Onderhoud van het moderne gazon

 

Superblij word ik van deze nieuwe tuintrend!  Eindelijk is het geen mode meer om een biljartlaken als gazon te hebben.  Nu is het ‘kruidenrijk gazon’ in.  Zo veel boeiender voor ons en allerlei diertjes.  En ook niet onbelangrijk, veel beter voor onze portemonnee!  En je helpt onze biodiversiteit een stapje vooruit.

Wat moet je nu doen om zo’n modern gazon te verkrijgen?  Eigenlijk allemaal toffe dingen!  Je gazon niet meer bemesten, nooit.  Geen kalk meer geven, ook nooit.  En ook niet meer verticuteren, ontmossen.  Pesticiden zijn natuurlijk ook uit den boze.  Dus alle reclame hierrond, daar lach je eens mee en je denkt :”Ik ben slimmer, mij zal je niet meer vangen.”  Want wat gebeurt er als je dit allemaal aan je gazon geeft?  Je gras gaat extra groeien en je krijgt extra veel werk met gras afrijden en extra veel groenafval.

Als je al deze producten een tijd niet meer gegeven hebt, zal je gras lichter van kleur worden, mooi lichtgroen ipv het donkere groen.  De grasmat wordt ook minder dicht zodat zaden van wilde planten een kans krijgen om te kiemen.  Zo krijg je madeliefjes, lentezoentjes in je gras.  Ook paardebloemen, vrolijke gele vlekjes zullen erin komen.  Sommige mensen vinden die lange bloeiende stelen wat slordig.  Dan kan je gewoon tijdens de bloei, deze maand, iets regelmatiger met de grasmachine rondgaan.  Binnenkort komen de klavers in bloei, ook een lekkernij voor onze bedreigde bijen.  Ook mos in je gras is heel waardevol.  Lekker zacht om op te lopen en tijdens droge zomermaanden, als je gras er verdord bijligt, blijft dit langer mooi groen.  Water sproeien is dus ook verleden tijd.

Hoe langer je deze strategie volhoudt, hoe meer zeldzame en boeiende planten er in je grasmat zullen verschijnen.  Zo heb ik sinds een tweetal jaren zelfs een wild geraniumpje gespot.  In de zomer bloeit die met kleine roze bloempjes.  Nu sieren de kleine lila bloempjes van draadereprijs mijn gras.

IMG_2018

Het enige wat je dus moet doen, is je gras afrijden.  En waarom eens niet een figuur maken in je ‘pelouse’?  Ik plantte narcissen in het gras.  Omdat je moet wachten tot het loof ervan afgestorven is, rijd ik het gras daar niet af voor juli.  Ik heb er wegjes tussen gemaakt.  Nu heb ik gemerkt dat de lieve wederhelft die eigenlijk van structuur houdt, toch steeds daar gaat wandelen.  Door de wegjes ertussen, is het wel ‘proper’.  En de kruiden en andere planten die tussen het gras opkomen, zijn zo mooi.  Ik heb er al juweeltjes ontdekt.  Er staan ook al verschillende soorten grassen.  Volgens een kenner zou er zelfs reukgras, een zeldzaam grasje tussen staan.

IMG_2069IMG_2070IMG_2071

Deze zomer als het kampeerseizoen begint, onze kinderen zetten hun tent daar graag op, rijd ik het gras terug af.  In het najaar ga ik er ook krokussen planten.  Dan heb ik nog vroeger kleur.  En zijn vroege bijen en hommels geholpen met een lekkere nectarbron.  Volgend voorjaar als ik terug begin met de grasmachine, rijd ik weer alleen op de wegjes.  En zo elk jaar opnieuw.

Gras afrijden is zo geen saaie klus meer voor mij.  Ik creëer een schilderij met veel afwisseling, structuur en kleur ipv een saaie groene deken.  Doen jullie mee?

