Het tuinbakje

Mijn tuinbakje … daar hangt een verhaal aan vast. ūüėä

Ik heb een schoonvader uit de duizend! ¬†’t Is mijne maat, echt! ¬†Hij doet ook niks liever dan werken in zijn tuin. ¬†Een heel jaar is hij daar gepassioneerd in bezig. ¬†Maar in de winter, dan valt hij stil. ¬†En dan verveelt hij zich, wordt ongelukkig en zelfs ziek. ¬†Zo erg zelfs dat ik enkele jaren geleden twee winters na elkaar met hem van ’t ene naar ’t andere ziekenhuis moest rijden. ¬†Hij is op een bepaald moment echt kritiek geweest maar de dokters vonden niet wat hij mankeerde. ¬†Tot het tuinseizoen terug begon en dan was hij genezen. ¬†Oef!

image

We moesten er dus iets op vinden. ¬†Want volgend jaar wordt hij tachtig en als je al zo oud bent, moet je wat gesoigneerd worden, vind ik. ¬†Dus houden we hem in de winter wat bezig. ¬†En als het ‘naar zijn goesting is’, lukt dat. ¬†Want hij zou eigenlijk ook een salontafeltje voor mijn schoonmoeder moeten schilderen maar daar is het te koud voor, vindt hij. ūüėā

Maar voor mij maakte hij een tuinbakje!  En dat is een gerief!  Vroeger begon ik altijd heel gedesorganiseerd aan mijn tuinklusjes.  En dan moest ik steeds op een drafje naar het tuinhuis om één of ander gereeedschap.  Of had ik het in de garage gelegd?  En nu ligt alles bij elkaar in een bakje dat mijn schoonvader met heel veel liefde voor mij maakte.  Tof, he?!

Hij gebruikte daarvoor een oud wijnkistje.  We hadden nog een restje betonplex.  Daar zaagde hij twee stukken uit die hij aan de randen vastschroefde.  Hij boorde er grote gaten in zodat er een stuk van een bezemsteel door kon.  En zo heb ik een stevig handvat.

IMG_2091

Al mijn ‘klein gerief’ voor de tuin ligt nu in dat tuinbakje. ¬†Ik raak geen schupje meer kwijt of geen enkele snoeischaar moet nog ongewild overnachten in de donkere bosjes. ¬†Want het tuinbakje gaat gewoon mee de tuin in en als ik even iets niet gebruik, gaat het er terug in.

IMG_2092

Mijn tuinbakje en ik staan al terug te popelen om aan het tuinseizoen te beginnen.  We hebben er goesting in!  Nog even geduld.  Hebben jullie eigenlijk trucjes om in de tuin alles bij te hebben en niks te verliezen?

IMG_2698

Advertenties

Het groenten- en fruitzakje

Het leven is mooi! ¬†En ik hou van verrassingen. ¬†Zo vond ik deze middag in de brievenbus een verrassing … van een veltvriendin. ¬†Zomaar! ¬†Zaaaalig h√©!

IMG_2644

Ik ben toch wel wat bezorgd over de plastieksoep in onze zee√ęn. ¬†En over de vis en mosselen met plastiekdeeltjes die we eten. ¬†Daarom heb ik eens kritisch mijn eigen gedrag onder de loep genomen. ¬†Ik gebruik teveel plastiek! ¬†Nu er bijna geen groenten in mijn moestuin meer zijn en ook de plukboerderij in winterrust is, ga ik naar de buurtwinkel en soms zelfs de supermarkt. ¬†En daar moet je je eigen groenten en fruit nemen en op de weegschaal leggen in … een plastiek zakje.

Je kan je niet voorstellen hoeveel plastieken zakjes ik al verzameld heb op die enkele weken tijd. ¬†Tja, met een huishouden van 5, soms 6 mensen… ¬†Miserabel schuldig voel ik me daarbij. ¬†Dus zoek ik al een tijdje naar oplossingen en had het er ook al met vriendinnen over.

Deze middag vond ik de oplossing in mijn brievenbus.  Mijn veltvriendin Annie heeft haar zakjes zelf gemaakt!  Van een mooi rood, lichtgewicht stofje dat ze al lang liggen had.  Dat vind ik zo tof!

