Kerstkransjes maken

We zaten samen te eten in een brasserie en hij vertelde over de dochter die leert voor onderwijzeres.  Volgende week gaat ze de eerste keer stage doen in een klasje van 23 kindjes in het derde leerjaar.  Oh, schattig vond ik dat.  Maar ’t is wel hard werken, al die lesvoorbereidingen.  Zo gaat ze ook met de kindjes kerstkransjes maken.  Hij vertelde dat hij voor haar de basiskransjes ging maken met krantenpapier.  Die kon ze dan bekleden met kerstgroen.  “Waarom met krantenpapier?”  vroeg ik.  “Je doet dat toch beter met wilgentakken?”  Ja, maar waar hij zoveel wilgentakken kon vinden, dat wist hij niet.  ” Ha, bij ons in de tuin natuurlijk.”  Zo gezegd, zo gedaan.  De dag erna ging hij de takken komen halen.

Met mijn caoutchou botten aan en gewapend met de snoeischaar ben ik dan naar de poel getrokken.  Terwijl ik de mooiste takken aan ’t uitzoeken was, was ik aan ’t denken : Hoe ging diene mens dat doen?  ’s Avonds na zijn werk?  Zonder groene vingers?  Ik kreeg er zowaar compassie mee!  Om met wilgentakken te werken, moet je een klein beetje feeling hebben.  Je moet die wat ‘masseren’ want anders breken ze gemakkelijk.  Dat heb ik lang geleden geleerd op een workshop van de plaatselijke vrouwenvereniging.  Dat was plezant!  In ons eigen gildenhuis, in een zaaltje boven ’t cafe.  Ik weet nog dat ik ging vragen waar de mensen voor ’t bloemschikken moesten zijn.  Met mijn korf vol wilgentakken stond ik daar.  Enkele plezante mannen aan de toog lachtten zich een breuk.  “Bloemschikken?!  Boomschiken zeker?!”  Tja…

Ik ben dus zelf aan de kerstkransjes begonnen.  Mijn lieve wederhelft had ondertussen de kachel aangestoken.  Hij zat te lezen en oudste zoon zat te studeren.  Met mijn wilgentakken ben ik er gezellig bij gekropen.  Een perfecte zondagnamiddag.

img_1467

Hoe heb ik ze gemaakt?

Neem een wilgentak en maak vanaf het dunste uiteinde een cirkel met een diameter van hoe groot de krans moet worden.  Dit hou je vast met de ene hand.  Met je andere hand neem je dan de basis van de tak en die steek je door de cirkel.  Dit doe je enkele keren tot de tak helemaal ‘opgedraaid’ is.  Als je tak lang genoeg is, zit je kransje nu al helemaal vast.  Je moet het zelfs niet vastzetten met een ijzerdraadje.  Nu neem je een tweede tak.  Die draai je rond je kransje door in en uit de cirkel te gaan, zoals een naaiwerk.  Ook beginnen met het dunste uiteinde.   Zo kun je je krans zo dik maken als je wil.  Hoe meer takken je errond draait, hoe dikker je kransje zal worden.

img_1460

img_1463

img_1465

Met de kindjes van haar klasje gaat ze de kransjes bekleden met ‘kerstgroen’.  Dit zijn takjes van taxus, den en verschillende soorten coniferen.

Neem enkele groene takjes en leg die op en rond het kransje.  Draai aan de basis van de takjes met een klosje ijzerdraad errond.  Knip je klosje niet af en leg een tweede rijtje groene takjes met de uiteinden over de basis van je eerste rijtje zodat de ijzerdraad verstopt zit.  Ga met je klosje naar de basis van dit tweede rijtje en zet dit ook vast.  Zo doe je heel het kransje tot het vol zit.  Op het einde kan je de ijzerdraad wat verstoppen onder je allereerste rijtje groen.  Hierrond kan je dan nog een mooi touwtje of lintje wikkelen en een beetje versiering aanbrengen.  Een kaarsje of vier kaarsen erin en klaar…

img_1469img_1470

 

Ik ben echt benieuwd hoe de kindjes het gaan doen.  Ik zou wel eens een vlieg willen zijn in dat klasje…

img_1474

 

Advertenties

Kruidenzout maken

Waarom zou je het nog kopen als je tuin of terras vol staat met kruiden?  Het is zo makkelijk zelf te maken!  Vroeger kocht ik herbamare van dr Vogel maar ik vind mijn eigen mengeling even goed.  Daarbij is het altijd plezant als je kan zeggen dat het uit de tuin en zelfgemaakt is.