IMG_2068

 

Demodag Ecotuindagen 2017

De kerstvakantie begon en we waren op weg naar het geboorteland van onze dochter toen ik een mailtje kreeg van Riet van Velt Nationaal.  Ze had een idee.  Ze was onze tuin komen bezoeken met de Ecotuindagen van vorig jaar en ze vond dat wij dat zo tof aangepakt hadden.  Wij hebben dan ook wel een hele toffe afdeling met super enthousiaste mensen die goed op elkaar ingespeeld zijn!😊

Elk jaar krijgen de tuineigenaars, kandidaten Ecotuindagen, een demodag met uitleg over hoe ze deze hoogdagen voor Velt best organiseren.  Dit vindt dan ergens in een zaal plaats.  Haar idee nu : waarom dit eens niet in onze tuin organiseren?  Maar geen paniek, schreef ze, we zouden niet heel Vlaanderen en Nederland moeten ontvangen.  Ze zouden nog drie andere tuinen zoeken.  Of we dat zagen zitten?

Wow, ik voelde me wel vereerd!  Dit efkens laten bezinken, na de vakantie even besproken met de andere bestuursleden en … we gingen ervoor.  Riet en Barbara van Velt kwamen een voormiddag brainstormen bij ons en de dag kreeg vorm.  Er werden nog drie andere tuinen gevonden en we werden gerustgesteld dat er naar die demodagen nooit veel kandidaten kwamen.  We zouden dus een 30, maximum 40 mensen kunnen verwachten.  Dat konden we wel aan.

veltecotuinhilde-43

Riet en Barbara stuurden een mail naar alle kandidaten zodat ze zich konden inschrijven.  We gingen ook voor een lunch waarbij Velt voor brood zorgde en iedereen een ecologisch broodbeleg mocht meebrengen.  Uiteindelijk wilden 52 mensen naar onze tuin komen.  “Jullie tuin is het populairst”,  “wat hebben jullie daarvoor gedaan?” vroeg Barbara.  Ja duh, niks!

Op paasmaandag was onze dag.  Het regende pijpestelen terwijl we de tenten aan het opzetten waren maar tegen dat de mensen toekwamen, klaarde het op.  Ideaal!  Iedereen kreeg koffie of thee en cake, zelfgebakken door Karen.  Bjorn Weynants, haar man, kwam foto’s nemen.veltecotuinhilde-40

Nu kreeg ik toch wel stress.  Straks moest ik praten voor 52 mensen, niet zomaar mensen, nee ‘Veltexperts’!  Waar was ik toch aan begonnen, die waren allemaal veel slimmer dan ik!  En toen kwam Jan Vannoppen, onze grote directeur van Velt op mijnen hof gestapt!  Ik kreeg bijna een lichte paniekaanval. 😜  Riet proestte het uit : ” Daarom wilden we je dat op voorhand niet zeggen.”

veltecotuinhilde-67

Om tien uur werd het startsein gegeven.  De groep werd in twee gedeeld.  De helft ging mee de tuin in waar ik met een draaiende maag aan de rondleiding begon. 😜Frans De Smedt gaf steeds toelichting over de rondleiding.  (Zoals hoe je de mensen bij jou kan houden, hoe je Velt in de kijker kan plaatsen, enz).  Terwijl bleef de tweede groep bij Riet, Lies en Karen voor algemene uitleg en tips.  Om elf uur werd er gewisseld en deden we alles nog eens over.  Eigenlijk was het zelfs plezant, voor al die slimme mensen praten.  Ze waren super geïnteresseerd en stelden boeiende vragen.  Of zoals Bart, onze vroegere voorzitter altijd zegt : “Soms moet je eens uit je comfortzone komen, en daar groei je van.”

