De prairietuin in januari (maand na maand)

Vorige maand werd ik (telefonisch) geïnterviewd door een journaliste van ‘TuinSeizoen’.  Jaja!  Mijn blog gaat in een ‘tuinboekske’ komen, spannend hè.  In april verschijnen er twee bladzijden in het tweemaandelijkse blad ‘TuinSeizoen’ over Groengenot.

Anoes, de journaliste vroeg me onderandere wat mijn grootste tuinblunder ooit was.  Haha, toffe vraag!  Mijn grootste tuinblunder ooit, is dat ik mij laten doen heb door de lieve wederhelft om onze voortuin aan te leggen.  Allé, door de lieve wederhelft laat ik me meestal wel graag doen maar de tuin, daar heb ík meer verstand van.  Hij vond dat het een beetje deftig moest zijn voor mensen die passeerden dus de voortuin moest een tuinaannemer doen.  We kregen een saai, doodgewoon tuintje met welgeteld drie soorten planten.  Het hele verhaal leest u hier.  Ik werd gered door de buxusmot.😊

IMG_2241

Onze voortuin staat dus sinds vorige zomer vol phacelia om de grond te verbeteren.  En ik mag nu mijn goesting doen ermee!  Jeeuj, ik ga er een prairietuintje van maken.  Maar wel een ‘alternatieve prairietuin’.  Ik heb het niet zo voor die lavasteentjes die ze gebruiken als grondbedekking.  Lava is wel een natuurlijk product maar het is hetzelfde verhaal als met turf.  Op hun natuurlijke plaats van voorkomen worden die stoffen weggehaald tot ze daar letterlijk met een groot gat zitten. En alles wat daar leefde, heeft niks meer.

IMG_2727

Ik las het boek ‘Prairietuinen’ van Laurence Machiels en kreeg de kans om te praten met een landschapsarchitecte van Jan Spruyt.  Zij begreep mijn bezorgdheid maar volgens haar maakt bedekking met houtsnippers zoals ik gewoon ben in de rest van de tuin, de bodem te rijk voor de typische prairieplanten.  Toch vind ik prairieplanten ecologisch heel interessant.  Ze bloeien later op het seizoen als de meeste van onze inheemse planten uitgebloeid zijn.  Zo hebben bijen en insecten toch nog voedsel voor ze de lange winter ingaan.  Ze stelde als alternatief voor bodembedekking,  gebroken en gewassen zeeschelpen voor.  Tja, toch ook niet dat, vind ik.  Zeeschelpen vinden we wel hier.  Maar om het zout eruit te spoelen, heb je veel water nodig.  Dan moeten ze nog vervoerd worden naar het binnenland.  En werk daar eens in!  Daarvoor zou ik heel straffe tuinhandschoenen nodig hebben.  En ik werk zo graag met blote handen in de aarde…

 

Ik ga dus géén bodembedekking gebruiken.  Gewoon een beetje meer planten zetten zodat alles goed dichtgroeit.  En af en toe eens lekker zen wieden.  Dat zal zelfs een sociale activiteit worden.  Wandelaars die bij ons passeren, stoppen meestal voor een ‘babbelke’.

 

Dit wordt dus mijn nieuwe projectje voor dit jaar.  Ik zal jullie maand na maand tonen hoe dit prairietuintje zal ontstaan.  Volg je graag?  Ik heb er echt al ‘goesting’ in!

IMG_2240

Advertenties

De zonneborder in december

Mannekes, dat jaar is hier bijna voorbij!  Ik ben precies nog maar net begonnen aan die reeks over de zonneborder.

Deze maand is het hier doods, alle kleuren zijn weg en ik vind het maar triestig zo.  Vijftig tinten grijs, bah!  Ik ben zelf ook een beetje treurig.  De donkere, deprimerende dagen voor kerst vind ik niet leuk.

IMG_1950IMG_1957IMG_1956

Maar, geen hoogtes zonder laagtes.  Dus laat ons nu maar wat rusten.  Ook de natuur bereidt zich zo voor op weer een prachtig jaar.

IMG_1953

Gelukkig zijn er tuinboeken en google.  Zo kan ik tijdens deze donkere dagen wat snuisteren en plannen maken.  Onze voortuin waar we deze zomer de buxusbollen en lonicera nitida uit verwijderden, daar zou ik graag een Prairietuin van maken.  Misschien is dat wel een tof projectje om volgend jaar eens maand na maand te volgen?

IMG_2037

In ieder geval wens ik jullie allemaal prettige feestdagen,veel geluk, een goede gezondheid en vooral veel tuinplezier in 2018!

