Voorjaarsbloeiers in het gras.

Een bloembollengraslandje, dat vind ik zo tof!  Wij hebben er eentje aangelegd achteraan in onze tuin.  Hieronder kan je zien hoe we dat deden :

Ik heb het vooral voor biobloembollen.  Die worden bij opkweek niet behandeld met neonicotinoiden.  Dat is heel belangrijk want als de bloem verschijnt, komen die insecticiden mee tot in de bloem.  Bijen die nectar komen halen, verzwakken daarvan en sterven uiteindelijk.  Het ergste is echter dat als een bij kan kiezen tussen een bloem met of een bloem zonder die  neonicotinoiden, ze die mét neemt!  Ze raakt eraan verslaafd, zoals mensen aan een sigaret.  Maar ze sterft ervan.  Dus laat ons met zijn allen biobloembollen planten.

D0E42766-1B0C-48FC-9A54-988EA1CDFEFE

Spijtig genoeg zijn er wereldwijd maar acht kwekers die biobloembollen kweken.  Binnenkort gaan we met bestuursleden van Velt zo’n kweker in Nederland bezoeken.  Amai, ik ben zo benieuwd om daar alles over te weten te komen.  Het is de bedoeling dat je vanaf volgend jaar dan ook via Velt zal kunnen biobloembollen aankopen.

Sta jij eigenlijk achter het verhaal van zo’n ‘gezonde bij-bol’?

7669FCF6-D35C-4877-9AE0-AA5A1AF6B83433D22233-5491-4A02-BED2-42FFACB55F43

 

 

Advertenties

Vergeet-mij-nietjes

D720C76A-2D26-4BFC-B2DD-F75A17AA2C0EJa zeh!  Ik had er zelf nood aan.  Daarom krijgen jullie nu een berichtje over Vergeet-mij-nietjes.  Om zeker niet te vergeten dat de lente er echt wel aan komt.  Een mens zou er ‘begot’ nog beginnen aan twijfelen met deze vreselijk koude temperaturen.

In de tuin kunnen we nog niks doen.  Mijn groene vingers jeuken, niet alleen van de schrale wind, nee ook van de goesting om erin te vliegen.  Maar meer dan een wandeling door de velden met de buren en de honden, kunnen we buiten niet doen. Man, wat was dat koud gisteren!  Maar het deed wel deugd.

BDA0A94C-C0D4-4A08-9A9F-75AC11443F52

Die Vergeet-mij-nietjes nu … ik ben er verliefd op.  Al heel lang!  Het waren de eerste bloempjes die mijn meter me leerde kennen.  Als peuter mocht ik met haar met mijn caoutchou bottekes in haar tuin ploeteren.  Zij gaf me de liefde voor al dat groen.  Ze vertelde me toen dat Vergeet-mij-nietjes haar lievelingsbloemetjes zijn.  En dus werden het ook de mijne.  Dat was simpel.  Mijn meter was als ‘Onze Lieve Vrouw’ voor mij en alles wat zij belangrijk vond, vond ik ook.

6F400F98-E195-46F2-87F4-AE5712670FF9

Vergeet-mij-nietjes of Myosotis, er zijn verschillende soorten die ik hier allemaal niet ga bespreken.  In de tuin komt meestal het bos-vergeet-mij-nietje (Myosotis sylvatica) voor.  Het is een tweejarig tot vast plantje en het zaait zich ongelooflijk goed uit.  Bij ons mag het.  Tussen april en juni kleuren hier grote vlekken in de borders blauw.  Zo prachtig vind ik.  Eens ze uitgebloeid zijn, pluk ik de meeste wel weg want de planten zijn dan opgeschoten en ogen wat slordig.  Zo krijgen anderen die ondertussen staan te dringen, wat meer plaats.  De zaadhoofden blijven plakken in je kleren en in de haren van de hond en worden zo in heel de tuin verspreid.  Verrassing!  Plezant, hè.

Dit lief helder blauw bloempje met geel hartje groeit het liefst op arme zandgrond.  Het heeft geen extra voedsel nodig.  Het kan ook overal tussendoor gezet worden.  Liefst in de zon maar hier doen ze het evengoed in de schaduw.  Eigenlijk zou dit bloempje in geen enkel tuin mogen ontbreken, vind ik …

B87B3CF3-C967-4D7C-832B-38B8FFB9EB51

 

Welke planten bloeien nog in onze tuin op 1 december?