veltecotuinhilde-70

Na een korte samenkomst van de twee groepen, konden we aan tafel.  Iedereen had lekkere dingen meegebracht, zelfgemaakte spreads en slaatjes.  Daar een lekkere bioboterham bij… mmm

veltecotuinhilde-36

De tuineigenaars konden dan ook nog allemaal demomateriaal van Velt meenemen naar huis.  De Ecotuindagen 2017 zullen weer een succes worden, daar ben ik zeker van!!!  Je moet zeker eens gaan kijken op 3 en 4 juni in Vlaanderen en Nederland. Deelnemende tuinen vind je hier

 

 

 

De zonneborder in april

IMG_2058Ik heb deze maand terug eens een beetje gewerkt in deze border.  Een heel uur lang! Voor een oppervlakte van 16 op 3 meter is dat toch geen hard labeur he?  Ben eens rondgeweest met mijn ‘schupje’ om wat kruipende boterbloem uit te steken.  En heb de rand van het gazon wat bijgewerkt.  Onkruidgroei heb ik hier bijna niet.  Ik houd de bodem zoveel mogelijk bedekt met snippers van de vaste planten na de winter.  Dat is ook veel mooier dan een blote grond. Binnenkort zijn de planten  dan terug zo gegroeid, dat de bodem vanzelf bedekt wordt.  Geen plaats voor onkruid om te kiemen dus.

Wie zei daar dat je zonder Round Up uren op je knieën moet zitten wieden?  Daar lach ik mee hoor!

IMG_2057

Tijd om te genieten dus.  Vergeleken met vorige maand, is het hier al veel groener.  Ik verschiet ervan dat de pol Schildpadbloem, Chelone obliqua al zo uitgebreid is.  Die staat hier duidelijk met zijn goesting.  Zal er eens een stuk van aan de buren geven, zij vinden die ook mooi.  De herfstanemonen, daar kan ik ook van delen.  Ik kreeg ze ooit van een veltvriend.  De juiste naam gaf hij er niet bij, ik denk dat het Anemone tomentosa ‘Robustissima’ is.  De pioenen in het midden staan er ook gezond bij.

IMG_2052

De Camassia staat mooi in bloem nu.  Camassia is eigenlijk een bolgewas afkomstig uit Noord-Amerika.  De bollen dienden vroeger als voedsel voor de Indianen.  Ik kocht enkele jaren geleden drie plantjes bij Ecoflora.  Daar heb ik nog geen spijt van gehad.  Want ondertussen heb ik een grote pol vol blauwe bloemen.

IMG_2061

Ook het Longkruid bloeit.  Eigenlijk een onopvallend bloemeke, maar zo waardevol.  Bijen zijn er verzot op.

IMG_2056

Het blad van de Vrouwenmantel staat ook al frisgroen.  Ik vind het een mooie bodembedekker met zijn zacht behaard blad waar de dauwdruppels zo mooi blijven op liggen.  Volgende maand komen de bloemen, groengele pluimpjes.

De damastbloem (Hesperis matronalis) belooft ook al veel moois.  Die gedraagt zich hier als tweejarige.  Ik laat hem uitzaaien en zo heb ik hem elk jaar wel ergens anders in de border.  Hij verweeft de andere bloemen met elkaar, brengt kleur en vooral geur.  Ik kijk al uit naar volgende maand.  Als je dan ’s avonds door de tuin wandelt, mmmm…

IMG_2055

 

 

Bladluizen!

Eigenlijk zit ik al in ‘mijne pyama’ en zou ik in mijn bed moeten kruipen want ik sta met de nacht.  Maar ja, nog even facebook gecheckt en dan is het om zeep he.😊  Ik kreeg een vraagje van iemand : “Waarmee kan ik bladluizen op een Sneeuwbal struik te lijf gaan?”

Er zijn verschillende soorten Viburnum struiken.  Waarschijnlijk gaat het hier over ene met van die kogelronde, witte sneeuwballen, de Viburnum opulus ‘Roseum’.  Die zijn heel gevoelig voor bladluis.  In onze tuin staat oa de inheemse Gelderse Roos en die heeft dat niet.  Er zijn nog heel veel andere Viburnum soorten die ook niet gevoelig zijn voor bladluis.

