Klimaatopwarming

Zondag was ik bij mijn ouders op bezoek.  Mijn vader heeft het de laatste tijd heel moeilijk en dan zet hij me graag op mijn paard.  Wij hebben altijd verschillende meningen gehad over vanalles.  Laat ons zeggen dat wij niet dezelfde levensvisie of  hetzelfde wereldbeeld hebben.

Nu begon hij over het weer.  En de ‘zogezegde’ klimaatopwarming die er volgens hem niet is.  En als die er dan wel zou zijn, dan heeft de mens daar niks mee te maken.  Er zijn al altijd opwarmingen en ijstijden geweest en de mens is niet zo sterk dat die daar invloed kan op hebben.   Doodmoe word ik van die visie.  Maar mijn vader is zo’n autoritair persoon dat ik meestal niet tegen hem op kan.  Ik ben deze keer niet meegegaan in zijn discussie maar heb hem ook niet in zijn gelijk gelaten.

0764CE62-25C1-422B-A0E8-5768A6952212

En alsof er telepathie bestaat, stuurde een natuurpuntvriend gisteren dit door.  Tijdens het heetste van de dag heb ik het zitten lezen en toch nog wel veel uit bijgeleerd.  Vooral dat mijn vader inderdaad spijtig genoeg geen gelijk heeft.

Er zijn vroeger inderdaad ijstijden geweest door grote meteorietinslagen.  Toen was de temperatuur op onze planeet zo’n 4 graden kouder dan nu.  Er zijn veranderingen van het klimaat geweest door natuurlijke factoren.  Sommige vulkaanuitbarstingen, zonnevlekken, de plaats van de aarde tijdens zijn omwenteling rond de zon,  lucht-en zeestromingen (bv el niño) en door de continenten die uit elkaar geschoven zijn.  Daar kon de mens niks aan doen.

BA6A0185-47D8-4865-BEFC-072D66DC3DA4

Maar van in 1850 met de industriële revolutie, door de mens dus, is de temperatuur de hoogte in gegaan.  Door het gebruik van te veel fossiele brandstoffen en door de ontbossing  komt er te veel CO2 vrij.  Vooral vanaf de jaren 1960 is het pijlsnel gegaan.  Rekening houdend met natuurlijke en menselijke invloeden zijn de lijnen in de grafiek (in het artikel) vanaf dan uiteen gelopen.

1BF5CD1F-67A0-4220-A999-B43D28E144AA

Volgens mijn vader is dit allemaal zever en bangmakerij.  De zomer van 1947 en 1976 was ook warm en droog.  Tja, vanaf toen was het al bezig hè.  Maar nu gaat het nog sneller.  De oudste zoon verblijft nu in Stellenbosch, Zuid-Afrika voor zijn studies.  Hij stuurde gisteren dat het regende in Kaapstad, dat ze het zelfs op de radio omgeroepen hadden.  Het is daar nu winter en normaal het natte seizoen.  Maar na de rampzalig droge zomer is er nog steeds watertekort.  Zoonlief mag 90 seconden douchen.

Volgens wetenschappers moet het tij dringend keren.  Anders gaan we in de tweede helft van deze eeuw in Europa zomers krijgen van 55ºC.  Dat vind ik toch wel iets te veel hoor!  Hoe denken jullie hierover?  Hebben jullie nog informatie over dit onderwerp?

Hieronder de bodem van onze poel, die ligt er al maanden zo bij… 😥21EC51DB-37ED-42C3-AFCC-9394C42BDEB4

Advertenties

Onkruid in het gazon

Deze ochtend stond ik in het plaatselijke tuincentrum.  Voor mij aan de kassa stond een man en hij had een vraag.  Ik hoorde de verkoopster zeggen : “Dat is Duizendblad.”  Mijn interesse was gewekt.  Blijkbaar had hij een plantje bij en zijn gazon stond daar vol van.  Hij wilde vergif om dat te bespuiten!

Mijn hart begon te bonken.  Ik had tot vorig jaar zo’n mooie Achillea millefolium (duizendblad) in mijn gazon staan.  Hij was daar vanzelf gekomen onder onze kastanjeboom.  Hij was echter deze winter kapot gegaan en had zich spijtig genoeg niet uitgezaaid.  Waarom niet, dat begrijp ik niet.  Tja, de natuur…

En deze mens wilde daar vergif voor!  De verkoopster zat in een lastig parket : achter  die klant stond ik maar in het bureautje achter haar zat de bazin.  Ze begon dus uit te leggen welke soorten vergif hij kon gebruiken.  Ik begon te schuifelen op mijn voeten en te slikken.  Ik moest mezelf vermannen : “ Hilde, zwijgen, ge moet als Velter niet de ‘sjampetter’ spelen.”   Mijn brein werkte koortsachtig, ik kon dit toch ook niet zomaar laten gebeuren?!  De verkoopster moet mijn wanhoop gezien hebben en ineens trok ze zich niets meer aan van verkoopscijfers.

