De ‘zonneborder’ in februari

Het startschot is gegeven in de ‘zonneborder’ !  Want de voorjaarsbloeiende irisjes bekennen kleur.  Zij zijn steeds de allereersten in dit stukje tuin.  Na hen komen ook de krokussen en tete a tete narcisjes.  De witte krokussen heten Crocus biflorus ‘Miss Vain’.  Dit zijn hele toffe krokusjes die zich elk jaar uitbreiden.  Ik kocht ze bij Nijssen bulbs.  De blauwe krokussen ken ik niet bij naam.  Ik kreeg ze ooit van iemand en ze zijn echt prima voor verwildering.  Ondertussen komen we ze overal in onze tuin tegen.

img_1849img_1850img_1855img_1858

Wat hier ook al in bloei staat, is Bergenia, schoenlappersplant.  Eerlijk gezegd vind ik dit niet zo’n mooie.  Het grote leerachtige blad vind ik nogal lomp ogend.  Maar hij bloeit heel vroeg dus de eerste bijtjes en andere insecten vinden hier voedsel.

img_1859

 

Misschien ook even vertellen hoe hard ik hier al gewerkt heb deze maand.  In amper vier uurtjes, was het hele onderhoud geklaard.  Echt alles is hier gedaan, ik kon spijtig genoeg niks meer uitvinden om te doen.  Voor de winter doe ik niks van opruimwerk.  Zo kunnen amfibieën  onder de afgestorven plantendelen kruipen.  Insecten kunnen schuilen in de holle en verhoute stengels van de planten.  Deze maand heb ik de stengels afgeknipt, in stukjes gebroken en tussen de planten op de grond gestrooid.  Voordeel hiervan : je hoeft niet naar het containerpark en de grond wordt bedekt zodat onkruid het heel moeilijk krijgt.  Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik wel een beetje gewied heb.  Kruipende boterbloem voelt zich heel goed in mijn tuin.  Maar uit de borders vliegt ze uit!  Gewoon met een klein schepje uitsteken en voila, de madame moet zich geven.😊

img_1804img_1851

Vanaf nu is het alle dagen genieten, eens komen piepen naar dit stukje tuin en elke keer iets nieuw ontdekken.  Want de Persicaria, Phlox, hemerocallis, damastbloem, stokrozen,… lopen ook al uit.  Ik hou jullie op de hoogte!

img_1856img_1853

 

De ‘zonneborder’ in januari.

Het is rustig in de tuin deze dagen.  De vriezeman houdt alles in zijn greep en mijn gedachten waren elders.

We gingen op reis.  Om de drie jaren proberen we terug te gaan naar het geboorteland van onze adoptiedochter, Zuid-Afrika.  We weten nochtans dat lange vliegreizen maken, geen ecologische manier van leven is.  Maar wij zijn zo gebeten door het Afrikavirus en we vinden het belangrijk dat onze dochter haar roots kent.  Daarbij vliegt dat vliegtuig toch, of wij daar nu op zitten of niet.  Ik weet wel als iedereen zo denkt, dat er dan niets verandert.  Maar ik ben ook niet heiliger dan de paus he, sorry.  Dit is onze ‘guilty pleasure’…

Terug naar onze tuin.  We merken al goed dat de dagen beginnen te lengen en dan begint het bij mij altijd al wat te kriebelen.  Veel te lang stil gezeten.  De winter is een straf voor mij.  Als ik door de tuin wandel, ben ik bijna geschokt dat alles er zo doods bij ligt.  Hoe gaat dit nog goed komen?  De lente zal zalig zijn, ik verkneukel me als ik er aan denk dat alles binnenkort zal ontwaken.

Zoals je kan zien, ruim ik niet op voor de winter.  Sommigen vinden dat misschien wat slordig maar voor insecten en vogels is dit het paradijs.

 

img_1718

Ik neem me voor om dit jaar onze ‘zonneborder’ eens van dichtbij te volgen.  Dit stukje tuin heeft een oppervlakte van ongeveer 16 meter op 3 meter.  Het ligt vlak naast onze kippenren.  Ik noem het onze ‘zonneborder’ omdat het bijna de hele dag in de zon ligt.  Vorig jaar tijdens de ecotuindagen vroegen mensen me naar het plannetje van dit stukje tuin.  Ik heb er geen.  Eigenlijk is dit zo gegroeid.  Ik was al heel lang geobsedeerd door bloeiende planten.  In onze vorige tuin benutte ik ook elk plekje en toen we verhuisden, heb ik veel planten meegenomen.  Als ik naar tuinbeurzen of plantenmarkten ga, kan ik het ook niet laten om steeds iets mee te brengen.  Plantjes ruilen, vind ik ook heel plezant.  De zonneminnende exemplaren komen dan in de ‘zonneborder’ terecht.  Het is heel belangrijk dat een plant op de juiste plaats staat.  Anders krijg je ziekten en plagen.

img_1719img_1716img_1714

Eigenlijk wil ik dit jaar wel eens proberen te tekenen hoe dit stukje tuin er nu uitziet.  En eens opsommen welke planten er allemaal in staan.  Want het zijn er heel wat.  Eigenlijk ben ik wel eens benieuwd hoeveel.  Er staat ook elke keer  wat anders in bloei.  Daarbij staan er niet alleen vaste planten maar ook eenjarigen.  Die mogen zichzelf uitzaaien dus jaar na jaar is het ook steeds wat anders.