IMG_2041( Viburnum tinus, wintergroene soort, niet gevoelig voor bladluis)

Maar wat nu met deze mevrouw haar struik?  Als ik ergens teveel bladluizen heb, wat tegenwoordig eigenlijk niet meer voorkomt, zet ik er met de tuinslang een krachtige waterstraal op.  Gewoon de luizen eraf spuiten zodat de struik terug kan bekomen.  Of ik ‘knijp’ er verschillende dood.  Maar niet allemaal!  Natuurlijke belagers zoals vogels en roofinsecten komen op de ‘lijkgeur’ af en eten de andere op. Werkt dit allemaal niet, dan gaat de plant er bij mij uit.  Dat wil zeggen dat hij niet past in mijn tuin.  Ik ga geen gif gebruiken, zelfs geen natuurlijk gif zoals pyrethrum om een plant te redden.  Want dat is dan weer slecht voor de bijen en andere nutttige insecten.  Dan is heel mijn natuurlijk evenwicht om zeep.  En eigenlijk dienen onze tuinen daar toch voor : een veilige thuishaven zijn voor al onze diertjes.   Bij plagen zoeken we dan ook best veilige oplossingen.

Om bij die bladluizen en een natuurlijk evenwicht te blijven : plant een Vlier in je tuin.  De Vlier is een hele mooie, nuttige struik.  Denk aan vlierbloesemlimonade en vlierbessensiroop die je ervan kan maken.  Maar de Vlier trekt ook de Vlierbladluis aan!  Dit is een HELE TOFFE LUIS!  Zij wil alleen maar op de Vlier leven maar de Vlier zelf heeft daar niks last van.  Maar er worden wel massa’s belagers van luizen aangetrokken naar je tuin.  Komt er ergens anders in je tuin een andere soort bladluis voor, dan wordt die gewoon mee opgegeten.  Tof he!  Zo zitten er in mijn tuin wel hier en daar wat bladluizen maar het worden geen plagen meer.

IMG_2040

En nu zou ik hier graag een foto van een bladluis plaatsen, maar ik vind er geen enkele in de tuin.  Toeme he!😜

Bosanemoontjes en speenkruid

Ooit, heel lang geleden toen ik in het zesde leerjaar zat, leerden we over deze bloempjes.  Het was een stralende lentedag en in de voormiddag hadden we een saaie rekenles.  Zuchten en blazen, hielp niet.  Alle oefeningen moesten gemaakt worden.  Maar als we goed ons best deden, was er in de namiddag een verrassing.  Dus wij maar zwoegen op al die sommen.

Eindelijk, na de middagboterhammen was het zover.  We trokken erop uit met de fiets.  ( Iedereen kwam in die tijd met de fiets naar school en wie tevoet was, kon een fiets lenen van iemand van een andere klas.).  We gingen leren over de eerste lentebloeiertjes, bosanemoontjes en speenkruid.  Ik moet daar eerst nog een kleine anekdote over vertellen.   Langs Leirekensroute reden we naar het plekje waar onze juf deze bloempjes gevonden had.  Leirekensroute is een fietsroute en daar staan dus regelmatig paaltjes op de weg zodat auto’s er niet door kunnen.  De juf had ons verwittigd dat als we deze zagen, we naar de achterliggende fietsers ‘paaltjes!’ moesten roepen.  De eerste paaltjes kwamen in zicht dus ik, heel ijverig en bekommerd om mijn klasgenootjes, met mijn hoofd over mijn schouders roepen : ‘paaltjes!’  Lomp natuurlijk van over mijn schouder te blijven kijken want ik botste erop en heel elegant vloog ik over mijn stuur.  Gelukkig niks erg en na de eerste schrik hebben we er zalig om gelachen.