img_0833

Ik leerde het jaren geleden van Moniek Van De Voorde, echtgenote van Frans De Smedt van Velt.  Bij die mensen kom ik graag!  Hij weet alles maar dan ook alles over planten en tuinieren.  Zij tovert de meest originele, gezonde en smakelijke dingen met zijn oogst.  Je krijgt gewoon energie van hen!  Hoe zij in het leven staan, daar word ik zo super blij van…  In haar gezellige keuken toonde ze ons hoe je kruidenzout maakt.  Dit doe ik haar nog steeds na.

img_1410

Ik begin met een mooie bokaal uit te zoeken.  Want hij staat wel enkele maanden op mijn keukenkast.  Als de kruiden in ons kruidentuintje mooi staan, oogst ik.  Ergens in april ben ik begonnen met Roomse kervel.  Die heb ik fijn gesneden, in de bokaal gedaan en daar een flinke laag zout over gestrooid.  Bokaal afsluiten en voilà.

Zo heb ik een hele zomer kruiden geoogst, steeds fijn gesneden en een laag zout erop gedaan.  Na de Roomse kervel oogstte ik Rozemarijn, Marjolijn, Bieslook, Salie, Lavas, Groene selder en Tijm.  Na elke laag kruiden, kwam een laag zout.  De laatste laag kruiden met zout erop heb ik ook nog enkele weken laten trekken.  Het zout wordt nat door de kruiden en krijgt een zalige geur en smaak.

img_1429

Op een druilerige, donkere, koude dag in het najaar, zo’n dag waarop je niet buiten wil komen, doe ik dan de afwerking.  Allee ja, veel moet je niet meer doen.  Gewoon je oven op 50° zetten, het natte zout en kruiden op een ovenschaal storten en in de oven laten drogen.  Je huis vult zich dan met een heerlijke geur!  Ik plaats een vork tussen de ovendeur zodat het vocht goed weg kan.  En dan genieten…

’s Avonds als alles droog is, maal ik dan fijn.  Ik doe het gewoon met een electrisch koffiemolentje.  Maar als je een blender hebt, is dat nog makkelijker.

img_1430

Ik heb altijd al een mengeling van kruiden gebruikt.  Maar zo kan je ook selderijzout of basilicumzout of … maken.  Wees maar creatief, dit kan jij ook…

img_1436

 

Rode kool met appeltjes.

Dit stukje schrijf ik speciaal voor mijn buurvrouw, collega en boezemvriendin.  (Jaja, dit is een en dezelfde persoon, zalig he.)  Ze weet wel waarom ik dit schrijf, inside joke…😜  Ook een beetje voor mijn jongens, die hopelijk vanavond nog tegen mij zullen spreken…

Ondertusen staat mijne pot gezellig te pruttelen en zal ik hier eens vertellen hoe ik rode kool klaarmaak.

imageDe voorbereiding vind ik natuurlijk het leukst : de kool telen.  In maart zaai ik binnen in een zaaiteiltje.  Ik zweer bij de varieteit ‘Rodynda’, een biodynamische selectie met een donkerrode, zeer dichte en ovalen krop.

image  Ze lukken altijd goed bij mij.  Als de plantjes twee echte blaadjes hebben, naast de twee kiemblaadjes, mogen ze elk in een eigen potje.  Daar nog een beetje groeien en dan de tuin in.  Dit jaar heb ik mijn kolenbed afgedekt met een insectenvlies.  Niet dat ik al last gehad heb van de koolvlieg, maar wel van koolwitjes.  Ik heb hier al serieus mijn best gedaan om de vlinderpopulatie in stand te houden.  Alleen de rode kolen, daar blijven ze af.

Deze morgen dan een dikke rode kool gaan oogsten.  Tot daar het leuke deel.  In de keuken ben ik eigenlijk niet zo in mijn nopjes.  De zon lonkt dan, de kippen verwittigen dat er een eitje ligt te wachten, maar soit, ne mens moet ook eten he…

imageWat heb je eigenlijk nodig voor rode kool?  Een flinke kool natuurlijk.  Ook nog een kilo of twee appeltjes.  En dan een ui, ongeveer drie soeplepels azijn en evenveel water, peper, zout en ahum, suiker.  Over die suiker ga ik straks een geheim verklappen.image

Ik ben begonnen met de kool in vieren te snijden en dan in reepjes.  Dan heb ik twee sjalotten uit de tuin gesnipperd in een grote pot met wat vetstof.   Je kan natuurlijk ook een flinke ui nemen.   Daar de gesneden kool, een scheutje azijn, klein beetje water,  peper en zout bij.    Dit laten pruttelen en terwijl kan je de appeltjes schillen en in partjes snijden.  Ik had ongeveer 1,5 kg vruchtvlees voor 1 rode kool.  Dit gewoon bovenop de intussen al een beetje geslinkte rode kool leggen.