Iris Veltman deed het ook en ze maakte me nieuwsgierig.  Vorige vrijdag trok ik de tuin in op zoek naar nog bloeiende planten.  Zelfs na een nacht (smeltende) sneeuw vond ik nog vanalles :

IMG_1890Goudsbloemen, Calendula doen het nu nog  goed.  Nog steeds warme kleuren in onze tuin dankzij deze zonnetjes…

IMG_1900Phacelia bloeit nog heel bescheiden…

IMG_1898Zelfs komkommerkruid, Bernagie houdt niet op.  Ik herinner me onze zomerse slaatjes die ik steeds versierde met deze bloemetjes…

IMG_1894Gezocht en gevonden : Groot kaasjeskruid in bloem…

IMG_1897Roomse kamille.  Die kwam vanzelf aangewaaid uit een tuin van de buren.  We hebben hem verwelkomd en een plaats gegeven…

IMG_1891Nog een dapper leeuwenbekje, Antirrhinum…

IMG_1892Dit Juffertje in ’t groen, Nigella damascena zet ik er toch nog tussen.  Tot 30 november stond ze te schitteren.  Maar van de sneeuw deze nacht heeft ze toch wat last gehad.  Het verval is ingezet…

IMG_1895Een oude Chrysantemum soort, afkomstig van de lieve wederhelft zijn overgrootvader.  De naam kennen we niet…

IMG_2636Rozemarijn, Rosmarinus officinalis is helemaal in de war.  Die bloeit normaal van april tot juni…

IMG_1896

Dit zal een ‘ijsroosje’ worden, denk ik…

Wilde Kaardebol

IMG_2260

Ze zwerven rond in onze tuin, deze stekelige ridders.  Respect en bewondering heb ik voor hen!  Ze staan daar statig en mooi te wezen.  Ze verleiden insecten en vogels om bij ons te vertoeven.  En zelfs in de winter zijn hun verdroogde bloeiwijzen ontzagwekkende verschijningen.

Wilde Kaardebol of Dipsacus sylvestris is een tweejarige plant.  Hij zaait zichzelf makkelijk uit.  Het eerste jaar verschijnt er een rozet waarbij je al een aanzet van zachte stekeltjes ontdekt.

IMG_0309

In het tweede jaar ontwikkelen de stekels zich enorm en groeit de plant uit tot soms wel 2 meter hoog.  Op de kaardebol verschijnen lila bloempjes, de bloei begint in het midden.  Leuk om te zien!  De bloempjes bevatten veel nectar.

Toen we deze zomer in Frankrijk rondreden, zagen we op veel plaatsen gewoon langs de kant van de weg kaardebollen staan.  Zalig!

Nog een interessant weetje over de kaardebol : het blad is stengelomvattend.  Hierdoor blijft er regenwater en vocht van de plant zelf in zo’n soort opvangbakje staan.  Heel tof voor vogels, zij kunnen hier komen drinken.  Maar!  Minder tof voor insecten!  Als zij hierin terecht komen, worden ze verteerd door het vocht van de plant.  Ingenieus toch he!  Zo kunnen vogels genieten van een lekkere bouillon…

Doe jij mee met de Zadenruil van Rob van Natuurlijk-rijk?  Dan kan je ook zaadjes krijgen van deze plant.  Ik heb ze in mijn aanbod gestoken…

IMG_0306IMG_0307

Phacelia

IMG_2308Momenteel staat onze voortuin er vol mee.  Het zit zo : toen we hier kwamen wonen had de lieve wederhelft nog niet zo veel vertrouwen in mijn manier van tuinieren.  De voortuin moest wel een beetje deftig zijn.  Daarom wilde hij die laten aanleggen door een tuinaannemer.  Braaf zoals ik altijd ben, gaf ik hem zijn zin.  Ik kreeg heel de rest van de tuin en mocht daar heerlijk mijn goesting doen, dus.

Onze voortuin werd aangelegd met exact drie soorten planten : lonicera nitida, een wintergroene heester die je makkelijk kan snoeien, buxus bollen en hortensia ‘Annabelle’.  Het was mooi strak en rustig.  Ik vond het eerlijk gezegd maar een saaie bedoening.  En veel snoeiwerk!