Ze vertelde eerlijk dat ze dacht dat hij met deze droogte meer kwaad dan goed ging doen met dat vergif.  De planten gingen er waarschijnlijk toch niet van kapot gaan maar zijn gras dat al zo zwak stond door gebrek aan water, wel.   Hij zou beter wachten tot het eens geregend had.  Toen vroeg ze of het hem stoorde, die plantjes in zijn gras.  Terwijl keek ze naar mij en ik zei haar : een kruidenrijk gazon.  Inderdaad, zei ze.  De man draaide zich naar mij en met mijn meest verleidelijke glimlach vertelde ik hem dat ik jaloers was op hem.  Dat ik ook zo’n mooie plantjes in mijn gazon had en dat ze bij mij kapot gegaan waren.  De verkoopster trad me direct bij : “ Je ziet, wat onkruid is voor de ene, is dat niet voor de andere.”

“Is dat bij u kapot gegaan?!” stamelde de man.  Ik vertelde hem dat ik dat zo spijtig vond omdat Duizendblad zo’n goede bijenplant is.  Hij stond even met zijn mond vol tanden en toen zei hij : “Heb je dit plantje graag?  Er zitten nog worteltjes aan.”  Ik heb hem uitvoerig bedankt.  En hij?  Hij is buiten gegaan zonder vergif.

E2F4CD89-38B4-4F4B-8454-148582F995611A3EF874-9E41-4CDF-B577-00E6B65E6CCC

Nu ben ik echt eens benieuwd wat hij gaat doen als het terug begint te regenen.  Ik hoop dat hij niet gaat spuiten.  Dat hij gaat zien hoe zijn dorre gras vanzelf terug groen zal worden.  Dat hij het dan zal maaien en zal ontdekken dat het eigenlijk wel mooi is, zo andere blaadjes tussen de grassprietjes.

En als hij dan verdraagzaam zal blijven en ook een kruidenrijk gazon zal krijgen, zal hij ontdekken dat in droge zomers dit bijlange niet zo vlug zal herschapen worden in een dorre vlakte.  Dat je een kruidenrijk gazon ook netjes kan maaien, dat je echt geen vergif nodig hebt.   Dat onze planeet toch veel belangrijker is …

4AC974EA-1768-47B5-B48E-2539DBC72FE2

9463B2A5-327B-43D2-9B65-F37D7569E531

Schaduw in de tuin, een probleem of een uitdaging?

Eigenlijk vind ik het wel plezant, wat schaduw in de tuin.  Je kan daar heel andere dingen doen dan in de zon.  Kijk hieronder maar eens :

Wat ik ook heel tof vind aan een schaduwborder : je hebt daar heel weinig werk aan.   Onkruid groeit daar niet zo snel.  Eigenlijk wied ik mijn schaduwborders maar één keer per jaar.

Onderstaande border, daarin zie je nu Helleborus bloeien.  En ook holwortel, Corydalis cava.  De Judaspenningen vind ik prachtig in bloei : eenvoudig mooi en zonder ‘streken’.  Daar nog wat bosanemoontjes bij, daslook en witbloeiende Symphytum.  Later op het seizoen komen hier ook nog Hydrangea, Salomonszegel en een witbloeiende Tanacetum bij.

9342CA88-F709-454C-ACE7-48EB2BD724332DFDE3FD-C4F7-4EFE-B860-3C75A66C5CC4

1DD07BA3-B3DE-4260-9C4A-98315B498797

Het filmdebuut ‘Hoe onderhoud je een gazon?’

”Ik heb u gezien!” zei hij.  Ik liep in de plaatselijke buurtwinkel en had hem ook wel gezien, ging hem echt niet omver rijden met mijn winkelkar.  “Ja maar, nee…”  zegt hij, “op TV!”  Aha ja, nu viel mijne frank.  Velt kwam filmen in onze tuin.  En het eerste filmpje werd deze week op Facebook gezet, niet op tv hoor.😊

Maar zo zie je maar hoe krachtig dat medium is hè.  Velt wil dit jaar de aandacht vestigen op het gazon van de Vlaming en Nederlander.  Omdat bijna iedere tuinbezitter wel zo’n ‘pelouse’ heeft.  En omdat iedereen daardoor de macht heeft om iets bij te dragen aan het in stand houden van onze biodiversiteit.

