De zonneborder in mei

Ineens is het hier een explosie van geuren en kleuren geworden.  Deze maand heb ik hier eigenlijk niet ‘gewerkt’, gewoon af en toe een petieterig onkruidje dat probeerde tussen de bloemen een plaatske te veroveren, weggeplukt.  Vooral gewandeld, bijen en vlinders ontdekt en genoten.

Vaste planten en een- en tweejarigen staan hier gewoon door elkaar.  Niks tuinplan getekend maar gewoon bij elkaar gezet op ’t gevoel.  ’t Is een bont boeket geworden.  Op de voorgrond de witte Campanula persicifolia.

IMG_2129

Het zonneroosje, Helianthemum ( de naam van de cultivar weet ik niet meer) doet het hier heel goed.  Het breidt zich langzaam maar zeker uit.

IMG_2125

Akeleien hebben zich overal tussendoor uitgezaaid.  Zij komen uit waar ze er ‘goesting’ voor hebben.  Dat vind ik zo plezant, elk jaar zijn er zo andere verrassingen.  Ik vind vooral de enkelbloemige inheemse donkerblauwe de mooiste.

IMG_2126

Ook het knoopkruid, Centaurea jacea staat nu in bloei.  Bijen zijn er verzot op.

IMG_2128

De grasanjers, Dianthus plumarius verspreiden een zoete geur.  Ik kreeg ze lang geleden van mijn schoonmoeder.  ‘Pluimkes’ is haar naam voor deze prachtige bloemen.  Duizendschoon, Dianthus barbatus op de achtergrond bloemt ook.  Eigenlijk zijn dit ‘antieke boerenbloemen’ maar ik vind ze nog steeds mooi om in de border te hebben.

IMG_2127

Ook enkele geraniumsoorten staan hier.  De geranium sanguineum bloeit vanaf nu tot september.  Hij heeft zich al op verschillende plaatsen in de tuin uitgezaaid.  De hogere lila geranium kreeg ik ooit van een veltvriend.  Het is de Geranium pratense ‘Mrs Kendall Clark’.  Hij zaait zich hier ook uit.  De zaailingen ga ik in oktober uitplanten in de bloembollenweide.  Een goede tip van diezelfde veltvriend.😉

IMG_2085IMG_2090

De blauwe Iris sibirica heb ik ook al heel lang.  Ze bloeien maar kort maar ik vind ze zo mooi.

IMG_2084

Nu ’s avonds door de tuin wandelen, is zalig!  De geur van de damastbloemen is hemels…

IMG_2081

 

 

 

 

 

 

De zonneborder in april

IMG_2058Ik heb deze maand terug eens een beetje gewerkt in deze border.  Een heel uur lang! Voor een oppervlakte van 16 op 3 meter is dat toch geen hard labeur he?  Ben eens rondgeweest met mijn ‘schupje’ om wat kruipende boterbloem uit te steken.  En heb de rand van het gazon wat bijgewerkt.  Onkruidgroei heb ik hier bijna niet.  Ik houd de bodem zoveel mogelijk bedekt met snippers van de vaste planten na de winter.  Dat is ook veel mooier dan een blote grond. Binnenkort zijn de planten  dan terug zo gegroeid, dat de bodem vanzelf bedekt wordt.  Geen plaats voor onkruid om te kiemen dus.

Wie zei daar dat je zonder Round Up uren op je knieën moet zitten wieden?  Daar lach ik mee hoor!

IMG_2057

Tijd om te genieten dus.  Vergeleken met vorige maand, is het hier al veel groener.  Ik verschiet ervan dat de pol Schildpadbloem, Chelone obliqua al zo uitgebreid is.  Die staat hier duidelijk met zijn goesting.  Zal er eens een stuk van aan de buren geven, zij vinden die ook mooi.  De herfstanemonen, daar kan ik ook van delen.  Ik kreeg ze ooit van een veltvriend.  De juiste naam gaf hij er niet bij, ik denk dat het Anemone tomentosa ‘Robustissima’ is.  De pioenen in het midden staan er ook gezond bij.

IMG_2052

De Camassia staat mooi in bloem nu.  Camassia is eigenlijk een bolgewas afkomstig uit Noord-Amerika.  De bollen dienden vroeger als voedsel voor de Indianen.  Ik kocht enkele jaren geleden drie plantjes bij Ecoflora.  Daar heb ik nog geen spijt van gehad.  Want ondertussen heb ik een grote pol vol blauwe bloemen.

IMG_2061

Ook het Longkruid bloeit.  Eigenlijk een onopvallend bloemeke, maar zo waardevol.  Bijen zijn er verzot op.

IMG_2056

Het blad van de Vrouwenmantel staat ook al frisgroen.  Ik vind het een mooie bodembedekker met zijn zacht behaard blad waar de dauwdruppels zo mooi blijven op liggen.  Volgende maand komen de bloemen, groengele pluimpjes.

