De bijenvriendelijke voortuin in april

De lente in mijn bloed.   Zottekes doen en spelen met Karoo.  Maar met haar harde kopje sprong ze tegen mijn hand en een middelhandsbeentje deed ‘krak’.  De dokter beloofde me vier weken gips.  En ik was net alle plantjes gaan halen om de voortuin in te planten.

6708FEB0-2746-4CA6-A296-CC46B7CC800F

D119326B-FD53-4538-933A-C4F6A87AEE9F

Naar dit moment had ik een hele winter uitgekeken!  Ik was zó kwaad op mezelf!  Met één hand en verschillende ‘handlangers’ hebben we dan onze plan getrokken.  De dochter, de vriendin van de zoon en het buurmeisje hielpen me.  De dag erna deed de lieve wederhelft verder.  En de nicht die eens wilde komen kijken hoe het met mijn hand zat, werd een ‘schupje’ in haar handen geduwd.

C72A1938-1AE1-40B6-9894-3FB5B8ABDBC4

Er moeten nog patatten geplant worden en er moet gezaaid worden.  Dus, weze verwittigd!  Wil je bij mij op bezoek komen, dan zet ik je aan ‘t werk.😜

Ik vond het wel heel plezant.  Bij de plantenkweker hadden ze een tuinplannetje getekend en een plantenlijst gemaakt.  Met wit zand (en één hand😜) heb ik dat plan op het perceel getekend.  Dan eerst de ‘drifts’ aangeplant.  (Een drift is een plantengroep met één plantensoort).  Daartussen kwam dan een ‘mengbeplanting’.  In het roze deel staan vier soorten planten door elkaar.  En in het groene deel drie soorten.

6592B008-4013-43A5-A5DF-E1BC048B7484

Zo professioneel had ik nog nooit een border aangelegd.  Bij mij werd het altijd ‘met de natte vinger’ gedaan.  Nu ben ik wel heel benieuwd als het allemaal gaat beginnen groeien.

3CE53FE3-DE94-4DDB-AD8F-76946ADDC252

Advertenties

De alternatieve prairietuin, het conflict.

Ik ga jullie de smeuïge details besparen!  Maar door mijn liefde voor bijen en bloemen ben ik in een wespennest terecht gekomen…

80C84014-2CA2-4353-9558-3C41966FBF7C

Ik geef toe : ik was onwetend!  Maar door alle emoties er rond ben ik nu zo gebeten door de materie dat ik me er echt wil in verdiepen.  Mijnen ecomaat en ik hebben ruzie gemaakt.  Echt jong, ik heb onder mijn voeten gekregen!  Nachten heb ik er van wakker gelegen.

Het gaat over mijn blog, over de ‘maand na maand’ reeks van dit jaar die ik als titel ‘de prairietuin’ gaf.  In een ecologische blog staat die titel niet, vond hij.  Aan prairietuinen zijn heel wat onecologische aspecten, dat wist ik wel.  Maar ja, om dan maar meteen het kind met het badwater weg te gooien…  Het liet me niet los.  Ik vertelde over ons conflict aan Mr Fruitberg.  Hij stuurde me een heleboel informatie.  Ook Iris Veltman,  een milieukundige uit Nederland hielp me in m’n zoektocht.  Uiteindelijk mailde ik ook de medewerker ecotuin van Velt.  Met Frans, mijnen ecomaat heb ik dan een rustiger gesprek gehad en hij stuurde me ook zijn gestaafde en door wetenschappers ondersteunde mening per mail.  Door ‘die schop onder mijn kont’ van hem, heb ik heel veel geleerd.  Dankjewel Frans!

7D0A8FC4-0732-4E19-B152-7A4AA8AD3F4C

Maar wat heb ik nu juist geleerd?

Eerst en vooral dat prairietuinen gebaseerd zijn op de vegetatie die in principe in de prairies in Noord-Amerika voorkwam.  Die werden in stand gehouden door begrazing en/of branden en komen nu bijna niet meer voor.  De grassen en bloeiende planten groeien er op mineraalrijke maar voedselarme grond.  In de prairie is er een extreem landklimaat : strenge winters en warme zomers.

Om die groeiomstandigheden na te bootsen, worden hier meestal lavasteentjes gebruikt in een prairietuin.  Dit is gelukkig niet noodzakelijk.  Want het gebruik van deze steentjes is niet erg ecologisch.  Ze moeten aangevoerd worden dus niet interessant in het kader van CO 2-uitstoot.  Om deze steentjes ‘proper’ te houden, heb je een bladblazer nodig.  Deze geeft lawaai en ook uitstoot.  En wat als mollen en woelratten deze steentjes vermengen met grond?  Of als je later op dit perceel iets anders, bv een moestuin wil aanleggen?  Beter is het om uitdroging en warmteverlies van de bodem en ongewenste kruidgroei te voorkomen door bedekking met planten.  Velt staat  achter het principe : ‘De juiste plant op de juiste plaats’.  Dus onze voortuin met uitgeputte grond, daar kan ik aangepaste beplanting kiezen, bijvoorbeeld mediterane border, of een border met ook prairieplanten.