Ik voel het al dat ik me ga amuseren met dit blogprojectje.  Als jullie er dan ook nog iets aan gaan hebben, is het helemaal mooi he…😊

img_1738

Maand na maand : onze poel in december.

Het jaar loopt op zijn einde.  Je zou zeggen dat het hier super rustig is nu.  Niets is minder waar.  Alle dagen komen hier vijf wilde eenden neergestreken.  Ze ‘plodderen’ in het water en ik had hen zo graag op foto genomen.

De sloebers gunnen het me echter niet.  Elke keer ik met mijn camera afgeslopen kom, vliegen ze luid snaterend op.  Grrr!  Hier zien jullie dus winterse foto’s … zonder eenden.😢

img_1511img_1512img_1513img_1514

Maand na maand : onze poel in november.

Follow my blog with Bloglovin

Ondertussen heeft het toch al een beetje geregend en het water in de poel begint te komen.  Ze zeggen toch dat water dieren aantrekt.  Et voila, buiten waterhoentjes en eenden kregen we ook bezoek van … een koe.  Twee dagen na elkaar is ze door haar omheining gebroken en stond ze ‘in buurman zijnen hof’.  Het gras is soms groener aan de andere kant, he.

Voor de rest is het hier stillekes.  Alle kriebelbeestjes slapen en ik weet voor de eerste keer niet wat te vertellen over mijn blogprojectje.  Volgende maand neem ik een laatste keer foto’s en volgend jaar wil ik een ander stukje tuin maand na maand volgen.

img_1446img_1443img_1457img_1454img_1452

Maand na maand : onze poel in oktober.

Ook al heeft het al wat geregend vorige week, hier is het nog steeds heel droog.  De poel staat nog steeds leeg.  Op de bodem begint zelfs gras te groeien.  Eigenlijk zouden we de bovenste humusrijke laag moeten afschrapen.  Daaronder zit een kleilaag.  Als we die zouden ‘openstrijken’ zou de poel beter water houden, denk ik.  Maar dat is een serieus werk.  Door de afsluiting en de knotwilgen kunnen we ook niet echt meer met een graafmachine aan de poel geraken.  En zo’n grote oppervlakte met de schop bewerken, dat zie ik echt niet zitten.  Dan zouden we heel veel helpers moeten hebben…img_1412

Diertjes zien we hier nu niet echt meer.  Iedereen heeft al een plaatsje opgezocht waar het wat warmer is.  Tijdens het verwijderen van een pol kruipende boterbloem in de border stootte ik op een prachtige groene kikker.  Hij sprong weg voor mijn neus en wipte vlug onder een partij schoenlappersplant.  Groot gelijk, man!  Daar zal je lekker warm kunnen overwinteren.  Verstop je maar goed zodat de reiger die hier regelmatig overvliegt, je niet vindt…img_1386

De teunisbloemen staan ondertussen mooi in zaad.  Ik zal de buurman er eens blij mee gaan maken.  Hij had ‘zaadstekken’ gevraagd voor zijn vogeltje. ( kanariepietje, he😜)

 

img_1385

img_1387

Maand na maand : onze poel in september.

Tadaa!  Het is gebeurd!  De poel staat leeg.  Ik dacht al dat het dit jaar niet meer zou gebeuren.  Maar nu is het toch van dat.  In droge jaren verdwijnt het water al in mei en moeten de dikkopjes zich haasten om pootjes te krijgen.  Dit jaar hebben we heel lang kunnen genieten van waterleven.

Net nog  een baby salamandertje tegengekomen…😊imageimage

imageimageimage

imageimage

Maand na maand : onze poel in augustus

 

imageDeze maand hebben we een beetje ‘gewerkt’ in onze poel.  Allee ja, gewerkt, lees : spelen, plonzen en plodderen.  Het wateroppervlak was nogal erg begroeid geraakt met vooral gras.  Zo erg zelfs dat onze hond dacht dat ze een korter wegje kon nemen, langs het gras wilde wandelen en helemaal kopje onder ging.  Nu moet je weten dat ze helemaal niet van water houdt!  Zelfs van een beetje regen heeft ze schrik!  Ze zal haar plasje dan wel ophouden en niet naar buiten gaan.😜  Ik heb het gras dus verwijderd.

Nog steeds veel leven hier : kwakende kikkers, salamanders, tientallen kleine padjes, libellen en veel mooie brommende beestjes…   De poel zal dit jaar niet meer leeg komen te staan, denken we.

imageimageimageimageimage

Water in de tuin … Dat is genieten!