De lieve wederhelft snoeit de hagen en de lonicera dus ook.  Zo brengt hij structuur in mijn leven, want ik snoei scheef.  En na een tijdje vond hij die lonicera snoeien, niet meer plezant.  Goed, he!

En toen kwam er ook de buxusmot.  Gelukkig komen we heel goed overeen voor wat betreft het gebruik van sproeimiddelen.  Ze komen er niet in bij ons!  Maar juist toen ik een hele week met de nacht stond, krioelden de buxussen ineens van de rupsen.  ’t Was alsof ze erop gewacht hadden.  De tuinaannemer kwam dus alle buxussen rooien.  En daarna hebben we hem ook de lonicera en de hydrangea laten verwijderen.  Yes!  “Maak jij er maar iets van” zei de lieve wederhelft.  Hij vond de stukjes tuin die ik aangelegd had, eigenlijk toch wel veel mooier.  Lief, he…

En zo staat onze voortuin nu vol Phacelia.  Je moet het zo laten, zei de buurman.  Maar dat is niet de bedoeling.  De bodem was zo schraal, het had al heel lang niet geregend en in de zomer gingen we ook nog eens een weekje op vakantie.  Dus geen ideale periode om nieuwe planten te zetten.  Dus heb ik dat uitgesteld tot in het voorjaar.  De phacelia is een prima groenbemester zodat de bodem kan herstellen.  Er kan nu ook geen onkruid ontkiemen.  En bijen, zweefvliegen, hommels en vlinders vinden nu veel voedsel bij ons.

IMG_2310

IMG_2313

En ik kan deze winter snuisteren, planten opzoeken, tuinplannen maken, … zo gezellig.  Gebruiken jullie soms Phacelia?

IMG_2311

Zaden verzamelen

Twee weken geleden waren we in Frankrijk, de Limousin, de lieve wederhelft zijn neef gaan bezoeken.  Die heeft daar een huisje gekocht midden in de natuur.  Een hemelse plek!  Hij heeft dat huisje zo mooi gerenoveerd met zo veel respect voor het karakter ervan, echt tof.

De tuin, die gaat hij nog aanleggen.  Hij gaat dat vooral met veel bloemen doen.  Zijn stijl zo’n beetje kennende, denk ik dat het net zoals het huisje heel landelijk zal worden.  Ook een wilde bloemenweide wil hij.  Hij vroeg adressen waar hij zaden van wilde bloemen kan bestellen.   Ik gaf hem http://www.ecoflora.be, http://www.debolderik.net en http://www.cruydthoek.nl.

Omdat het nu toch de moment is om dat te doen, verzamelde ik ook zaden uit onze tuin voor hem.  Het is altijd plezant om in een jonge tuin veel bloemen te zaaien.

IMG_2369

Zo heb ik zaden van Papaver somniferum, slaapbol voor hem.  Het is de roze, gevulde vorm, een echte blikvanger.  De gevulde vorm is niet zo interessant voor bijen maar het is wel een ‘specialleke’ als je start met een tuin, vind ik.  Een foto heb ik niet genomen en nu heb ik er geen meer in bloei.  Verrassing dus…

Ook zaden van Nigella damascena, Juffertje in ’t groen.  De meest voorkomende variëteit daarvan heeft blauwe bloemen maar de mijne hebben witte.  Het is een lieflijk bloempje maar de grootste sierwaarde hebben wel de zaaddozen, vind ik.  Het is ook eenjarig dus snel resultaat.

IMG_2320

Wat zeker ook niet in een landelijke tuin mag ontbreken, is Calendula officinalis, goudsbloem, vind ik.  Het is ook een eenjarige plant.  De oranje bloemen zijn eetbaar en worden ook dikwijls verwerkt in theemengelingen.  Ze zijn heilzaam voor gal en lever.  Je kan ook goudsbloemzalf maken.  Die is huidherstellend en desinfecterend.  Als je goudsbloemen aan je toegangspoort van je tuin zet, wordt al het kwaad tegengehouden, zei men vroeger.

IMG_2344

Nog een eenjarige plant die snel kleur brengt, is reukerwt.  Ik kreeg de zaadjes vorige winter door een zadenruil onder bloggers.

IMG_2348

Ook enkele tweejarigen heb ik voor hem.  Om die te zien bloemen, zal hij dus nog even geduld moeten hebben.  Maar omdat ze zo prachtig zijn, heb ik ze er toch bij gedaan.

