Daslookpesto

Al enkele weken was ik de blaadjes uit de grond aan ’t kijken.  Zo ongeduldig was ik om dit lentegerechtje nog eens te maken.  Eindelijk was het zover.  Ik heb daslook in de tuin, enkele plantjes gekregen van een ‘veltvriend’.  ( Hey, da’s een tof woord…)

IMG_1915

Daslook of allium ursinum is een plantje uit de lookfamilie.  Het is een inheemse, beschermde plant dus je mag hem niet plukken in het wild.  Het is een bolgewasje met brede donkergroene bladeren en witte, trosvormige bloempjes die verschijnen in april tot juni.  In juni verdwijnt het bovengrondse deel van de plant volledig en is het weer wachten tot het jaar daarna.  Het plantje staat graag in de schaduw, onder struiken, in een humusrijke grond.  In de zon verbrandt hij zelfs.

Opgelet!  Hij lijkt een beetje op het giftige lelietje-van-dalen.  Maar als je het blad plukt, weet je direct of je juist bent of niet.  Hij geeft een sterke lookgeur vrij bij plukken.

Daslook geeft je een echte boost in het voorjaar.  Het plantje is goed tegen voorjaarsmoeheid.  Er zitten veel mineralen in : zwavel, ijzer, mangaan, magnesium en jodium.  Vooral de zwavel die erin zit, is goed voor de spijsvertering.  Het werkt ontsmettend voor de darmen en herstelt de darmflora.  Het is ook goed tegen hart- en vaatziekten, tegen een slecht functionerende lever en goed voor het immuunsysteem. Een tof plantje dus voor in je tuin en om in het voorjaar mee aan de slag te gaan.  Je kan het kopen bij Nijssen bulbs en leden van Velt Neer-Brabant kunnen het bij ons krijgen.

Daslookpesto dus.  Eerst blaadjes plukken in de tuin en genieten ( hoor de vogeltjes fluiten).  Ik neem steeds een vol vergiet.  Als basis ongeveer een 200 ml olijfolie.  Daarbij wat parmezaanse kaas en twee handjes noten.  Meestal neem ik walnoten uit de tuin.  Maar het weer was veel te mooi dus ik wilde in de tuin werken in plaats van noten te pellen.  Dus het werden cashewnoten uit de winkel.  Daarbij nog wat peper en zout.  (Ik gebruik zelfgemaakt kruidenzout). Dit alles in een kom en mixen met de staafmixer.  Et voilà!

IMG_1917

Benodigdheden : twee handenvol daslookbladeren

200 ml olijfolie

twee handjes noten

50 g (parmezaanse) kaas

peper en zout

Daslookpesto wordt hier voor vanalles gebruikt.  Als lekker hapje op een toastje tijdens de bestuursvergadering van velt.  Op de boterham.  Of als basis voor een pastasalade.  Of als aperitiefhapje samen met de lieve wederhelft.  Wij houden ervan!

IMG_1950

 

 

Drie soorten DIY plantenetiketten.

Mesheften of scheermessen zoals vissers ze noemen, gebruik ik graag in de moestuin.  Vroeger knipte ik stukjes plastiek uit botervlootjes.  Maar als de groenten groter worden en je die kaartjes niet opruimt, vind je overal plastiek in je bodem.  Deze mesheften gaan een heel seizoen mee en als je ze niet recupereert, vergaan ze gewoon.  Met een watervaste stift kan je er heel makkelijk op schrijven.

IMG_1910

 

Aan de volgende plantenlabels hangt een verhaaltje vast.  Zo waren we vorig jaar met de buren op weekend in de Ardennen.  Het regende pijpestelen zodat we echt niet konden gaan wandelen.  Dan zijn we een leisteenmijn gaan bezoeken.  De gids vertelde aan de kinderen dat ze zoveel mogelijk stenen mochten rapen en mee naar boven brengen.  Alleen niet meer dan 250 kg, want dat was slecht voor hun rug.  Daarna bij warm appelgebak en een chocomelk mochten ze schilderen op stukken leisteen.  Zo kwam ik op het idee om plantenetiketten te maken met de stenen die ze geraapt hadden.   Met een witte watervaste stift erop geschreven en nu na een hele winter in weer en wind zijn ze nog steeds mooi.