Wat is er nog negatief aan prairietuinen?  In het begin raadde men aan om de vegetatie af te branden!  Ja inderdaad!  En wat met het dierenleven dan?!  Volgens het Bermdecreet sinds 1984 mag afbranden niet meer.  Gelukkig!

Er is ook een gevaar aan prairietuinen verbonden.  Sommige prairieplanten zijn heel invasief.  Zij worden hier door onze andere bodem zo sterk dat ze onze inheemse flora gaan overwoekeren.  Of ze gaan zo groot worden en omver vallen en schimmels krijgen.  Als deze planten in natuurgebieden terecht komen, wordt dat heel gevaarlijk omdat ze onze inheemse planten overwoekeren.  Denk maar aan de Canadese guldenroede, een prairieplant die nu al in veel natuurgebieden voorkomt.   Of Japanse duizendknoop of Amerikaanse vogelkers…   Van deze gevaarlijke planten bestaan lijsten.  (Hier dank ik nog eens mr Fruitberg om ze me allemaal door te sturen.)  Eerst is er de ‘Consensuslijst’  Deze lijst bevat de invasieve planten waarvan de aankoop en aanplant wordt stop gezet.  De meeste tuincentra en plantenkwekers ondertekenden dit charter en verkopen deze planten dus niet.  Maar dan is er ook nog de ‘Communicatielijst’  Daarin staan vormen van planten die in bepaalde omstandigheden of in sommige natuurlijke habitats invasief kunnen wórden.  Hiermee moet je dus ook heel voorzichtig zijn.  Ook de ‘Species list’ van Harmonia is er zo ene.  Ik legde mijn plantenlijst van wat er in onze voortuin gaat komen naast.  En gelukkig staat er  geen enkele plant van die lijst in.  Als je ergens gaat vragen naar prairieplanten, moet je toch wel even die lijsten raadplegen!

Waar zie ik dan wel voordelen in het gebruik van prairieplanten?  Eerst en vooral de grotere belevingswaarde : er zitten heel mooie kleuren en prachtige bloemen tussen.    Deze planten bloemen ook meestal later op het seizoen als veel van onze inheemse planten al uitgebloeid zijn.  Dit is interessant voor bijen want zo kunnen ze goed gevoed de winter in.

In 2010 werd de ‘prairietuin’ een modetrend genoemd.  Maar nu lees ik nog steeds in tuinblogs dat dit nog zeer actueel is.  Mensen gaan er dus nog steeds naar op zoek.  Misschien is het dan wel niet slecht om als ‘Velt ambassadeur’ mijn visie erover eens te geven?

Ik vind een ‘prairieperceel’ interessanter dan een ‘stenen tuin’ met terrastegels en daar bijvoorbeeld een palmboom op.  Ik vind niet dat we prairieplanten te pas en te onpas overal kunnen gebruiken.  Maar wel als aanvulling in een tuin met inheemse planten.  Variatie in groenvormen vind ik heel belangrijk : bosjes, klimplanten, kruidenrijke gazons, moestuintjes, waterpartijen, …  Ons voortuintje waar welgeteld drie soorten planten in stonden, waar de buxusmot in huis hield en waar de grond heel arm en schraal geworden is, daar maak ik graag een ‘prairieperceeltje’ van naast al die andere habitats in onze tuin.  Maar een ‘zuivere prairietuin’ wordt het dus niet.  Daarom ga ik als titel van de volgende artikels in deze ‘maand na maand’ gebruiken : “De bijenvriendelijke voortuin”

Hadden jullie al gehoord van al deze argumenten?  En wat denken jullie daar dan van?  Daar ben ik nu eens echt benieuwd naar! 😊

F8811160-8FEE-4309-B60B-F84ADF4EFA23

 

Het perceel met prairieplanten in maart (maand na maand)

Een prairieperceel  aanleggen, hoe begin je daaraan?  Hoe ik dat hier ga aanpakken, wil ik jullie maand na maand tonen.

De oplettende lezer zal merken dat er in februari geen maand na maand was.  Tja, door de enorme kou kon ik buiten nog niks doen.  Tijd om te snuisteren in de online catalogus van vaste plantenkweker Jan Spruyt uit Buggenhout.  Zo een verscheiden aanbod van prairieplanten dat die hebben!  Ik wilde ze allemaal wel en werd er wanhopig van omdat ik niet kon kiezen.  Ik heb dan gevraagd of zij de knoop wilden doorhakken en een beplantingsplan voor mij konden opstellen.  Ondertussen is dat gebeurd en Jacoba, de landschapsarchitecte beloofde dat het een kleurrijk geheel zal worden.