Alcea rosea, stokrozen.  Als hij ze zaait, zullen ze in het eerste jaar gewoon een rozet vormen.  Het jaar daarna zal de plant meters hoog groeien en bloemen.  De kleuren die ik heb :

Campanula persicifolia.  Dit is zo’n schattig klokje vind ik.

IMG_2340

Uiteindelijk heb ik ook nog zaden van Dianthus barbatus, Duizendschoon verzameld.  Dit bloempje heeft voor mij een speciale betekenis.  Dat lees je hier.

IMG_0913

 

 

De Gespierde Speerdistel

IMG_2305Tadaa!  Kijk eens wat een prachtkerel ik hier heb!  Fier rechtop staat hij te pronken in onze tuin : de speerdistel of Cirsium lanceolatum.  Maar ik houd hem goed in ’t oog.  Tot een zaadlozing ga ik hem niet laten komen.😁

Ik heb altijd al een zwak gehad voor distels.  Niet voor hun stekelige karakter, maar hun bloemen vind ik prachtig.

IMG_2306

Tot vorig jaar moest je ze bestrijden, bij wet verplicht.  Deze wet over distelbestrijding dateert uit 1887.  Toen werkten landbouwers nog met paard en kar. Als ze zich kwetsten aan distels en dan in contact kwamen met paardenmest, konden ze besmet worden met de dodelijke tetanusbacterie.  Nu gebeurt op het veld alles machinaal en bovendien is er een goede vaccinatie.  Dus eigenlijk is deze wet achterhaald.

Deze wet werd verder uitgewerkt in het Distelbestrijdingsbesluit van 1987.  Akkerdistel, kale jonker, kruldistel en speerdistel moest nog steeds verdelgd worden.  Mannekes toch!  Daarom trok Natuurpunt naar de Raad van State.  Want sinds de Staatshervorming van 1980 is natuurbescherming en wilde plantenbestrijding een gewestelijke bevoegdheid.  Dus het 30 jaar oude Distelbestrijdingsbesluit dat een Koninklijk Besluit was overschreed deze gewestelijke bevoegdheid.  Daar verstond ik allemaal niet veel van dus ging ik te rade bij onze oudste zoon, die rechtenstudent is.  Hij legde me met een mooie tekening de hiërarchie van wetten en reglementen in België uit.

Dia1

Heel simpel gezegd zit de Vlaamse natuurwetgeving en bermbesluit in het hokje van ‘Wet‘ en het Distelbestrijdingsbesluit is maar een ‘Koninklijk besluit‘ en dat staat daaronder.  Dus plaatselijke reglementen van provincies en gemeenten die distelsancties opleggen op grond van die federale wetgeving (KB) hebben daardoor geen rechtsgrond.  Goed, he!

Bovendien zijn die reglementen zelfs in strijd met de Vlaamse natuurwetgeving en bermbesluit (Wet) i.v.m. regels voor verwijderen van vegetatie en pesticidengebruik.

Op 9 maart 2017 gaf de Raad van State Natuurpunt gelijk tegenover de provincie Antwerpen.  Niet het federale niveau is bevoegd voor natuurkwesties, wel de gewesten.  Woon je in een andere provincie, dan mag je je daarop beroepen en zal je gelijk krijgen.  Onze mooie en ecologisch zeer waardevolle distels moeten dus niet bestreden worden.  Hehe…

Want waardevol, dat zijn ze echt.  Distels zijn een trekpleister voor veel vlinders, hommels, bijen, kevers en zweefvliegen.  Vogels worden aangetrokken door hun voedzame zaden.  Voor veel insecten zijn ze zelfs waardplant : ze hebben distels nodig om zich te kunnen voortplanten, om hun eitjes af te zetten.

Distelbestrijding gebeurt meestal door schadelijke, chemische bestrijdingsmiddelen te gebruiken en dat is zeer nefast voor onze natuur.

Ondertussen las ik dat landbouwers echter wel zouden verplicht blijven om akkerdistels in grasland te bestrijden om overwoekering te vermijden.  Volgens het departement van landbouw en visserij ligt de oorsprong van deze verplichting in de Europese wetgeving.  Pff, kunnen ze het nog ingewikkelder maken?!

 

IMG_2304IMG_2314