IMG_1951

De zonneborder in november

IMG_1856Deze maand is het hier stil en ingetogen.  Alleen de chrysanten en een roosje dat zich vergistte van seizoen, bloemen nog.  Geen bijen of vlinders meer, alles slaapt.

IMG_1857

IMG_0414

De border zelf slaapt ook.  Normaalgezien toch dit seizoen.  Dit jaar heb ik hem wel wat gestoord.  Bij onze buren hebben we een nieuwe tuin aangelegd en daarom heb ik verschillende vaste planten gescheurd en gedeeld met hen.  Dat vind ik zo plezant aan tuinieren.IMG_1862

 

Door deze verplaatsingswerken is mijn bodem op sommige plekken wel een beetje verstoord.  Ik ben eens benieuwd welke planten zich daar volgend jaar zullen komen vestigen.  Want in ‘mijn zadenbank’ zit al heel wat bloemenzaad.

IMG_1860

Voor de rest wordt hier niet gewerkt deze maand.  Uitgebloeide en verhoute stelen mogen gewoon blijven staan.  Dit zijn schuilplaatsen voor insecten.  Vind  je dat slordig? Maar nee jong! Daar binnenkort een laagje rijp of zelfs sneeuw op, dat is prachtig!  En rijpe zaden blijven in de verdroogde bloemhoofdjes.  Ze mogen op de grond vallen of vogels mogen er komen van snoepen.  De koude winter zal moeilijk genoeg zijn voor hen.

IMG_1859

 

De zonneborder in oktober

IMG_1755Nu zal het hier ver gaan gedaan zijn.  Nog één plantje is hier nieuw in bloei gekomen: een chrysant.  Ik heb het gekregen van mijn schoonmoeder.  Zij heeft het al heel lang uit de tuin van pee Phil zaliger.

IMG_1757

Veel planten zijn verdord, verdroogd en dood.  Maar opruimen, doe ik nu nog niet.  Alles blijft staan tot na de winter zodat diertjes hier een onderkomen kunnen vinden.

IMG_1763

Hibiscus cannabinus nog steeds in bloei.  Zolang het niet vriest, blijft hij doorgaan.  Ik heb er ook al zaden van genomen.

IMG_1758

De rode Persicaria en hoge stokrozen zorgen ook voor nog wat kleur.

IMG_1760

Geranium ‘Rozanne’ bloeit tot aan de vorst.

IMG_1766

De laatste reukerwt doet enorm zijn best maar zijn stengeltje is maar slappekes geworden…

IMG_1759IMG_1761

De zonneborder in september

IMG_1639Deze maand ziet de zonneborder er meer ingetogen uit.  Alhoewel, er zijn nog wel enkele kleuruitspattingen.  Vooral de asters trekken nu de aandacht.

IMG_1659

Herfstanemonen daarentegen, die staan daar heel bescheiden dromerig te wezen.

IMG_1647

En de stokrozen die torenen nog steeds heel fier overal bovenuit.

IMG_1646

Hibiscus trionum hier in het middelpunt.  Ik kocht deze bij Silene.  Volgens een trouwe bloglezeres gaat het hier over Hibiscus cannabinus, de hennepbladstokroos.  En gelijk heeft ze, denk ik nadat ik het opzocht.  Straf he, ze verbetert gewoon Lieve Adriaenssens!  Plezant!

IMG_1638

Werkdruk was er hier deze maand niet.  Geen enkel onkruidje gezien.  Zelfs de hagewinde tussen de phloxen lijkt onder controle.  Die hagewinde is als stukje wortel meegekomen met gekregen planten.  Elke keer ik een plantje zag bovenkomen, verwijderde ik het.  Zo raken ze uitgeput.

IMG_1645

De viltige rozetvormige plant die je op de voorgrond ziet, is koningskaars (Verbascum thapsus).  Die heeft zich uitgezaaid van elders uit de tuin.  Dat vind ik zo plezant aan deze plant : die duikt op waar hij zelf wil.  Deze ga ik dit najaar toch wel proberen iets dieper in de border te zetten.  Verbascum thapsus is een tweejarige plant.  Volgend jaar zal hij bloeien met een meer dan twee meter lange, gele bloeiwijze.  Super he!

IMG_1643

IMG_1637

De zonneborder in augustus

Ik heb deze week gewerkt in de zonneborder!  Ja echt, ik zal er wel vier uren in bezig geweest zijn!  Allee ja, ne serieuze mens kan wat ik gedaan heb zeker op twee uren klaren.  Want ik kan enorm ‘semmelen’ als ik tussen mijn planten geraak.  Ofwel heb ik een schattig klein vlindertje gezien dat ik nog niet ken en dan moet ik dat opzoeken.  Of een dikke hommel die nectar komt snoepen, die wil ik dan wel eens volgen.  En de frambozenhaag die staat vlak naast de border.  Man, daar kan ik niet afblijven!