De damastbloem (Hesperis matronalis) belooft ook al veel moois.  Die gedraagt zich hier als tweejarige.  Ik laat hem uitzaaien en zo heb ik hem elk jaar wel ergens anders in de border.  Hij verweeft de andere bloemen met elkaar, brengt kleur en vooral geur.  Ik kijk al uit naar volgende maand.  Als je dan ’s avonds door de tuin wandelt, mmmm…

IMG_2055

 

 

De zonneborder in maart

IMG_1953Steeds meer en meer kleur vind ik hier in deze border.  Het is echt plezant om alle dagen eens te komen kijken.  Deze maand heb ik niks gewerkt hier.  Ik ben van plan dit jaar eens bij te houden hoeveel werkuren ik hier spendeer.  En wat ik dan doe.  Zo kunnen jullie zelf oordelen hoe arbeidsintensief zo’n border is.

IMG_1954

Wat hier deze maand al in bloei staat : nog steeds de voorjaarsbollen, narcissen, blauwe druifjes en tulpen. Vorig najaar heb ik een nieuwke gekocht :  biologisch geteelde Tulipa turkestanica.  Super gezond dus voor onze bijtjes!  En ze genieten ervan.  De kleine, schattige tulpjes zitten regelmatig vol.  Vooral rosse metselbijtjes, die kleine knuffelbeertjes, heb ik er al op gezien.

IMG_1961

Natuurlijk ook Vergeet-mij-nietjes en longkruid, speenkruid en draadereprijs (Veronica filiformis).  Draadereprijs vormt een mooi matje met enorm veel kleine lilakleurige bloempjes.  Ik vind het zo’n tof bodembedekkertje.  Volgens een oude flora van een veltvriend is het een lastig onkruid in gras en tuinen.  Maar dat vind ik niet.  Het groeit wel gemakkelijk aan maar alleen waar ik het geplant heb.

IMG_1959

Wildemanskruid ( Pulsatilla) begint ook te bloeien.   (Links en rechts onderaan op de foto in wit en rood).  Ik heb ze ooit eens vermeerderd door zaad te nemen en dat is toen goed gelukt.  Ik heb zelfs kunnen uitdelen.  Maar nu zie ik toch maar vier plantjes meer.  Toch niet zo simpel te kweken!  Zichzelf uitzaaien, doen ze hier niet.  En gemakkelijk terug opkomen, ook niet.  Een uitdaging…

IMG_1957

Voor de rest staat hier nog vanalles al frisgroen maar nog niet in bloei.  Dus dat is voor volgende maand.

IMG_1955

 

 

 

De ‘zonneborder’ in februari

Het startschot is gegeven in de ‘zonneborder’ !  Want de voorjaarsbloeiende irisjes bekennen kleur.  Zij zijn steeds de allereersten in dit stukje tuin.  Na hen komen ook de krokussen en tete a tete narcisjes.  De witte krokussen heten Crocus biflorus ‘Miss Vain’.  Dit zijn hele toffe krokusjes die zich elk jaar uitbreiden.  Ik kocht ze bij Nijssen bulbs.  De blauwe krokussen ken ik niet bij naam.  Ik kreeg ze ooit van iemand en ze zijn echt prima voor verwildering.  Ondertussen komen we ze overal in onze tuin tegen.

img_1849img_1850img_1855img_1858

Wat hier ook al in bloei staat, is Bergenia, schoenlappersplant.  Eerlijk gezegd vind ik dit niet zo’n mooie.  Het grote leerachtige blad vind ik nogal lomp ogend.  Maar hij bloeit heel vroeg dus de eerste bijtjes en andere insecten vinden hier voedsel.

img_1859

 

Misschien ook even vertellen hoe hard ik hier al gewerkt heb deze maand.  In amper vier uurtjes, was het hele onderhoud geklaard.  Echt alles is hier gedaan, ik kon spijtig genoeg niks meer uitvinden om te doen.  Voor de winter doe ik niks van opruimwerk.  Zo kunnen amfibieën  onder de afgestorven plantendelen kruipen.  Insecten kunnen schuilen in de holle en verhoute stengels van de planten.  Deze maand heb ik de stengels afgeknipt, in stukjes gebroken en tussen de planten op de grond gestrooid.  Voordeel hiervan : je hoeft niet naar het containerpark en de grond wordt bedekt zodat onkruid het heel moeilijk krijgt.  Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik wel een beetje gewied heb.  Kruipende boterbloem voelt zich heel goed in mijn tuin.  Maar uit de borders vliegt ze uit!  Gewoon met een klein schepje uitsteken en voila, de madame moet zich geven.😊

img_1804img_1851

Vanaf nu is het alle dagen genieten, eens komen piepen naar dit stukje tuin en elke keer iets nieuw ontdekken.  Want de Persicaria, Phlox, hemerocallis, damastbloem, stokrozen,… lopen ook al uit.  Ik hou jullie op de hoogte!

img_1856img_1853

 

De ‘zonneborder’ in januari.