IMG_1912

 

Zo kwam ik dan snel op het volgende idee.  De leisteentjes had ik gebruikt in de kruidentuin.  Maar voor de vaste planten had ik ook wel graag labeltjes.  Ergens vanachter in het tuinhuis stond nog een zak met potscherven klaar voor het recyclagepark.  Voila, met dezelfde stift daarop geschreven.  De grillige vormen maken het heel plezant.  Geen enkel etiket is hetzelfde…

IMG_1913

 

De ‘zonneborder’ in februari

Het startschot is gegeven in de ‘zonneborder’ !  Want de voorjaarsbloeiende irisjes bekennen kleur.  Zij zijn steeds de allereersten in dit stukje tuin.  Na hen komen ook de krokussen en tete a tete narcisjes.  De witte krokussen heten Crocus biflorus ‘Miss Vain’.  Dit zijn hele toffe krokusjes die zich elk jaar uitbreiden.  Ik kocht ze bij Nijssen bulbs.  De blauwe krokussen ken ik niet bij naam.  Ik kreeg ze ooit van iemand en ze zijn echt prima voor verwildering.  Ondertussen komen we ze overal in onze tuin tegen.

img_1849img_1850img_1855img_1858

Wat hier ook al in bloei staat, is Bergenia, schoenlappersplant.  Eerlijk gezegd vind ik dit niet zo’n mooie.  Het grote leerachtige blad vind ik nogal lomp ogend.  Maar hij bloeit heel vroeg dus de eerste bijtjes en andere insecten vinden hier voedsel.

img_1859

 

Misschien ook even vertellen hoe hard ik hier al gewerkt heb deze maand.  In amper vier uurtjes, was het hele onderhoud geklaard.  Echt alles is hier gedaan, ik kon spijtig genoeg niks meer uitvinden om te doen.  Voor de winter doe ik niks van opruimwerk.  Zo kunnen amfibieën  onder de afgestorven plantendelen kruipen.  Insecten kunnen schuilen in de holle en verhoute stengels van de planten.  Deze maand heb ik de stengels afgeknipt, in stukjes gebroken en tussen de planten op de grond gestrooid.  Voordeel hiervan : je hoeft niet naar het containerpark en de grond wordt bedekt zodat onkruid het heel moeilijk krijgt.  Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik wel een beetje gewied heb.  Kruipende boterbloem voelt zich heel goed in mijn tuin.  Maar uit de borders vliegt ze uit!  Gewoon met een klein schepje uitsteken en voila, de madame moet zich geven.😊

img_1804img_1851

Vanaf nu is het alle dagen genieten, eens komen piepen naar dit stukje tuin en elke keer iets nieuw ontdekken.  Want de Persicaria, Phlox, hemerocallis, damastbloem, stokrozen,… lopen ook al uit.  Ik hou jullie op de hoogte!

img_1856img_1853

 

Start van het tuinseizoen!

Eigenlijk is het nog iets te vroeg om al in de tuin te beginnen.  Erover dromen en plannen maken, mag wel al…

Dit schreef ik enkele jaren geleden en het voelt nog steeds zo.  Oh man!  Het kriebelt!

img_1809

 