IMG_2646

Ik ga dat ook doen. ¬†En ik wil ook iets tweedehands om de cirkel rond te maken, oude gordijnstof ofzo. ¬†In januari ga ik een beginnerscursus ‘naaien met de naaimachine’ volgen bij ‘Hello Alice’.¬†¬†Ons moeder, die heeft nog een naaimachine. ¬†En hou mij dan nog maar tegen!

Dan ga ik ook naar de winkel met mijn eigen, zelfgemaakte zakjes! ¬†Groenten erin, op de weegschaal, etiket erop en naar huis. ¬†Thuis uitladen en etiket bij ’t oud papier. ¬†En de zakjes die kan ik steeds opnieuw gebruiken. ¬†Dankjewel Annie!!!

Wat denk jij? ¬†Zo’n zakjes, zou dat een hype kunnen worden?

IMG_2647

Drie soorten DIY plantenetiketten.

Mesheften of scheermessen zoals vissers ze noemen, gebruik ik graag in de moestuin.  Vroeger knipte ik stukjes plastiek uit botervlootjes.  Maar als de groenten groter worden en je die kaartjes niet opruimt, vind je overal plastiek in je bodem.  Deze mesheften gaan een heel seizoen mee en als je ze niet recupereert, vergaan ze gewoon.  Met een watervaste stift kan je er heel makkelijk op schrijven.

IMG_1910

 

Aan de volgende plantenlabels hangt een verhaaltje vast.  Zo waren we vorig jaar met de buren op weekend in de Ardennen.  Het regende pijpestelen zodat we echt niet konden gaan wandelen.  Dan zijn we een leisteenmijn gaan bezoeken.  De gids vertelde aan de kinderen dat ze zoveel mogelijk stenen mochten rapen en mee naar boven brengen.  Alleen niet meer dan 250 kg, want dat was slecht voor hun rug.  Daarna bij warm appelgebak en een chocomelk mochten ze schilderen op stukken leisteen.  Zo kwam ik op het idee om plantenetiketten te maken met de stenen die ze geraapt hadden.   Met een witte watervaste stift erop geschreven en nu na een hele winter in weer en wind zijn ze nog steeds mooi.

IMG_1912

 

Zo kwam ik dan snel op het volgende idee. ¬†De leisteentjes had ik gebruikt in de kruidentuin. ¬†Maar voor de vaste planten had ik ook wel graag labeltjes. ¬†Ergens vanachter in het tuinhuis stond nog een zak met potscherven klaar voor het recyclagepark. ¬†Voila, met dezelfde stift daarop geschreven. ¬†De grillige vormen maken het heel plezant. ¬†Geen enkel etiket is hetzelfde…

IMG_1913

 

Kerstkransjes maken

We zaten samen te eten in een brasserie en hij vertelde over de dochter die leert voor onderwijzeres. ¬†Volgende week gaat ze de eerste keer stage doen in een klasje van 23 kindjes in het derde leerjaar. ¬†Oh, schattig vond ik dat. ¬†Maar ’t is wel hard werken, al die lesvoorbereidingen. ¬†Zo gaat ze ook met de kindjes kerstkransjes maken. ¬†Hij vertelde dat hij voor haar de basiskransjes ging maken met krantenpapier. ¬†Die kon ze dan bekleden met kerstgroen. ¬†“Waarom met krantenpapier?” ¬†vroeg ik. ¬†“Je doet dat toch beter met wilgentakken?” ¬†Ja, maar waar hij zoveel wilgentakken kon vinden, dat wist hij niet. ¬†” Ha, bij ons in de tuin natuurlijk.” ¬†Zo gezegd, zo gedaan. ¬†De dag erna ging hij de takken komen halen.