De ideale periode om een prairieperceel aan te planten, is begin april.  Op 4 april mag ik de planten gaan ophalen en het beplantingsplan zal er dan bij zijn.  Ik ben zo benieuwd!

Nu we eindelijk wat lenteweer gekregen hebben, kon ik de grond voorbereiden.  Als advies kreeg ik om goed te spitten of freezen.  Ik had echter wel wat wortel(on)kruiden ontdekt in mijn perceel.   De wortels daarvan zouden door deze werkwijze in kleine stukjes gehakt worden.  En elk klein stukje wortel loopt uit tot een nieuwe plant.  Ik heb dus met de spitvork de grond opgelicht en de wortels eruit geraapt.

279E98C8-836D-45E7-B131-FCB640F19D86

Ik vond ook nog steeds overblijfselen van de Lonicera nitida die al terug aan het uitlopen was.   Meer hierover vind je hier.  Man!  Wat is dat een invasieve plant!

B6AE6CAE-E036-47EC-A0FF-BD69ECEEE45F

De witte wortels die je hieronder ziet, zijn die van haagwinde.  Ze breken heel makkelijk als je ze probeert te verwijderen.  Je moet echt elk stukje eruit rapen, wil je door deze snoodaard niet overwoekerd worden.

A9324291-D19F-4797-90C4-00ABABAFE79D

En hier zie je links op de foto de wortels van de kruipende boterbloem.  Die opdringerige juffrouw kan er ook wat van hoor!  Als je die laat doen, maakt die allemaal uitlopers waar steeds weer nieuwe plantjes aan komen.  De ridderzuring naast haar, die krijgt grote bladeren en verdringt de planten die jij gezet hebt.

61D50FBC-4282-4AF4-AC9A-CD96AEC2A98C

Allé, straks gaan jullie nog denken dat ik de oorlog verklaar aan al deze planten.  Ze zijn zeker ook nuttig hoor.  Maar hier waar een prairietuintje gaat komen, heb ik ze liever niet.

Voor de rest moet er niks aan de grond gedaan worden.  Zeker niet bemesten of compost toevoegen.  Prairieplanten houden van een arme bodem.  Dus nu is het gewoon wachten tot volgende maand…

02D2B597-4CD4-458B-B13B-18B209F198CA

 

Het perceel met prairieplanten in januari (maand na maand)

Vorige maand werd ik (telefonisch) geïnterviewd door een journaliste van ‘TuinSeizoen’.  Jaja!  Mijn blog gaat in een ‘tuinboekske’ komen, spannend hè.  In april verschijnen er twee bladzijden in het tweemaandelijkse blad ‘TuinSeizoen’ over Groengenot.

Anoes, de journaliste vroeg me onderandere wat mijn grootste tuinblunder ooit was.  Haha, toffe vraag!  Mijn grootste tuinblunder ooit, is dat ik mij laten doen heb door de lieve wederhelft om onze voortuin aan te leggen.  Allé, door de lieve wederhelft laat ik me meestal wel graag doen maar de tuin, daar heb ík meer verstand van.  Hij vond dat het een beetje deftig moest zijn voor mensen die passeerden dus de voortuin moest een tuinaannemer doen.  We kregen een saai, doodgewoon tuintje met welgeteld drie soorten planten.  Het hele verhaal leest u hier.  Ik werd gered door de buxusmot.😊

IMG_2241

Onze voortuin staat dus sinds vorige zomer vol phacelia om de grond te verbeteren.  En ik mag nu mijn goesting doen ermee!  Jeeuj, ik ga er een prairieperceel van maken.  Maar wel een ‘alternatief prairieperceel’.  Ik heb het niet zo voor die lavasteentjes die ze gebruiken als grondbedekking.  Lava is wel een natuurlijk product maar het is hetzelfde verhaal als met turf.  Op hun natuurlijke plaats van voorkomen worden die stoffen weggehaald tot ze daar letterlijk met een groot gat zitten. En alles wat daar leefde, heeft niks meer.

