Hoe bouw je een permacultuur gilde? (deel 1)

Iris Veltman, ze antwoordde op mijn vraag en wijdde er zelfs een hele blogpost aan.  Ik ben al enkele jaren fan, heb al veel geleerd van haar.  Hier zet ze weer een prachtige theorie neer, ze zal het me wel niet kwalijk nemen dat ik die op mijn blog deel.

 

 

 

via Hoe bouw je een permacultuur gilde? (deel 1)

Advertenties

Courgettes verwerken

“Ze komen er langs ons oren al uit!!!”  Ons jongens kunnen er wat op doen, op al die courgettes.  Nochtans had ik dit jaar maar één plantje gezet, één gele courgetteplant.  Maar ’t is er ene  die goed zijn best doet.  Elke week kan ik wel enkele vruchten oogsten.image

Daarom was ik op zoek gegaan naar wat andere recepten.   In het boek ‘de moestuin van mme Zsazsa’ vond ik een tip om groenten eens te roosteren.  De courgettes in schijfjes gesneden en in een grote kom gedaan.  Daar heb ik olijfolie op gegoten en goed gekruid met Ras el Hanout (gekregen van de buurman), kruidenzout en peper.  Dat goed door elkaar geroerd en dan op de bakplaat van de oven gespreid.  De oven had ik voorverwarmd tot 220°C en een half uurtje hebben ze erin gelegen.  Halverwege moest ik ze wel eens draaien.  Echt lekker was dat, ons Antje kwam ook graag proeven.image

Maar om het wat toegankelijker te maken voor de broers, heb ik ze verwerkt in een tomaten-groentesaus met heel veel verse kruiden uit de tuin en gehaktballetjes.  Lekker, echt lekker!  Deze keer heb ik geen parels voor de zwijnen gemaakt…image

Maand na maand : onze poel in juni.

veltecotuin_hilde-1-52Het natte weer van de voorbije maanden was voor dit stukje tuin super.  De poel bruist van leven.  De paddenvisjes hebben allemaal pootjes gekregen en zwermen uit over heel de tuin.  De kids van ’t Streukke duiken hier regelmatig met hun neus in het gras als ze weer zo’n springertje ontdekken.  Zalig!image

De laatste weken horen we zelfs terug een kikker kwaken in de poel en sinds gisteren hoor ik er twee.  Heb ze wel niet gevonden.  Als ik met camera in de aanslag probeer dichterbij te komen, zwijgen ze verschrikt.  Tot ik weer verder ga.  Achter mijn rug beginnen ze dan terug te kwaken, de sloebers.veltecotuin_hilde-1-49

Het gras staat zalig hoog, kan het nog niet over mijn hart krijgen het al te maaien.  De wilde margrietjes, boterbloemen, teunisbloemen, blaassilene,… staan nog zo heerlijk te bloemen.  Als het zonnetje schijnt, is het hier een hemel voor libellen, zweefvliegen, hommels, bijtjes en andere kriebelbeestjes.  Zalig om naar te kijken!  Met de lieve wederhelft en een theetje in de hand, kom ik hier dan even genieten.  Het paradijs in de eigen tuin…veltecotuin_hilde-1-53

Onze kruidenspiraal

Eigenlijk is onze kruidenspiraal ontstaan uit nostalgie.  Toen onze jongste zoon een jaar of acht was, ging hij op woensdagnamiddag steeds naar ‘De Siebe’, een bioboerderij bij ons in het dorp.  De boerin knutselde met de kinderen en liet hen kennis maken met de natuur.  In de vakantie kampeerden ze op de boerderij.  Ze sliepen in ‘indianententen’, leerden brood bakken, dronken kruidenthee en amuseerden zich buiten.  Groot was zijn verdriet toen het boerengezin ging verhuizen naar Canada.  ‘De Siebe’ werd afgebroken en de grond verkocht.  Echt spijtig!  In die periode had ik Comite Jean Pain leren kennen en was er een kruidenspiraal gaan leren bouwen.  Dat wilde ik in onze tuin ook wel.  Onze zoon die aan het helpen was om ‘De Siebe’ af te breken, vertelde de boerin over mijn plannen.  Hij vroeg haar of hij wat stenen mocht meenemen voor moeke haar kruidenspiraal.  Zo zou er voor altijd een stukje ‘Siebe’ in onze tuin blijven.  De boerin was enthousiast en we mochten zoveel stenen meenemen als we wilden.image

