloem.  Hier kan je daar meer over lezen.

IMG_2417

IMG_2419

Phacelia

IMG_2308Momenteel staat onze voortuin er vol mee.  Het zit zo : toen we hier kwamen wonen had de lieve wederhelft nog niet zo veel vertrouwen in mijn manier van tuinieren.  De voortuin moest wel een beetje deftig zijn.  Daarom wilde hij die laten aanleggen door een tuinaannemer.  Braaf zoals ik altijd ben, gaf ik hem zijn zin.  Ik kreeg heel de rest van de tuin en mocht daar heerlijk mijn goesting doen, dus.

Onze voortuin werd aangelegd met exact drie soorten planten : lonicera nitida, een wintergroene heester die je makkelijk kan snoeien, buxus bollen en hortensia ‘Annabelle’.  Het was mooi strak en rustig.  Ik vond het eerlijk gezegd maar een saaie bedoening.  En veel snoeiwerk!

De lieve wederhelft snoeit de hagen en de lonicera dus ook.  Zo brengt hij structuur in mijn leven, want ik snoei scheef.  En na een tijdje vond hij die lonicera snoeien, niet meer plezant.  Goed, he!

En toen kwam er ook de buxusmot.  Gelukkig komen we heel goed overeen voor wat betreft het gebruik van sproeimiddelen.  Ze komen er niet in bij ons!  Maar juist toen ik een hele week met de nacht stond, krioelden de buxussen ineens van de rupsen.  ’t Was alsof ze erop gewacht hadden.  De tuinaannemer kwam dus alle buxussen rooien.  En daarna hebben we hem ook de lonicera en de hydrangea laten verwijderen.  Yes!  “Maak jij er maar iets van” zei de lieve wederhelft.  Hij vond de stukjes tuin die ik aangelegd had, eigenlijk toch wel veel mooier.  Lief, he…

En zo staat onze voortuin nu vol Phacelia.  Je moet het zo laten, zei de buurman.  Maar dat is niet de bedoeling.  De bodem was zo schraal, het had al heel lang niet geregend en in de zomer gingen we ook nog eens een weekje op vakantie.  Dus geen ideale periode om nieuwe planten te zetten.  Dus heb ik dat uitgesteld tot in het voorjaar.  De phacelia is een prima groenbemester zodat de bodem kan herstellen.  Er kan nu ook geen onkruid ontkiemen.  En bijen, zweefvliegen, hommels en vlinders vinden nu veel voedsel bij ons.

IMG_2310

IMG_2313

En ik kan deze winter snuisteren, planten opzoeken, tuinplannen maken, … zo gezellig.  Gebruiken jullie soms Phacelia?

IMG_2311

De Gespierde Speerdistel

IMG_2305Tadaa!  Kijk eens wat een prachtkerel ik hier heb!  Fier rechtop staat hij te pronken in onze tuin : de speerdistel of Cirsium lanceolatum.  Maar ik houd hem goed in ’t oog.  Tot een zaadlozing ga ik hem niet laten komen.😁

Ik heb altijd al een zwak gehad voor distels.  Niet voor hun stekelige karakter, maar hun bloemen vind ik prachtig.

IMG_2306

Tot vorig jaar moest je ze bestrijden, bij wet verplicht.  Deze wet over distelbestrijding dateert uit 1887.  Toen werkten landbouwers nog met paard en kar. Als ze zich kwetsten aan distels en dan in contact kwamen met paardenmest, konden ze besmet worden met de dodelijke tetanusbacterie.  Nu gebeurt op het veld alles machinaal en bovendien is er een goede vaccinatie.  Dus eigenlijk is deze wet achterhaald.

Deze wet werd verder uitgewerkt in het Distelbestrijdingsbesluit van 1987.  Akkerdistel, kale jonker, kruldistel en speerdistel moest nog steeds verdelgd worden.  Mannekes toch!  Daarom trok Natuurpunt naar de Raad van State.  Want sinds de Staatshervorming van 1980 is natuurbescherming en wilde plantenbestrijding een gewestelijke bevoegdheid.  Dus het 30 jaar oude Distelbestrijdingsbesluit dat een Koninklijk Besluit was overschreed deze gewestelijke bevoegdheid.  Daar verstond ik allemaal niet veel van dus ging ik te rade bij onze oudste zoon, die rechtenstudent is.  Hij legde me met een mooie tekening de hiërarchie van wetten en reglementen in België uit.

Dia1

Heel simpel gezegd zit de Vlaamse natuurwetgeving en bermbesluit in het hokje van ‘Wet‘ en het Distelbestrijdingsbesluit is maar een ‘Koninklijk besluit‘ en dat staat daaronder.  Dus plaatselijke reglementen van provincies en gemeenten die distelsancties opleggen op grond van die federale wetgeving (KB) hebben daardoor geen rechtsgrond.  Goed, he!

Bovendien zijn die reglementen zelfs in strijd met de Vlaamse natuurwetgeving en bermbesluit (Wet) i.v.m. regels voor verwijderen van vegetatie en pesticidengebruik.