Met mijn caoutchou botten aan en gewapend met de snoeischaar ben ik dan naar de poel getrokken. ¬†Terwijl ik de mooiste takken aan ’t uitzoeken was, was ik aan ’t denken : Hoe ging diene mens dat doen? ¬†’s Avonds na zijn werk? ¬†Zonder groene vingers? ¬†Ik kreeg er zowaar compassie mee! ¬†Om met wilgentakken te werken, moet je een klein beetje feeling hebben. ¬†Je moet die wat ‘masseren’ want anders breken ze gemakkelijk. ¬†Dat heb ik lang geleden geleerd op een workshop van de plaatselijke vrouwenvereniging. ¬†Dat was plezant! ¬†In ons eigen gildenhuis, in een zaaltje boven ’t cafe. ¬†Ik weet nog dat ik ging vragen waar de mensen voor ’t bloemschikken moesten zijn. ¬†Met mijn korf vol wilgentakken stond ik daar. ¬†Enkele plezante mannen aan de toog lachtten zich een breuk. ¬†“Bloemschikken?! ¬†Boomschiken zeker?!” ¬†Tja…

Ik ben dus zelf aan de kerstkransjes begonnen.  Mijn lieve wederhelft had ondertussen de kachel aangestoken.  Hij zat te lezen en oudste zoon zat te studeren.  Met mijn wilgentakken ben ik er gezellig bij gekropen.  Een perfecte zondagnamiddag.

img_1467

Hoe heb ik ze gemaakt?

Neem een wilgentak en maak vanaf het dunste uiteinde een cirkel met een diameter van hoe groot de krans moet worden. ¬†Dit hou je vast met de ene hand. ¬†Met je andere hand neem je dan de basis van de tak en die steek je door de cirkel. ¬†Dit doe je enkele keren tot de tak helemaal ‘opgedraaid’ is. ¬†Als je tak lang genoeg is, zit je kransje nu al helemaal vast. ¬†Je moet het zelfs niet vastzetten met een ijzerdraadje. ¬†Nu neem je een tweede tak. ¬†Die draai je rond je kransje door in en uit de cirkel te gaan, zoals een naaiwerk. ¬†Ook beginnen met het dunste uiteinde. ¬† Zo kun je je krans zo dik maken als je wil. ¬†Hoe meer takken je errond draait, hoe dikker je kransje zal worden.

img_1460

img_1463

img_1465

Met de kindjes van haar klasje gaat ze de kransjes bekleden met ‘kerstgroen’. ¬†Dit zijn takjes van taxus, den en verschillende soorten coniferen.

Neem enkele groene takjes en leg die op en rond het kransje. ¬†Draai aan de basis van de takjes met een klosje ijzerdraad errond. ¬†Knip je klosje niet af en leg een tweede rijtje groene takjes met de uiteinden over de basis van je eerste rijtje zodat de ijzerdraad verstopt zit. ¬†Ga met je klosje naar de basis van dit tweede rijtje en zet dit ook vast. ¬†Zo doe je heel het kransje tot het vol zit. ¬†Op het einde kan je de ijzerdraad wat verstoppen onder je allereerste rijtje groen. ¬†Hierrond kan je dan nog een mooi touwtje of lintje wikkelen en een beetje versiering aanbrengen. ¬†Een kaarsje of vier kaarsen erin en klaar…

img_1469img_1470

 

Ik ben echt benieuwd hoe de kindjes het gaan doen. ¬†Ik zou wel eens een vlieg willen zijn in dat klasje…

img_1474

 

Kruidenzout maken

Waarom zou je het nog kopen als je tuin of terras vol staat met kruiden?  Het is zo makkelijk zelf te maken!  Vroeger kocht ik herbamare van dr Vogel maar ik vind mijn eigen mengeling even goed.  Daarbij is het altijd plezant als je kan zeggen dat het uit de tuin en zelfgemaakt is.

img_0833

Ik leerde het jaren geleden van Moniek Van De Voorde, echtgenote van Frans De Smedt van Velt. ¬†Bij die mensen kom ik graag! ¬†Hij weet alles maar dan ook alles over planten en tuinieren. ¬†Zij tovert de meest originele, gezonde en smakelijke dingen met zijn oogst. ¬†Je krijgt gewoon energie van hen! ¬†Hoe zij in het leven staan, daar word ik zo super blij van… ¬†In haar gezellige keuken toonde ze ons hoe je kruidenzout maakt. ¬†Dit doe ik haar nog steeds na.

img_1410

Ik begin met een mooie bokaal uit te zoeken.  Want hij staat wel enkele maanden op mijn keukenkast.  Als de kruiden in ons kruidentuintje mooi staan, oogst ik.  Ergens in april ben ik begonnen met Roomse kervel.  Die heb ik fijn gesneden, in de bokaal gedaan en daar een flinke laag zout over gestrooid.  Bokaal afsluiten en voilà.

