Het groenten- en fruitzakje

Het leven is mooi!  En ik hou van verrassingen.  Zo vond ik deze middag in de brievenbus een verrassing … van een veltvriendin.  Zomaar!  Zaaaalig hé!

IMG_2644

Ik ben toch wel wat bezorgd over de plastieksoep in onze zeeën.  En over de vis en mosselen met plastiekdeeltjes die we eten.  Daarom heb ik eens kritisch mijn eigen gedrag onder de loep genomen.  Ik gebruik teveel plastiek!  Nu er bijna geen groenten in mijn moestuin meer zijn en ook de plukboerderij in winterrust is, ga ik naar de buurtwinkel en soms zelfs de supermarkt.  En daar moet je je eigen groenten en fruit nemen en op de weegschaal leggen in … een plastiek zakje.

Je kan je niet voorstellen hoeveel plastieken zakjes ik al verzameld heb op die enkele weken tijd.  Tja, met een huishouden van 5, soms 6 mensen…  Miserabel schuldig voel ik me daarbij.  Dus zoek ik al een tijdje naar oplossingen en had het er ook al met vriendinnen over.

Deze middag vond ik de oplossing in mijn brievenbus.  Mijn veltvriendin Annie heeft haar zakjes zelf gemaakt!  Van een mooi rood, lichtgewicht stofje dat ze al lang liggen had.  Dat vind ik zo tof!

IMG_2646

Ik ga dat ook doen.  En ik wil ook iets tweedehands om de cirkel rond te maken, oude gordijnstof ofzo.  In januari ga ik een beginnerscursus ‘naaien met de naaimachine’ volgen bij ‘Hello Alice’.  Ons moeder, die heeft nog een naaimachine.  En hou mij dan nog maar tegen!

Dan ga ik ook naar de winkel met mijn eigen, zelfgemaakte zakjes!  Groenten erin, op de weegschaal, etiket erop en naar huis.  Thuis uitladen en etiket bij ’t oud papier.  En de zakjes die kan ik steeds opnieuw gebruiken.  Dankjewel Annie!!!

Wat denk jij?  Zo’n zakjes, zou dat een hype kunnen worden?

IMG_2647

Advertenties

Daslookpesto

Al enkele weken was ik de blaadjes uit de grond aan ’t kijken.  Zo ongeduldig was ik om dit lentegerechtje nog eens te maken.  Eindelijk was het zover.  Ik heb daslook in de tuin, enkele plantjes gekregen van een ‘veltvriend’.  ( Hey, da’s een tof woord…)

IMG_1915

Daslook of allium ursinum is een plantje uit de lookfamilie.  Het is een inheemse, beschermde plant dus je mag hem niet plukken in het wild.  Het is een bolgewasje met brede donkergroene bladeren en witte, trosvormige bloempjes die verschijnen in april tot juni.  In juni verdwijnt het bovengrondse deel van de plant volledig en is het weer wachten tot het jaar daarna.  Het plantje staat graag in de schaduw, onder struiken, in een humusrijke grond.  In de zon verbrandt hij zelfs.

Opgelet!  Hij lijkt een beetje op het giftige lelietje-van-dalen.  Maar als je het blad plukt, weet je direct of je juist bent of niet.  Hij geeft een sterke lookgeur vrij bij plukken.

Daslook geeft je een echte boost in het voorjaar.  Het plantje is goed tegen voorjaarsmoeheid.  Er zitten veel mineralen in : zwavel, ijzer, mangaan, magnesium en jodium.  Vooral de zwavel die erin zit, is goed voor de spijsvertering.  Het werkt ontsmettend voor de darmen en herstelt de darmflora.  Het is ook goed tegen hart- en vaatziekten, tegen een slecht functionerende lever en goed voor het immuunsysteem. Een tof plantje dus voor in je tuin en om in het voorjaar mee aan de slag te gaan.  Je kan het kopen bij Nijssen bulbs en leden van Velt Neer-Brabant kunnen het bij ons krijgen.