Op 9 maart 2017 gaf de Raad van State Natuurpunt gelijk tegenover de provincie Antwerpen.  Niet het federale niveau is bevoegd voor natuurkwesties, wel de gewesten.  Woon je in een andere provincie, dan mag je je daarop beroepen en zal je gelijk krijgen.  Onze mooie en ecologisch zeer waardevolle distels moeten dus niet bestreden worden.  Hehe…

Want waardevol, dat zijn ze echt.  Distels zijn een trekpleister voor veel vlinders, hommels, bijen, kevers en zweefvliegen.  Vogels worden aangetrokken door hun voedzame zaden.  Voor veel insecten zijn ze zelfs waardplant : ze hebben distels nodig om zich te kunnen voortplanten, om hun eitjes af te zetten.

Distelbestrijding gebeurt meestal door schadelijke, chemische bestrijdingsmiddelen te gebruiken en dat is zeer nefast voor onze natuur.

Ondertussen las ik dat landbouwers echter wel zouden verplicht blijven om akkerdistels in grasland te bestrijden om overwoekering te vermijden.  Volgens het departement van landbouw en visserij ligt de oorsprong van deze verplichting in de Europese wetgeving.  Pff, kunnen ze het nog ingewikkelder maken?!

 

IMG_2304IMG_2314

 

 

Tomatendieven? Nee, tomaten… dieven.

Ik moet toegeven, een volleerde moestuinier ben ik echt niet.  Ik heb het meer voor de ecologische siertuin.  Lekker wild, veel flora en bijgevolg ook fauna.

Maar deze winter meegedaan met een zadenruil met andere tuinbloggers.  En zo heb ik me eens gewaagd aan tomaten.  Ik kreeg zaadjes van Galina’s, Orkado, Marion en Ceman.  Dit zijn buitentomaten, want een serre heb ik (nog) niet.  Dankzij het goede weer doen die het heel goed en ik was er best wel fier op.  Tot gisteren!

Lang geleden dat mijn vader nog eens tot vanachter in de tuin gewandeld was.  Maar toen hij gisteren mijn tomaten zag, kreeg hij een acute lachkramp.  “Wat is dat, jong?” gierde hij.  “Een tomatenoerwoud?!”  “Ge moet uw dieven eruit doen.”  Ik vond dat ik dat gedaan had, af en toe had ik wel wat stengeltjes in de oksels verwijderd.  Maar blijkbaar moet dat elke week en tja…  Ik ben nogal een luie tuinier, he.

Ik ga hier echt geen foto van mijn oerwoud posten.  Want deze morgen heb ik op youtube een filmpje van Angelo Dorny (Hoe dief je tomaten) gekeken en ik ben effenaf beschaamd. Gewapend met snoeischaar en lavameel ben ik dan mijn moestuintje ingetrokken en met pijn in het hart heb ik geknipt en geknipt.

En zie hier het resultaat : een proper tomatenhofke…

IMG_2263IMG_2264IMG_2266IMG_2265

Nieuw-Zeelandse spinazie

IMG_2235

Ben je net als ik een luie moestuinier, dan is dit voor jou het ideale gewas om te telen.   Beloofd!  Vroeger zaaide ik gewone spinazie.  Want wij eten dat wel eens graag, zo vers uit ‘den hof’.  Maar op een bepaald moment was de spinazie klaar en als je dan niet direct plukte, schoot hij op.  Natuurlijk stond ik dan juist met de nacht of had ik het op de een of ander manier super druk.  Dus eer ik de tuin in geraakte, had ik dikwijls al hoogopgeschoten spinazieplanten met kleine blaadjes.  Toeme toch!

Dat is niet zo met Nieuw-Zeelandse spinazie!  Je hebt daar bovendien ook niks werk aan.  Gewoon plukken als het JOU uitkomt.😉  Volgens Wikipedia is Nieuw-Zeelandse spinazie of Tetragonia expansa een eenjarige eetbare plant uit de ijskruidfamilie, niet verwant aan spinazie.

Één keer in je leven moet je deze groente zaaien.  Ik heb de zaden via de zadenactie van Velt gekocht.  De plantjes komen traag op, vanaf half mei.  Ze kunnen echt niet tegen vorst.  Maar vanaf eind juni beginnen ze zich te vertakken en dan kan je echt niet meer volgen.  Vanaf nu kan je blaadjes beginnen plukken, de planten blijven gewoon doorgroeien tot aan de vorst.  Je zal zien dat er zich in de oksels van de plant kleine gele bloempjes vormen.  Die laat je maar staan, later vormen zich hier de zaden.

IMG_2234

In de winter ruim je de resten van Nieuw-Zeelandse spinazie niet op.  Laat die maar gewoon op je groentebed liggen, dat is goede mulch.  Daarbij kunnen dan ook de zaden op de grond vallen en volgend voorjaar vanaf half mei zie je terug nieuwe plantjes staan.  Ik had je beloofd dat hier niet veel werk aan is, he!  Het enige wat je nu moet doen, is de plantjes opnemen en planten in het bed waar dit jaar je bladgewassen mogen groeien.

En voilà, heel de cyclus begint terug opnieuw.  Ik vind Nieuw-Zeelandse spinazie zelfs lekkerder dan gewone spinazie.  Het is heel subtiel een beetje zoeter, vind ik.  De blaadjes zijn iets kleiner maar vleziger dan die van gewone spinazie en je hebt er heel wat van nodig want ze slinken ook als je ze stooft.

Wil jij deze groente ook graag proberen?  Onthoud dan dat je me volgend jaar begin mei een seintje mag geven en dan mag je plantjes komen halen in onze tuin. 😉

IMG_2236