Zo heb ik een hele zomer kruiden geoogst, steeds fijn gesneden en een laag zout erop gedaan.  Na de Roomse kervel oogstte ik Rozemarijn, Marjolijn, Bieslook, Salie, Lavas, Groene selder en Tijm.  Na elke laag kruiden, kwam een laag zout.  De laatste laag kruiden met zout erop heb ik ook nog enkele weken laten trekken.  Het zout wordt nat door de kruiden en krijgt een zalige geur en smaak.

img_1429

Op een druilerige, donkere, koude dag in het najaar, zo’n dag waarop je niet buiten wil komen, doe ik dan de afwerking. ¬†Allee ja, veel moet je niet meer doen. ¬†Gewoon je oven op 50¬į zetten, het natte zout en kruiden op een ovenschaal storten en in de oven laten drogen. ¬†Je huis vult zich dan met een heerlijke geur! ¬†Ik plaats een vork tussen de ovendeur zodat het vocht goed weg kan. ¬†En dan genieten…

’s Avonds als alles droog is, maal ik dan fijn. ¬†Ik doe het gewoon met een electrisch koffiemolentje. ¬†Maar als je een blender hebt, is dat nog makkelijker.

img_1430

Ik heb altijd al een mengeling van kruiden gebruikt. ¬†Maar zo kan je ook selderijzout of basilicumzout of … maken. ¬†Wees maar creatief, dit kan jij ook…

img_1436

 

De fruitkooi.

imageAls je zelf niet zo handig bent, is het een werk van lange adem om aan een fruitkooi te geraken.  Al enkele jaren was ik bezig met de voorbereidingen : mijn vader de oren van zijn kop zeuren om er voor mij één te maken.

Ik had al bessenstruiken in de tuin staan, rode, witte en zwarte aalbessen. ¬†Maar ik vertikte het om er vogelnetten over te hangen. ¬†Ik zag steeds het beeld voor me van vogeltjes die zichzelf in de nesten gewerkt hadden en vastzaten in zo’n net. ¬†Als kind had ik het dikwijls gezien, in de tuin van mijn vader. ¬†Resultaat hiervan was dat mijn bessenstruiken elk voorjaar verkracht werden. ¬†Dikke bosduiven en kraaiachtigen lieten zich op de takken vallen waardoor die afbraken. ¬†En nog voor de bessen enige kleur bekenden, waren ze al opgevreten. ¬†image

Vorig jaar heb ik dan mijn vader eindelijk kunnen overtuigen. ¬†Met houten balkjes heeft hij een geraamte gemaakt. ¬†Daarop hebben we dan kippengaas geniet. ¬†We hebben gaas van 1 meter hoogte gebruikt en de verschillende delen met ijzerdraad aan elkaar ‘genaaid’. ¬†Het resultaat was heel tof!

Wij hadden ineens kilo’s bessen. ¬†We hebben ze verwerkt tot sap en gelei. ¬†Met het sap hebben we een ‘tuinaperitiefje’ gemaakt : cava met een scheutje bessensap. ¬†Dat samen met een zomerse barbecue was heerlijk! ¬†Ook de aardbeien kregen een plekje in de fruitkooi. ¬†Hier hetzelfde verhaal : mooie, gave aardbeien voor ons ipv voor de vogels.

Nu heb ik ook blauwe bessen geplant.  Ik bestelde planten bij de Blauwe bessenplantage Schrijnwerkers in Gruitrode.  Gelukkig moest ik niet helemaal naar het verre Limburg rijden.  Ze leverden de planten in een plaatselijke hoevewinkel, het Torenhof in Brussegem.image

Blauwe bessen groeien het liefst in zure grond.  Daarom heb ik heel veel bladcompost rond de struiken gelegd.  Ik koos voor de rassen Spartan, Brigitta en Chandler.  Ik ben benieuwd hoe ze het gaan doen.

Jullie mogen natuurlijk altijd eens naar de tuin komen kijken op 5 juni 2016 tijdens de ecotuindagen van Velt.ūüėä