En dan het geheim over de suiker.  Ik hoop dat hierdoor geen rel gaat ontstaan want eigenlijk ‘bedot’ ik mijn gezinsleden al jaren.  Maar ze weten het niet.  Ooit, lang geleden leerde ik van mijn schoonmoeder rode kool klaarmaken.  Ik doe het nog altijd zoals ze het me leerde, behalve het laatste stukje.  Van haar moest ik tweeëndertig, ja 32! klontjes suiker bij de rode kool doen.  Zo van die witte, ongezonde, geraffineerde klontjes van Tienen!  Ik maakte toen ‘rode kool konfituur’!!!  Mijn mannen vonden dat top en gebruikte ik minder suiker, dan werd er duchtig ‘gezaagd’.  Verschrikkelijk!  En nu gebruik ik al jaren geen suiker meer en niemand die het weet.  Ik moet steeds in mijn eigen lachen als ze smullen van mijn rode kool.  Maar nu is het tijd om mijn geheim prijs te geven.  In plaats van ongezonde, witte, geraffineerde suiker, gebruik ik kokosbloesemsuiker.  Dit is een 100% onbewerkte, ongebleekte en ongeraffineerde ‘suiker’ uit de kokosbloesem.  Het is uitgeroepen tot de meest duurzame suiker ter wereld.  Het heeft zelfs een hoge nutritionele waarde!  Er zit kalium, magnesium, zink en ijzer in. En ook vitamine B1, B2, B3, B6 en C zit erin!  Voor de diabeten : het is een trage suiker met een glycemische index van 35, te vergelijken met de GI van de meeste groenten en fruit.  Het geeft dus minder sterke schommelingen in de suikerspiegel en je zal er dus ook niet zo vermoeid van worden.  Ik koop hem gewoon in de Colruyt.image

Mijn mannen eten dus gezond zonder dat ze het weten, haha…  Ik gebruik wel nog 8 soeplepels voor een rode kool, kwestie dat het niet opvalt he.  Vanavond eten we rode kool he jongens…  Dikke kus van moeke!

 

De ecologische kerstboom

Even iets vertellen over naast de tuin, over onze buurman.  Hij is een heel druk bezet man die voltijds werkt, daarbij ook nog verder studeert.  Hij heeft ook een juweel van een tuintje.  En hij knutselt met hout.  Daar ben ik stiekem een beetje jaloers op.  Dat zou ik ook nog graag leren.  Soit, onze buurman is dus meer dan een bezige bij.  Nu had hij onlangs in een weggeefgroep een foto van een stapel paletten geplaatst.  Gratis bij hem af te halen!  Dat vond ik zo zonde!  Wat zou hij daar niet allemaal kunnen mee maken?!  Tijd dus om zijn talenten een beetje uit te dagen.  Ik stuurde hem een foto van een kerstboom gemaakt uit sloophout.  Die had ik al van vorig jaar staan op mijn pinterest pagina.  Maar daar de lieve wederhelft of ik niet zo handig zijn…  De buurman hapte toe.  Er werd een beetje lacherig gedaan over veel geld ermee verdienen en het eerste exemplaar is voor een dierbare buur… maar we geloofden niet dat hij het echt zou menen.

En toen belde de buurman op mijn gsm terwijl ik in de plaatselijke buurtwinkel stond.  Natuurlijk zat die gsm ergens vanonder in mijn ‘kabas’ en was ik te laat.  Al vlug kwam er een berichtje of ik even wilde komen want hij had wat raad ivm Velt nodig.  Zie je wel dat hij het niet meende, maar hij wilde misschien wel lid van Velt worden.  En dat zou natuurlijk ook super tof zijn.😜

Met alle info over Velt in mijn hoofd stapte ik naar daar.  Hij ging even laten zien waar hij raad over nodig had.  Hij opende zijn garagepoort en daar stond de mooiste kerstboom die ik ooit gezien had.  Wauw!!!

image Lees verder