Het is rustig in de tuin deze dagen.  De vriezeman houdt alles in zijn greep en mijn gedachten waren elders.

We gingen op reis.  Om de drie jaren proberen we terug te gaan naar het geboorteland van onze adoptiedochter, Zuid-Afrika.  We weten nochtans dat lange vliegreizen maken, geen ecologische manier van leven is.  Maar wij zijn zo gebeten door het Afrikavirus en we vinden het belangrijk dat onze dochter haar roots kent.  Daarbij vliegt dat vliegtuig toch, of wij daar nu op zitten of niet.  Ik weet wel als iedereen zo denkt, dat er dan niets verandert.  Maar ik ben ook niet heiliger dan de paus he, sorry.  Dit is onze ‘guilty pleasure’…

Terug naar onze tuin.  We merken al goed dat de dagen beginnen te lengen en dan begint het bij mij altijd al wat te kriebelen.  Veel te lang stil gezeten.  De winter is een straf voor mij.  Als ik door de tuin wandel, ben ik bijna geschokt dat alles er zo doods bij ligt.  Hoe gaat dit nog goed komen?  De lente zal zalig zijn, ik verkneukel me als ik er aan denk dat alles binnenkort zal ontwaken.

Zoals je kan zien, ruim ik niet op voor de winter.  Sommigen vinden dat misschien wat slordig maar voor insecten en vogels is dit het paradijs.

 

img_1718

Ik neem me voor om dit jaar onze ‘zonneborder’ eens van dichtbij te volgen.  Dit stukje tuin heeft een oppervlakte van ongeveer 16 meter op 3 meter.  Het ligt vlak naast onze kippenren.  Ik noem het onze ‘zonneborder’ omdat het bijna de hele dag in de zon ligt.  Vorig jaar tijdens de ecotuindagen vroegen mensen me naar het plannetje van dit stukje tuin.  Ik heb er geen.  Eigenlijk is dit zo gegroeid.  Ik was al heel lang geobsedeerd door bloeiende planten.  In onze vorige tuin benutte ik ook elk plekje en toen we verhuisden, heb ik veel planten meegenomen.  Als ik naar tuinbeurzen of plantenmarkten ga, kan ik het ook niet laten om steeds iets mee te brengen.  Plantjes ruilen, vind ik ook heel plezant.  De zonneminnende exemplaren komen dan in de ‘zonneborder’ terecht.  Het is heel belangrijk dat een plant op de juiste plaats staat.  Anders krijg je ziekten en plagen.

img_1719img_1716img_1714

Eigenlijk wil ik dit jaar wel eens proberen te tekenen hoe dit stukje tuin er nu uitziet.  En eens opsommen welke planten er allemaal in staan.  Want het zijn er heel wat.  Eigenlijk ben ik wel eens benieuwd hoeveel.  Er staat ook elke keer  wat anders in bloei.  Daarbij staan er niet alleen vaste planten maar ook eenjarigen.  Die mogen zichzelf uitzaaien dus jaar na jaar is het ook steeds wat anders.

Ik voel het al dat ik me ga amuseren met dit blogprojectje.  Als jullie er dan ook nog iets aan gaan hebben, is het helemaal mooi he…😊

img_1738

Maand na maand : onze poel in december.

Het jaar loopt op zijn einde.  Je zou zeggen dat het hier super rustig is nu.  Niets is minder waar.  Alle dagen komen hier vijf wilde eenden neergestreken.  Ze ‘plodderen’ in het water en ik had hen zo graag op foto genomen.

De sloebers gunnen het me echter niet.  Elke keer ik met mijn camera afgeslopen kom, vliegen ze luid snaterend op.  Grrr!  Hier zien jullie dus winterse foto’s … zonder eenden.😢

img_1511img_1512img_1513img_1514

Maand na maand : onze poel in november.

Follow my blog with Bloglovin

Ondertussen heeft het toch al een beetje geregend en het water in de poel begint te komen.  Ze zeggen toch dat water dieren aantrekt.  Et voila, buiten waterhoentjes en eenden kregen we ook bezoek van … een koe.  Twee dagen na elkaar is ze door haar omheining gebroken en stond ze ‘in buurman zijnen hof’.  Het gras is soms groener aan de andere kant, he.

Voor de rest is het hier stillekes.  Alle kriebelbeestjes slapen en ik weet voor de eerste keer niet wat te vertellen over mijn blogprojectje.  Volgende maand neem ik een laatste keer foto’s en volgend jaar wil ik een ander stukje tuin maand na maand volgen.

img_1446img_1443img_1457img_1454img_1452