Met het hele gezin samen bouwden we onze kruidenspiraal.  Zelfs de jongste dochter, die toen nog een peuter was, hielp zeulen met steentjes op haar maat.  We haalden een halve meter aarde uit en vulden dat met steengruis.  Daarop zand en aarde gemengd en dan de spiraal opbouwen naar boven toe.image

Eigenlijk is onze spiraal niet volgens de regels gebouwd.  Eigenwijs als ik ben, maakte ik er een eigen versie van.  Bij ons is het meer een kruidentuintje geworden in de vorm van een spiraal.  Wil je de echte kruidenspiraal maken, dan moet je gaan kijken bij Yggdrasil, een didactisch-ecologische ontmoetingsplaats voor permacultuur.  Meer info vind je hier.image

Deze week heb ik onze kruidenspiraal een beetje ‘opgepimpt’.  Dit voorjaar waren we met de buren op weekend in de Ardennen.  ’s Zaterdags was het echter zo slecht weer dat we niks konden doen buiten.  Maar niet getreurd, dan zijn we maar een leisteenmijn gaan bezoeken.  De eigenaar van de mijn zei dat we stenen mochten rapen als souvenir.  We mochten alleen niet meer dan 150 kg boven halen.  Want dat was niet goed voor onze rug, grapte hij. 😊  De kinderen vonden dat natuurlijk plezant en zo had moeke ineens veel stenen om plantenetiketten mee te maken…imageimage

1 april…

Eigenlijk moet ik deze toch wel gauw even vertellen!  Deze week heb ik buikgriep gehad.  Een cadeautje van mijn werk, grr!  Vrijdag was ik herstellende van dat ocmw-virus en dus was ik ons huis aan het opruimen en verluchten.  Kwestie van alle vieze beestjes buiten te krijgen.  Het was een stralende lentedag dus onze dochter en het buurjongetje waren aan ’t buiten spelen.

Ineens hoorde ik hen roepen en wenen.  Ja lap, ’t was al van dat!  Ik begon te lopen terwijl denkend of ik nog wel genoeg pleisters en verbandmateriaal had…  Daar lagen ze alletwee op de oprit, kronkelend van de pijn, bloedend aan knieën en ellebogen…  Ja tereire, tot ik dichterbij kwam…  Ketchup!!!  Ja, ketchup, daar hadden ze zich mee ingesmeerd!  Negen en tien jaar!  En plezier dat ze hadden!!!   Zalig he…😊

Groen Genot

Amai, hoe spannend!  In mijn hoofd springen en dartelen duizend ideeën maar een leeg blad ( scherm) staart me al dagenlang aan.  Ik wil graag beginnen met een tuinblog.  Eigenlijk is deze gedachte al jaren latent aanwezig maar het kwam er nooit van om te starten.  Nu ga ik volgend jaar de eerste keer meedoen met het ‘Velt ecotuinenweekend’ en het zou wel leuk zijn om de mensen te kunnen zeggen dat ze de tuin verder kunnen volgen via de blog.

Graag wil ik al even Madrina van Baiegoed.be danken want zij hielp me om een naam te kiezen voor mijn tuin.  Ik had graag een naam waar positivisme en genieten van natuur in zit.  Er mocht ook wel een link naar Zuid-Afrika, het geboorteland van onze dochter, in zitten.  Zoals Mooi Bly, het landgoed waar we elke keer als we naar Zuid-Afrika gaan, logeren.  Enkele minuten na die bedenkingen stuurde ze al een hele lijst namen.  Bij de ene schaterde ik het uit, anderen deden me glimlachen.  En deze werd het al heel vlug : Groen Genot…  Dit doet me denken aan een landgoed blakend in de zon waar mensen gennieten van het buiten zijn…  Wordt vervolgd!