De hype van ‘ een saai grasveld als een biljartlaken’ is gelukkig voorbij!  Kijk je hier eens mee wat de nieuwe uitdaging wordt?

Zadenbakje opruimen

Een tof winterwerkje voor als het buiten guur en winderig is…

IMG_2640

Zo kon het echt niet meer verder met mijn zadenbakje.  Een kat vond er haar jongeren niet meer in terug.  Door mijn deelname aan de zadenruil van Natuurlijk-Rijk was het er natuurlijk niet beter op geworden.  En dan zitten mijn zaden van velt er nog niet bij!  Je kan die trouwens nog tot morgen bestellen.  Ga zeker eens kijken op www.velt.nu/zadenactie.

IMG_2639

Tijd om eens te sorteren dus!  ’t Was toch slecht weer, de was en strijk was gedaan en ik had wel goesting om eens wat te ‘frutselen’.

IMG_2649

ik heb zes kaarten gemaakt met foto’s uit ‘de tuinboekskes’.  En nu zitten mijn zaadjes mooi in vakjes, de vruchten, blaadjes, kolen, wortels, peultjes en bloemen apart.  Veel properder toch, hé?

IMG_2650

Demodag Ecotuindagen 2017

De kerstvakantie begon en we waren op weg naar het geboorteland van onze dochter toen ik een mailtje kreeg van Riet van Velt Nationaal.  Ze had een idee.  Ze was onze tuin komen bezoeken met de Ecotuindagen van vorig jaar en ze vond dat wij dat zo tof aangepakt hadden.  Wij hebben dan ook wel een hele toffe afdeling met super enthousiaste mensen die goed op elkaar ingespeeld zijn!😊

Elk jaar krijgen de tuineigenaars, kandidaten Ecotuindagen, een demodag met uitleg over hoe ze deze hoogdagen voor Velt best organiseren.  Dit vindt dan ergens in een zaal plaats.  Haar idee nu : waarom dit eens niet in onze tuin organiseren?  Maar geen paniek, schreef ze, we zouden niet heel Vlaanderen en Nederland moeten ontvangen.  Ze zouden nog drie andere tuinen zoeken.  Of we dat zagen zitten?

Wow, ik voelde me wel vereerd!  Dit efkens laten bezinken, na de vakantie even besproken met de andere bestuursleden en … we gingen ervoor.  Riet en Barbara van Velt kwamen een voormiddag brainstormen bij ons en de dag kreeg vorm.  Er werden nog drie andere tuinen gevonden en we werden gerustgesteld dat er naar die demodagen nooit veel kandidaten kwamen.  We zouden dus een 30, maximum 40 mensen kunnen verwachten.  Dat konden we wel aan.

veltecotuinhilde-43

Riet en Barbara stuurden een mail naar alle kandidaten zodat ze zich konden inschrijven.  We gingen ook voor een lunch waarbij Velt voor brood zorgde en iedereen een ecologisch broodbeleg mocht meebrengen.  Uiteindelijk wilden 52 mensen naar onze tuin komen.  “Jullie tuin is het populairst”,  “wat hebben jullie daarvoor gedaan?” vroeg Barbara.  Ja duh, niks!

Op paasmaandag was onze dag.  Het regende pijpestelen terwijl we de tenten aan het opzetten waren maar tegen dat de mensen toekwamen, klaarde het op.  Ideaal!  Iedereen kreeg koffie of thee en cake, zelfgebakken door Karen.  Bjorn Weynants, haar man, kwam foto’s nemen.veltecotuinhilde-40

Nu kreeg ik toch wel stress.  Straks moest ik praten voor 52 mensen, niet zomaar mensen, nee ‘Veltexperts’!  Waar was ik toch aan begonnen, die waren allemaal veel slimmer dan ik!  En toen kwam Jan Vannoppen, onze grote directeur van Velt op mijnen hof gestapt!  Ik kreeg bijna een lichte paniekaanval. 😜  Riet proestte het uit : ” Daarom wilden we je dat op voorhand niet zeggen.”

veltecotuinhilde-67

Om tien uur werd het startsein gegeven.  De groep werd in twee gedeeld.  De helft ging mee de tuin in waar ik met een draaiende maag aan de rondleiding begon. 😜Frans De Smedt gaf steeds toelichting over de rondleiding.  (Zoals hoe je de mensen bij jou kan houden, hoe je Velt in de kijker kan plaatsen, enz).  Terwijl bleef de tweede groep bij Riet, Lies en Karen voor algemene uitleg en tips.  Om elf uur werd er gewisseld en deden we alles nog eens over.  Eigenlijk was het zelfs plezant, voor al die slimme mensen praten.  Ze waren super geïnteresseerd en stelden boeiende vragen.  Of zoals Bart, onze vroegere voorzitter altijd zegt : “Soms moet je eens uit je comfortzone komen, en daar groei je van.”