De les over de bloempjes vond ik ook echt zalig.  Toen zat die liefde voor alles wat groeit en bloeit er ook al serieus in.

IMG_1963Het bosanemoontje ( anemone nemorosa) is een lage vaste plant uit de ranonkelfamilie.  Het heeft lieve, witte bloempjes en bloeit tussen maart en mei.  Heel kenmerkend is de wortelstok met witte knoppen erop juist onder het grondoppervlak.  Het plantje is niet zomaar tevreden met zomaar elke tuingrond.  Het groeit graag op een losse, voedselrijke bodem die winternat is, vooral in bos en onder bladverliezende struiken.  In het hallerbos (van de bekende blauwe boshyacinten) vind je ze nu in overvloed.  Ik heb ze bij ons in de tuin aan de rand van ons vogelboske, onder de struiken gezet en elk jaar krijg ik er meer en meer.  Het plantje groeit aan dankzij zijn kruipende wortelstok.  Maar ook mieren zouden helpen bij de verspreiding.  De zaden hebben een mierenbroodje waar ze verzot op zijn.  De noeste werkertjes zeulen de zaden mee, morsen wat onderweg en een nieuw plantje kan ontstaan.  Toch prachtig he!

IMG_1964Speenkruid (Ficaria verna of Ranunculus Ficaria) is ook zo’n tof vast plantje uit de ranonkelfamilie.  Het is een laagblijvend plantje, niet hoger dan 5 cm met boterbloemgele bloempjes.  Deze groeit liever in de zon of lichte schaduw en ook op vochtige, humeuze grond.  De wortelstokken zijn knotsvormig verdikt, de zogenaamde speentjes.  Dit zijn reserveorganen waaruit het volgende jaar de nieuwe planten ontstaan.  Er is ook een ongeslachtelijke voortplanting door okselknolletjes die vooral na de bloei in de oksels van de bladstelen zitten.  Speenkruid kan veel voedsel opslaan en zo de planten in de buurt benadelen.  Daarom wordt het door sommigen als onkruid beschouwd.  Alle soorten kolen doen het naast dit plantje niet goed.  Het bloeit van maart tot april en verdwijnt daarna terug onder de grond.

De blaadjes van speenkruid bevatten veel vitamine c.  Vroeger werd het tegen scheurbuik gebruikt.  Maar ik zou er niet zomaar van eten.  Eens de plant begint te bloeien, zit er teveel protoanemonine in de bladeren.  Dit is een gifstof.  Ook in bosanemoontjes zitten giftige stoffen.  Als je ze plukt, kunnen de vrijgekomen sappen voor huidproblemen zorgen.  Heel slim van die schattige bloempjes he…

IMG_2010

De zonneborder in maart

IMG_1953Steeds meer en meer kleur vind ik hier in deze border.  Het is echt plezant om alle dagen eens te komen kijken.  Deze maand heb ik niks gewerkt hier.  Ik ben van plan dit jaar eens bij te houden hoeveel werkuren ik hier spendeer.  En wat ik dan doe.  Zo kunnen jullie zelf oordelen hoe arbeidsintensief zo’n border is.

IMG_1954

Wat hier deze maand al in bloei staat : nog steeds de voorjaarsbollen, narcissen, blauwe druifjes en tulpen. Vorig najaar heb ik een nieuwke gekocht :  biologisch geteelde Tulipa turkestanica.  Super gezond dus voor onze bijtjes!  En ze genieten ervan.  De kleine, schattige tulpjes zitten regelmatig vol.  Vooral rosse metselbijtjes, die kleine knuffelbeertjes, heb ik er al op gezien.

IMG_1961

Natuurlijk ook Vergeet-mij-nietjes en longkruid, speenkruid en draadereprijs (Veronica filiformis).  Draadereprijs vormt een mooi matje met enorm veel kleine lilakleurige bloempjes.  Ik vind het zo’n tof bodembedekkertje.  Volgens een oude flora van een veltvriend is het een lastig onkruid in gras en tuinen.  Maar dat vind ik niet.  Het groeit wel gemakkelijk aan maar alleen waar ik het geplant heb.