Daslookpesto dus.  Eerst blaadjes plukken in de tuin en genieten ( hoor de vogeltjes fluiten).  Ik neem steeds een vol vergiet.  Als basis ongeveer een 200 ml olijfolie.  Daarbij wat parmezaanse kaas en twee handjes noten.  Meestal neem ik walnoten uit de tuin.  Maar het weer was veel te mooi dus ik wilde in de tuin werken in plaats van noten te pellen.  Dus het werden cashewnoten uit de winkel.  Daarbij nog wat peper en zout.  (Ik gebruik zelfgemaakt kruidenzout). Dit alles in een kom en mixen met de staafmixer.  Et voilà!

IMG_1917

Benodigdheden : twee handenvol daslookbladeren

200 ml olijfolie

twee handjes noten

50 g (parmezaanse) kaas

peper en zout

Daslookpesto wordt hier voor vanalles gebruikt.  Als lekker hapje op een toastje tijdens de bestuursvergadering van velt.  Op de boterham.  Of als basis voor een pastasalade.  Of als aperitiefhapje samen met de lieve wederhelft.  Wij houden ervan!

IMG_1950

 

 

Drie soorten DIY plantenetiketten.

Mesheften of scheermessen zoals vissers ze noemen, gebruik ik graag in de moestuin.  Vroeger knipte ik stukjes plastiek uit botervlootjes.  Maar als de groenten groter worden en je die kaartjes niet opruimt, vind je overal plastiek in je bodem.  Deze mesheften gaan een heel seizoen mee en als je ze niet recupereert, vergaan ze gewoon.  Met een watervaste stift kan je er heel makkelijk op schrijven.

IMG_1910

 

Aan de volgende plantenlabels hangt een verhaaltje vast.  Zo waren we vorig jaar met de buren op weekend in de Ardennen.  Het regende pijpestelen zodat we echt niet konden gaan wandelen.  Dan zijn we een leisteenmijn gaan bezoeken.  De gids vertelde aan de kinderen dat ze zoveel mogelijk stenen mochten rapen en mee naar boven brengen.  Alleen niet meer dan 250 kg, want dat was slecht voor hun rug.  Daarna bij warm appelgebak en een chocomelk mochten ze schilderen op stukken leisteen.  Zo kwam ik op het idee om plantenetiketten te maken met de stenen die ze geraapt hadden.   Met een witte watervaste stift erop geschreven en nu na een hele winter in weer en wind zijn ze nog steeds mooi.

IMG_1912

 

Zo kwam ik dan snel op het volgende idee.  De leisteentjes had ik gebruikt in de kruidentuin.  Maar voor de vaste planten had ik ook wel graag labeltjes.  Ergens vanachter in het tuinhuis stond nog een zak met potscherven klaar voor het recyclagepark.  Voila, met dezelfde stift daarop geschreven.  De grillige vormen maken het heel plezant.  Geen enkel etiket is hetzelfde…

IMG_1913

 

Misschien heb jij wel ‘goesting’?

Nu is het genoeg geweest!  Het heeft lang genoeg geduurd, nu ga ik het jullie vertellen!  Ik word gepest!  Ja, echt, en dan nog wel door één van mijn beste vriendinnen!  Al drie keer dit jaar ( en het is nog maar februari) kreeg ik een mail van haar waarin ze me ‘vierkantig’ uitlacht!  Ze daagt mij uit en ze gaat daar heel ver in.  Maar wacht maar, ik neem weerwraak…

Ik ga zelfs haar naam hier noemen!   Ik gooi het op het wereldwijde web!  Het gaat over Karen Van De Wiele, onze voorzitter van de plaatselijke veltafdeling.  Ze heeft ook een blog : K-Pure.

Het zit zo : wij van Velt Neer-Brabant zijn een hele toffe bende.  Wij hebben steeds ‘goesting in het goeie leven’.  In een plezante sfeer leren wij iets bij over tuinieren en ecologisch bezig zijn.  Enkelen onder ons ( waaronder Karen en ikzelf) zijn zeer gedreven om mensen te overtuigen ook met ons mee te doen.  Leden werven, dus.  We hebben er echt een sport van gemaakt, tellen onze ‘veroveringen’ op en ‘stoefen’ dan bij elkaar hoeveel we er wel al hebben.  Daar gaat het dus over : zij heeft dit jaar al drie nieuwe leden gemaakt en ik nog geen één leed.  ( grapje van Frans De Smedt : ‘leed’ is het enkelvoud van leden.)   En lachen dat ze nu doet!   In haar laatste mailtje gaf ze zelfs de stand door : 3-0 voor haar!