IMG_2421

Gewerkt heb ik dus.  De border was ineens een rommeltje geworden door de massa’s uitgebloeide beemdkroon.  De zaden waren gevallen en ik heb de droge takken verwijderd want je zag gewoon niet meer wat er wel nog stond te bloemen.  Ik heb ook de grasranden afgestoken met zo’n ronde schup.  Want in september komt Barbara van Velt filmen in onze tuin en dan moet het er toch een beetje netjes uitzien he.

IMG_2427

Schildpadbloem, Chelone obliqua, achteraan op de volgende foto, staat nu in bloei.  Ik vind het een toffe plant.  Hij wordt 1,50 meter hoog maar blijft stevig staan.  Zelfs stormwind deert hem niet.  Hij kent ook geen ziektes en hij woekert niet.  De pol groeit langzaam aan en deze winter  zal ik hem eens scheuren.

IMG_2415

Nog zo’n pol die wat sneller aan het aangroeien is, is Scharnierbloem, Physostegia virginiana.  Dit is ook een vaste plant.  Scharnierbloem heeft zijn naam gekregen omdat als je zo’n bloempje ervan opzij duwt, dat zo blijft staan.  Het zijn ook toffe snijbloemen.

IMG_2418

Echinacea is net als vorige maand nog steeds van de partij.  Verbena bonariensis heeft zich wat verplaatst.  Er staat nu meer in de kippenren ernaast dan in de border zelf.

IMG_2420

IMG_2429Zelfs de witte Chinese bieslook vond ik hier.  Die komt vanuit de kruidentuin enkele meters verder aangewaaid.  Maar in combinatie met de rode beemdkroon vind ik deze verrassing nog wel geslaagd.

IMG_2416

Een toffe eenjarige die elk jaar in augustus terugkomt, is Hibiscus trionum, drie-urenbloem.  Hier kan je daar meer over lezen.

IMG_2417

IMG_2419

De zonneborder in juli

Lekker wild is het hier ondertussen geworden.  Een bloemenweelde waar bijen zich tegoed doen aan nectar.

IMG_2317

In het begin van het jaar had ik beloofd mijn aantal werkuren hier bij te houden.  Tja, deze maand heb ik hier weer niks gewerkt.  Gewoon in ’t passeren een onkruidje weg geplukt.  Dus laat ons even overdrijven,  een uurtje zal ik hier bezig geweest zijn.

IMG_2318

En dan vooral hier, tussen de phloxen.  Deze heb ik gekregen uit de tuin van een tante.  Maar ramp o ramp, blijkbaar zaten er wortels van hagewinde tussen.  Nu ben ik dus ook de trotse eigenaar van dit hardnekkige wortelonkruid.  Ik houd het goed in ’t oog.  Elke keer ik de plantjes zie verschijnen, pluk ik ze weg.  Tijdens de dagelijkse wandeling door de tuin is dit niet lang werk.

IMG_2316

De rode zonnehoed, Echinacea staat nu in bloei.  Echt met zijn goesting staat die hier, want hij heeft zichzelf ook uitgezaaid.

IMG_2322

Achteraan in de border staat Heemst, Althaea officinalis.  Dit is een plant uit de kaasjeskruidfamilie en zou heel goed zijn tegen heesheid en keelontsteking.  Hier staat hij voor allerlei beestjes die er graag op vertoeven.

IMG_2324

Zoek je een bodembedekker die het gras uit je border houdt?  Dan is deze Persicaria affinis ‘Darjeeling Red’ ideaal.  Ik kocht twee jaar geleden drie plantjes hiervan bij Jan Spruyt en nu is er al een vierkante meter dichtgegroeid.

IMG_2328

Deze persicaria is een hogere soort die ik vorig jaar van een veltvriend kreeg.  Ik zette hem achteraan.  Van mij mag hij zich zeker nog wat uitbreiden.  Ik vind de rode bloemen echt mooi.

IMG_2321

De zaaddozen van Nigella, echte juweeltjes vind ik dat.

Ook een hibiscus struikje staat hier.  Echt groeien, wil het niet.  Ik weet niet wat het mankeert.  Maar zijn bloemen, die zijn prachtig.  Wie het kleine niet eert…

IMG_2327

De eerste herfstanemoon in bloei.  Maar het is niet ‘Honorine Jobert’ want het is een roze.  Dit jaar heb ik er een heel stuk van uitgestoken want hij begon zich wat te veel uit te breiden.  En hij durft wel opzij vallen bij wat te veel wind.  Dat vind ik niet zo tof.  Maar de bloemen zijn wel mooi he.

IMG_2326

En hier ‘den achterkant’ …IMG_2319