IMG_1959

Wildemanskruid ( Pulsatilla) begint ook te bloeien.   (Links en rechts onderaan op de foto in wit en rood).  Ik heb ze ooit eens vermeerderd door zaad te nemen en dat is toen goed gelukt.  Ik heb zelfs kunnen uitdelen.  Maar nu zie ik toch maar vier plantjes meer.  Toch niet zo simpel te kweken!  Zichzelf uitzaaien, doen ze hier niet.  En gemakkelijk terug opkomen, ook niet.  Een uitdaging…

IMG_1957

Voor de rest staat hier nog vanalles al frisgroen maar nog niet in bloei.  Dus dat is voor volgende maand.

IMG_1955

 

 

 

Daslookpesto

Al enkele weken was ik de blaadjes uit de grond aan ’t kijken.  Zo ongeduldig was ik om dit lentegerechtje nog eens te maken.  Eindelijk was het zover.  Ik heb daslook in de tuin, enkele plantjes gekregen van een ‘veltvriend’.  ( Hey, da’s een tof woord…)

IMG_1915

Daslook of allium ursinum is een plantje uit de lookfamilie.  Het is een inheemse, beschermde plant dus je mag hem niet plukken in het wild.  Het is een bolgewasje met brede donkergroene bladeren en witte, trosvormige bloempjes die verschijnen in april tot juni.  In juni verdwijnt het bovengrondse deel van de plant volledig en is het weer wachten tot het jaar daarna.  Het plantje staat graag in de schaduw, onder struiken, in een humusrijke grond.  In de zon verbrandt hij zelfs.

Opgelet!  Hij lijkt een beetje op het giftige lelietje-van-dalen.  Maar als je het blad plukt, weet je direct of je juist bent of niet.  Hij geeft een sterke lookgeur vrij bij plukken.

Daslook geeft je een echte boost in het voorjaar.  Het plantje is goed tegen voorjaarsmoeheid.  Er zitten veel mineralen in : zwavel, ijzer, mangaan, magnesium en jodium.  Vooral de zwavel die erin zit, is goed voor de spijsvertering.  Het werkt ontsmettend voor de darmen en herstelt de darmflora.  Het is ook goed tegen hart- en vaatziekten, tegen een slecht functionerende lever en goed voor het immuunsysteem. Een tof plantje dus voor in je tuin en om in het voorjaar mee aan de slag te gaan.  Je kan het kopen bij Nijssen bulbs en leden van Velt Neer-Brabant kunnen het bij ons krijgen.

Daslookpesto dus.  Eerst blaadjes plukken in de tuin en genieten ( hoor de vogeltjes fluiten).  Ik neem steeds een vol vergiet.  Als basis ongeveer een 200 ml olijfolie.  Daarbij wat parmezaanse kaas en twee handjes noten.  Meestal neem ik walnoten uit de tuin.  Maar het weer was veel te mooi dus ik wilde in de tuin werken in plaats van noten te pellen.  Dus het werden cashewnoten uit de winkel.  Daarbij nog wat peper en zout.  (Ik gebruik zelfgemaakt kruidenzout). Dit alles in een kom en mixen met de staafmixer.  Et voilà!

IMG_1917

Benodigdheden : twee handenvol daslookbladeren

200 ml olijfolie

twee handjes noten

50 g (parmezaanse) kaas

peper en zout

Daslookpesto wordt hier voor vanalles gebruikt.  Als lekker hapje op een toastje tijdens de bestuursvergadering van velt.  Op de boterham.  Of als basis voor een pastasalade.  Of als aperitiefhapje samen met de lieve wederhelft.  Wij houden ervan!

IMG_1950