img_1819

Misschien heb jij wel ‘goesting’ om lid te worden bij ons?  Mag ik je dan vragen om dat via mij te doen?  En niet via Karen.😜

img_1818

Voila, ik had haar verwittigd.  Mijn wraak ging zoet zijn.  Nu zal je de nieuwe leden bij mij eens zien toestromen.😃

Nu even serieus : wat kan je van ons verwachten als je lid wordt.  Ik neem hier even het tekstje van Velt Nationaal over :

*Je krijgt een leuk welkomstpakket opgestuurd

*Ons tijdschrift Seizoenen valt zes keer per jaar in je brievenbus

*Je kunt onze boeken bestellen tegen een flink verlaagde prijs

*Je krijgt een grote korting op je bestelling tijdens de Velt-zadenactie in het najaar

*Op vertoon van je lidkaart krijg je korting in ruim 100 bio- en ecowinkels

*Bij je lokale afdeling staan er vaak gezellige activiteiten op het programma

*Je ontvangt tweewekelijks onze nieuwsbrief: vol praktische tuin- en keukentips

Daarbij word je best lid ‘face to face’ want dan mogen we je nog een extra kortingsbon voor onze boeken aanbieden.  ( In je welkomstpakket zit er ook al ene)   Op de website van onze afdeling, http://www.velt.be/neerbrabant vind je ook heel wat informatie.  Tijdens activiteiten worden er regelmatig plantjes geruild of weggegeven.  Heb je problemen in je tuin, dan kan je bij ons ‘privé advies’ vragen…

Een heleboel voordelen zoals je ziet, en dit alles voor 30 eurokes per jaar.  Als je ‘goesting’ zou hebben, laat het me dan maar weten…   (mihihi Karen, neh…)

img_1820img_1817

Start van het tuinseizoen!

Eigenlijk is het nog iets te vroeg om al in de tuin te beginnen.  Erover dromen en plannen maken, mag wel al…

Dit schreef ik enkele jaren geleden en het voelt nog steeds zo.  Oh man!  Het kriebelt!

img_1809

 

…Waarom ik mijn zaai- en plantgoed bij Velt bestel…
Nog even geniet ik van de nazomer. Prachtige kleuren in de tuin, juweeltjes van spinnenwebben, lage zonnestralen die alles in een warme gloed zetten…
November breekt echter aan en dit alles verdwijnt. De dagen worden koud en kil en donker. Het regent en de mensen worden nors. Gelukkig vind ik op een morgen de Zaad- en Plantgoedcatalogus van Velt in mijn brievenbus. De donkere avonden voor ons kacheltje vul ik met snuisteren, bestellen en dromen over het volgende tuinseizoen. Puur genieten is dat!
En dan, eindelijk, de dagen beginnen al serieus te lengen, krijg ik bericht dat ik mijn zaden mag afhalen. Ik bel naar Frans of hij, als hij gaat, de mijne wil meebrengen. Ecologisch denken of luiheid, dat laat ik in het midden…met twee auto’s naar Opwijk rijden, is toch niet nodig?
De volgende morgen bel ik bij hem aan en ik moet binnenkomen want er is nog iemand van Velt en ze zijn aan ’t koffiedrinken. “Heb je tijd?” vraagt hij. Mijn geweten sputtert nog even tegen : “Ik ben eigenlijk aan ’t poetsen” (niet echt mijn geliefde bezigheid) “Oh, dan heb je tijd.” zegt hij. Dat beaam ik volmondig.
De keukentafel ligt vol met tuinboeken en kleurrijke folders vol bloemen. Ik krijg een heerlijke tas van Moniek haar thee voor mijn neus, (zij weten ondertussen dat ik echt geen koffiedrinker ben) en ik geniet voor de tweede keer van mijn Veltzaadjes. De vroege zon priemt de kamer binnen, wij babbelen honderduit over tuinbelevenissen en maken al plannen om te starten. Mijn groene vingers jeuken.
Helemaal enthousiast ben ik als ik mijn doos met zaadjes en pootaardappeltjes ontvang. Dit is een mooie start van het nieuwe tuinseizoen. Straks als ik alles zal planten en zaaien, geniet ik voor de derde keer van mijn Veltzaadjes…

img_0987

Duizendschoon ( Dianthus barbatus)

veltecotuin_hilde-1-21Eigenlijk is het een antiek, ouderwets, doodgewoon, heel gemakkelijk te kweken bloemeke…  Maar zo speciaal, en met een verhaal voor mij…