IMG_2727

Ik las het boek ‘Prairietuinen’ van Laurence Machiels en kreeg de kans om te praten met een landschapsarchitecte van Jan Spruyt.  Zij begreep mijn bezorgdheid maar volgens haar maakt bedekking met houtsnippers zoals ik gewoon ben in de rest van de tuin, de bodem te rijk voor de typische prairieplanten.  Toch vind ik prairieplanten ecologisch heel interessant.  Ze bloeien later op het seizoen als de meeste van onze inheemse planten uitgebloeid zijn.  Zo hebben bijen en insecten toch nog voedsel voor ze de lange winter ingaan.  Ze stelde als alternatief voor bodembedekking,  gebroken en gewassen zeeschelpen voor.  Tja, toch ook niet dat, vind ik.  Zeeschelpen vinden we wel hier.  Maar om het zout eruit te spoelen, heb je veel water nodig.  Dan moeten ze nog vervoerd worden naar het binnenland.  En werk daar eens in!  Daarvoor zou ik heel straffe tuinhandschoenen nodig hebben.  En ik werk zo graag met blote handen in de aarde…

 

 

Ik ga dus géén bodembedekking gebruiken.  Gewoon een beetje meer planten zetten zodat alles goed dichtgroeit.  En af en toe eens lekker zen wieden.  Dat zal zelfs een sociale activiteit worden.  Wandelaars die bij ons passeren, stoppen meestal voor een ‘babbelke’.

 

Dit wordt dus mijn nieuwe projectje voor dit jaar.  Ik zal jullie maand na maand tonen hoe dit prairieperceeltje zal ontstaan.  Volg je graag?  Ik heb er echt al ‘goesting’ in!

IMG_2240

De zonneborder in december

Mannekes, dat jaar is hier bijna voorbij!  Ik ben precies nog maar net begonnen aan die reeks over de zonneborder.

Deze maand is het hier doods, alle kleuren zijn weg en ik vind het maar triestig zo.  Vijftig tinten grijs, bah!  Ik ben zelf ook een beetje treurig.  De donkere, deprimerende dagen voor kerst vind ik niet leuk.

IMG_1950IMG_1957IMG_1956

Maar, geen hoogtes zonder laagtes.  Dus laat ons nu maar wat rusten.  Ook de natuur bereidt zich zo voor op weer een prachtig jaar.

IMG_1953

Gelukkig zijn er tuinboeken en google.  Zo kan ik tijdens deze donkere dagen wat snuisteren en plannen maken.  Onze voortuin waar we deze zomer de buxusbollen en lonicera nitida uit verwijderden, daar zou ik graag een Prairietuin van maken.  Misschien is dat wel een tof projectje om volgend jaar eens maand na maand te volgen?

IMG_2037

In ieder geval wens ik jullie allemaal prettige feestdagen,veel geluk, een goede gezondheid en vooral veel tuinplezier in 2018!

IMG_1951

De zonneborder in november

IMG_1856Deze maand is het hier stil en ingetogen.  Alleen de chrysanten en een roosje dat zich vergistte van seizoen, bloemen nog.  Geen bijen of vlinders meer, alles slaapt.

IMG_1857

IMG_0414

De border zelf slaapt ook.  Normaalgezien toch dit seizoen.  Dit jaar heb ik hem wel wat gestoord.  Bij onze buren hebben we een nieuwe tuin aangelegd en daarom heb ik verschillende vaste planten gescheurd en gedeeld met hen.  Dat vind ik zo plezant aan tuinieren.IMG_1862

 

Door deze verplaatsingswerken is mijn bodem op sommige plekken wel een beetje verstoord.  Ik ben eens benieuwd welke planten zich daar volgend jaar zullen komen vestigen.  Want in ‘mijn zadenbank’ zit al heel wat bloemenzaad.

IMG_1860

Voor de rest wordt hier niet gewerkt deze maand.  Uitgebloeide en verhoute stelen mogen gewoon blijven staan.  Dit zijn schuilplaatsen voor insecten.  Vind  je dat slordig? Maar nee jong! Daar binnenkort een laagje rijp of zelfs sneeuw op, dat is prachtig!  En rijpe zaden blijven in de verdroogde bloemhoofdjes.  Ze mogen op de grond vallen of vogels mogen er komen van snoepen.  De koude winter zal moeilijk genoeg zijn voor hen.

IMG_1859

 

De zonneborder in oktober

IMG_1755Nu zal het hier ver gaan gedaan zijn.  Nog één plantje is hier nieuw in bloei gekomen: een chrysant.  Ik heb het gekregen van mijn schoonmoeder.  Zij heeft het al heel lang uit de tuin van pee Phil zaliger.

IMG_1757

Veel planten zijn verdord, verdroogd en dood.  Maar opruimen, doe ik nu nog niet.  Alles blijft staan tot na de winter zodat diertjes hier een onderkomen kunnen vinden.

IMG_1763

Hibiscus cannabinus nog steeds in bloei.  Zolang het niet vriest, blijft hij doorgaan.  Ik heb er ook al zaden van genomen.

IMG_1758

De rode Persicaria en hoge stokrozen zorgen ook voor nog wat kleur.

IMG_1760

Geranium ‘Rozanne’ bloeit tot aan de vorst.

IMG_1766

De laatste reukerwt doet enorm zijn best maar zijn stengeltje is maar slappekes geworden…

IMG_1759IMG_1761