…Waarom ik mijn zaai- en plantgoed bij Velt bestel…
Nog even geniet ik van de nazomer. Prachtige kleuren in de tuin, juweeltjes van spinnenwebben, lage zonnestralen die alles in een warme gloed zetten…
November breekt echter aan en dit alles verdwijnt. De dagen worden koud en kil en donker. Het regent en de mensen worden nors. Gelukkig vind ik op een morgen de Zaad- en Plantgoedcatalogus van Velt in mijn brievenbus. De donkere avonden voor ons kacheltje vul ik met snuisteren, bestellen en dromen over het volgende tuinseizoen. Puur genieten is dat!
En dan, eindelijk, de dagen beginnen al serieus te lengen, krijg ik bericht dat ik mijn zaden mag afhalen. Ik bel naar Frans of hij, als hij gaat, de mijne wil meebrengen. Ecologisch denken of luiheid, dat laat ik in het midden…met twee auto’s naar Opwijk rijden, is toch niet nodig?
De volgende morgen bel ik bij hem aan en ik moet binnenkomen want er is nog iemand van Velt en ze zijn aan ’t koffiedrinken. “Heb je tijd?” vraagt hij. Mijn geweten sputtert nog even tegen : “Ik ben eigenlijk aan ’t poetsen” (niet echt mijn geliefde bezigheid) “Oh, dan heb je tijd.” zegt hij. Dat beaam ik volmondig.
De keukentafel ligt vol met tuinboeken en kleurrijke folders vol bloemen. Ik krijg een heerlijke tas van Moniek haar thee voor mijn neus, (zij weten ondertussen dat ik echt geen koffiedrinker ben) en ik geniet voor de tweede keer van mijn Veltzaadjes. De vroege zon priemt de kamer binnen, wij babbelen honderduit over tuinbelevenissen en maken al plannen om te starten. Mijn groene vingers jeuken.
Helemaal enthousiast ben ik als ik mijn doos met zaadjes en pootaardappeltjes ontvang. Dit is een mooie start van het nieuwe tuinseizoen. Straks als ik alles zal planten en zaaien, geniet ik voor de derde keer van mijn Veltzaadjes…

img_0987

Tuinverkenners… Leve de tuin!

Yes!  Met veel trots en heel enthousiast kan ik u meedelen dat ik geselecteerd ben.  Vanf nu mag ik mezelf samen met 74 anderen, tuinverkenner voor de provincie Vlaams -Brabant noemen.

img_1782

“Tuinverkenner, wat is dat nu weer voor iets?”, hoor ik u zeggen.  Tja, ik weet het zelf eigenlijk ook nog niet zo goed.  Maar dat het plezant en interessant zal zijn, dat weet ik wel.  Ik word ambassadeur van de tuinencampagne : Leve de tuin!  Volop genieten van jouw stukje groen.

Deze week heb ik een tuindoosje ter waarde van 75€ van de Bodemkundige Dienst van België in de brievenbus gekregen.  Hiermee kon ik een bodemstaal van mijn tuingrond nemen.  Zij doen de grondontleding en geven aan de hand daarvan bemestingsadvies.  Ik kon kiezen tussen bemestingsadvies voor de siertuin, voor het gazon of voor de moestuin.  Ik koos voor het laatste.

Op 25 plaatsen in mijn moestuintje nam ik een bodemstaal tot op 23 cm diepte.  Dit deed dit met een spade en schopje.  Je kan er ook een speciale boor voor gaan lenen maar ik keek op de moeite om die met de auto te gaan halen.  De aarde moest allemaal verzameld worden in een emmer en dan goed mengen.  Daarvan moest ik dan minstens 600 g in een katoenen zakje uit het tuindoosje doen.  Dit in een plastic zakje en dat opsturen naar de Bodemkundige Dienst.  Binnen twee weken krijg ik dan advies over mijn tuingrond.  Ik ben benieuwd!

img_1783img_1785img_1786

Dit is de start van ons verhaal als tuinverkenner.  Op 22 maart is er de aftrap van de campagne met een persmoment en kunnen we elkaar de eerste keer ontmoeten.  Er zijn ook infosessies voorzien waar we vragen over de tuin kunnen stellen en waar veel voorkomende tuinproblemen zullen besproken worden.  Uiteindelijk op 24 september is er een feestelijke afsluiting met workshops en demo’s.  Dan kunnen we nog eens onder elkaar ervaringen uitwisselen.

img_1788

Het enige wat we hiervoor moeten doen, is ons verhaal vertellen.  Experimenteren in de tuin zodat de natuur en het klimaat er baat bij hebben.  Daar heb ik wel zin in!  Mijn tuinavonturen kan je hier volgen..

( Laatste foto is van Bjorn Weynants)

img_1801