veltecotuinhilde-70

Na een korte samenkomst van de twee groepen, konden we aan tafel.  Iedereen had lekkere dingen meegebracht, zelfgemaakte spreads en slaatjes.  Daar een lekkere bioboterham bij… mmm

veltecotuinhilde-36

De tuineigenaars konden dan ook nog allemaal demomateriaal van Velt meenemen naar huis.  De Ecotuindagen 2017 zullen weer een succes worden, daar ben ik zeker van!!!  Je moet zeker eens gaan kijken op 3 en 4 juni in Vlaanderen en Nederland. Deelnemende tuinen vind je hier

 

 

 

De ecotuindag van Velt, nabeschouwing…

veltecotuin_hilde-1-101Tot de laatste dag hebben de weergoden ons in spanning gehouden.  In het weerbericht, hier angstvallig in ’t oog gehouden, bleven ze spreken over wisselvallig en onstabiel.  Dankzij de kracht van positief denken, is er boven onze tuin geen druppel regen uitgevallen.  Het werd een stralende, zonnige, warme dag.

veltecotuin_hilde-1-59Vele mensen vonden de weg naar ‘Groen Genot’.  Ons bestuur heeft meer dan 350 bezoekers geteld.  Maar op een bepaald moment bij het wisselen van de ploegen, is men vergeten door te zeggen om te tellen.  Dus we denken dat er wel tegen de 400 bezoekers waren.veltecotuin_hilde-1

Om acht uur ’s morgens waren de eerste helpers er al : de compostmeesters, Lotte de duurzaamheidsambtenaar van de gemeente, de vrijwilligers van de wereldwinkel en natuurlijk mijn collega’s van onze Velt-afdeling.  De sfeer zat er direct goed in.  Sommigen moesten nog een beetje wakker worden na een zware zaterdagnacht.  Maar een ‘goei zjat kaffee’ en een boke met choco kunnen dan wonderen doen, he.😊

Ik heb zo genoten van de vriendschap, de grappen en grollen, de samenhorigheid…  Iedereen voelde zich hier direct thuis.  Karen en Moniek palmden mijn keuken in.  Zalig dat ik me daar niks moest van aantrekken!  Zij maakten overheerlijke ecohapjes voor de bezoekers.  En de kindjes kregen vlierbloesem- of bessensap van hen.  Frans en ik deden de rondleidingen in de tuin.  Ik wil alle bezoekers bedanken voor hun interesse.  Eerlijk gezegd had ik hiervoor wel een beetje stress.  Om voor groepen te spreken, moest ik echt wel uit mijn comfortzone komen.  Maar hoe verder de dag vorderde, hoe vlotter het ging.veltecotuin_hilde-1-128

Op het weitje rechtover onze tuin hadden we de tent van onze veltafdeling gezet.  Lies, Bart, Magda en Stany verwelkomden de mensen, toonden hen de boeken, gaven uitleg en maakten zelfs tien nieuwe leden.  Yes, dankzij mijn tuin!  Ik vind dat ik dit jaar dus wel gewonnen ben.  ( wij doen met onze ploeg steeds een wedstrijdje, om ter meest nieuwe leden maken, hihi)veltecotuin_hilde-1-104

In de garage hadden we  het oxfam café gezet en de tafeltjes op de oprit en terras.  Gelukkig dat we die mensen hadden!  De dorstigen laven, was echt wel nodig met die warmte.  Er zijn op de middag ook wat tafeltjes verhuisd naar onder de notenboom.  Daar was het zalig zitten…

De compostmeesters hadden hun tentje opgeslagen aan … ja, de compostbakken natuurlijk.  Ook zij konden op heel wat belangstelling rekenen.veltecotuin_hilde-1-120

Zelfs Riet Janssens van Velt-Nationaal kwam met man en kindjes onze tuin bezoeken!  Wat een eer!  Zij kwamen met de trein en wandelden ook naar de andere twee tuinen.

Gelukkig hadden we ook twee fotografen die de hele dag op de gevoelige plaat legden.  De foto’s hier zijn van de hand van Bjorn Weynants.  Ook Mieke Vasseur, de meter van onze dochter ging haar gangen.  Op haar foto’s is het nog even wachten, leuk en spannend.

’s Avonds hebben we de barbecue nog aangestoken.  Dankzij de buren die mee voor de catering zorgden en nog extra borden gingen halen en ook bijschoven natuurlijk, konden we met de hele groep nagenieten.  Van de laatste uurtjes krijgen jullie geen foto’s te zien!  Dat heb ik beloofd…

veltecotuin_hilde-1-109