Zoals u wellicht al weet, ben ik nachtverpleegkundige in een woonzorgcentrum voor bejaarden.  Een nadere definitie is : ‘nachtzuster’ of ‘Waar zitten die van ’t rusthuis, he?!’  Als dat op de dementenafdeling wordt geroepen, weten we dat ze ons nodig hebben.  Maar ook diepe zielsroerselen worden ’s nachts blootgelegd.  Mensen die niet kunnen slapen, hebben graag een luisterend oor.  Of een gezellige babbel…image

Zo hadden we, ondertussen al drie jaar geleden denk ik, een mevrouw bij ons met een terminale kanker.  Ze ging sterven en dat wist ze.  Ze lag ’s nachts dikwijls wakker en had veel doorbraakpijnen.  Het lukte ons dikwijls niet om de pijn volledig weg te kunnen houden.  Maar als ik binnenkwam, kreeg ik steeds de meest zonnige glimlach die ik ooit al gezien had.  Haar kamertje stond ook steeds vol met bloemen en planten.  Ikke dus direct het gespreksonderwerp gevonden om de aandacht van de pijn af te leiden.  Ze genoot daarvan, vertellen over haar tuintje van vroeger, en ik ook.  We werden tuinvriendinnen en ze wist op den duur heel goed wanneer ik van dienst was.image

Zo vroeg ze me op een nacht of ik zonnebloemen in mijn tuin had.  Natuurlijk had ik zonnebloemen maar ik hoorde haar al komen.  ” He ja, vroeger had ik zonnebloemen, maar ik ben ze kwijt.” zei ik.  Ze fleurde op.  ” Dan ga ik aan mijn dochter vragen om zonnebloemzaadjes voor jou mee te brengen.  Ik heb er nog liggen in mijn keuken.”  Helemaal gelukkig werd ze ervan.  En ik ook.image

En dan had ik twee weken verlof.  Ik kwam terug en het mevrouwtje was gestorven.  Zo spijtig dat ik er de laatste momenten niet was voor haar!  Maar op mijn kastje stond een klein confituurpotje met zaadjes erin en een briefke erbij.  Kleine zwarte zaadjes, geen zonnebloemzaadjes dus.  Maar welke zaadjes het dan wel waren, dat wist de dochter niet.  Spannend, he.  In de lente heb ik ze gezaaid op een rijtje in mijn moestuintje zodat ik ze zeker niet uit ’t oog kon verliezen en kon zien wat het zou worden.  Na een week kwam er al wat piepen.  Het werden kleine groene plantjes en na enkele weken had ik het door.  Het was Duizendschoon!  Een tweejarige plant, dus pas het jaar erna zouden ze bloemen.  Maar hoe!  Heel vrolijk en uitbundig sieren ze nu mijn tuin.  Elk jaar neem ik opnieuw zaad en deel het uit.  Zo zal ik dat moedige mevrouwtje nooit vergeten…veltecotuin_hilde-1-5 Lees verder

De lente lonkt…

Het is heerlijk buiten vandaag!  De zon straalt.  Geen zin om lange teksten te schrijven maar tijd om te genieten van het ontluikende leven in de tuin.  Daarom gewoon enkele foto’s…

image
Een krokusje dat ik ooit eens kreeg, ik ken haar echte naam niet.  Maar het is een schatje, ze verwildert heerlijk en staat ondertussen overal in de tuin.

 

image

Deze kocht ik vorige winter : Crocus biflorus ‘Miss Vain’.  Ze zou zichzelf ook goed vermeerderen.

imageAnemone blanda, een blauweke, komt ook al piepen…

imageHelleborus hoekje…

imageimageResultaten van de winterwerkjes : vlechtwerk van de gesnoeide knotwilgen.

imageEn dit zijn takken van de Salix Viminalis, katwilg.  Hij vormt lange twijgen.  Daarom wordt deze soort zo veel gebruikt om manden enzo te vlechten.  Hij staat ook aan onze poel.image

Ze overzag het en vond het mooi zo…