Oogstdag : yacon…

img_1397Dit jaar oogstte ik mijn yacon op 25 oktober.  Ik ging een aantal drukke dagen tegemoet zodat ik echt niet kon oogsten en ik wilde niet overvallen worden door de vorst.  Yacon, zowel de plant zelf als de knollen kunnen echt niet tegen vorst.  De eerste lichte nachtvorst, dat kan geen kwaad.  Die hadden we trouwens al gehad.  Enkele bladeren waren zwart geworden.  Maar de jonge groeiknoppen stonden nog mooi groen.  Dus de planten konden nog wel even blijven staan.  Pas na 21 september beginnen de ondergrondse knollen dikker te worden.  Het is dus belangrijk ze lang genoeg te laten staan.img_1396

Yacon oogsten is een hele onderneming.  Het is een werk van lange adem, hard labeur en je moet er wel wat spieren voor hebben.  Het is het makkelijkst als je de plant met een snoeischaar te lijf gaat en alle stengels tot op een halve meter afknipt.  Dan heb je een soort hefboom waar je straks houvast aan hebt.  Dan mag je beginnen ‘schuppen’.  Ongeveer een meter doorsnede rond de plant begin je te graven.  Een leuk werkje trouwens, ik waande me terug een klein meisje ‘met mijn schup in mijn vader’s tuin’, gravend naar de andere kant van de wereld…  Eens je helemaal rondom de plant gegraven hebt, kan je proberen je schup onder de knollen te steken.  Je neemt de stengels vast en dan trekken, wrikken, sleuren.😜  Wel oppassen dat je niet teveel knollen breekt want dat gebeurt vlug.  Het hele gevaarte komt dan los zodat je van al het trekken zelf op de grond terecht komt.  Gelukkig waren de buren niet thuis, die zouden weer veel plezier gehad hebben.😜   Maar ik voelde me zoals een veterinair die zijn eerste kalf ter wereld brengt!  Euforisch en overgelukkig!  Wat kan tuinieren toch deugd doen…img_1400

Dan kan je alle knollen beginnen los wrikken, weeral oppassen dat je er niet teveel breekt.  Een gezellig najaarszonnetje was me ondertussen komen vergezellen en de knollen bleven maar komen.  Dan de tweede plant.  Even hard labeur en effenaf zweten, deed ik ervan.  Maar de oogst was overweldigend!  Ik had de kruiwagen nodig om alles uit mijn moestuintje te krijgen.  Nieuwsgierig als ik steeds ben, wilde ik wel eens weten hoeveel mijn oogst woog.  In de literatuur las ik dat een yaconplant wel tien kilo knollen kan opbrengen.  Ik had zevenentwintig kilo van twee planten!!!  Goed gedaan he!img_1401

Gelukkig moeten we die niet allemaal direct opeten.  Yacon kan je tot in het voorjaar bewaren, vorstvrij in een ton met tuingrond of vochtig zand.  Ik heb twee oude wasmanden bekleed met plastiek en daar tuingrond en de eetknollen in gedaan.  De groeiknollen staan ook in een kuip met grond.  Alles in de garage.  Zo kan ik volgend jaar terug nieuwe planten zetten…img_1407

Wat kan je nu allemaal doen met yacon?  In onze contreien is het een nieuwe groente dus in gewone kookboeken zal je geen recepten vinden.  De smaak is iets tussen meloen en peer maar exotischer en met een frisse beet.  Creatieve koks in de betere restaurants zouden er wanhopig naar op zoek zijn maar ik ben er nog geen tegengekomen.  Je kan er echt alles mee : wokken, verwerken in stoofschotels, rauw in salades of zelfs fruitsalades, …  Mijn veltvriendin Karen is serieus aan ’t experimenteren met receptjes.  Hier vind je er al enkele.  Mijn nichtje maakte er vorig jaar een stoofschotel mee.  Het recept vind je hier.  Ik maakte er ook al een groente-ovenschotel mee en serveerde dat bij een stukje vis.  Voel je je geroepen om ook iets creatief te creëren met deze nieuwe groente?  Hier in Groen Genot zijn knollen te verkrijgen en ik verzamel graag alle receptjes…

Mijn yacon bloeit!

img_1377Nee, niet de blauwe bloemen die je ziet, die zijn van ipomoea, blauwe winde.  Die zaaide ik ooit eens in de moestuin en sindsdien komt die steeds terug.  De bloemen van yacon zijn gele ‘zonnebloemekes’.  Sinds vorig jaar teelt ik deze onbekende groente in de moestuin.  Ik kreeg een plantje van Frans De Smedt van velt en dat werd meer dan een meter hoog.img_1376

img_1375Van deze groente, superfood wordt ze ook wel genoemd, eet je de ondergrondse knollen.  De eetknollen dan, want er groeien nog een andere soort knollen aan de plant : de groeiknollen.  Meer info vind je hier.   Ik had vorig jaar een opbrengst van meer dan 10 kg eetknollen!

Dit jaar heb ik twee planten gezet en ze zijn beiden momenteel al twee! meter hoog!  En nu hebben ze zelfs bloemen gekregen.  Dit zou in onze contreien nochtans niet zo vaak voorkomen.  Het is een plant afkomstig uit Peru en de klimatologische omstandigheden zijn daar anders dan hier.

De grond rondom de planten komt al goed omhoog.  Er zullen dus al heel wat knollen zitten.  Ik kan bijna niet wachten om te oogsten!  Toch ga ik dat nog even doen.  De knolvorming begint nl maar na 21 september.  Hoe langer de plant hiermee kan doorgaan, hoe meer je er hebt natuurlijk.  Echter voor de vorst moeten ze eruit.  Zowel de plant als de knollen vriezen kapot.  Ik overwinter ze vorstvrij in onze garage, gewoon in een kuip met tuingrond.

Wat ik zeker nog wil vertellen over deze groente : je kan ze nog niet kopen in de winkel.  Maar nu heb ik onlangs iets horen waaien dat ‘men’ er toch mee bezig zou zijn om deze commercieel te gaan beginnen telen.  Dit vooral omdat de knollen zo gezond zijn, zeker in verse vorm.  Je kan hierover veel in de literatuur lezen.  Maar wat ik vooral onthouden heb, is dat die gezondheidsbevorderende eigenschappen er zijn omdat de knollen veel ‘FOS’ bevatten.  ‘FOS’ zijn fructooligosacchariden.  Deze hebben een prebiotische werking, bevorderen dus de ontwikkeling van de darmflora.  Deze hebben we nodig om de nodige vitaminen en mineralen op te kunnen nemen uit onze voeding.  Een gezonde darmflora zou zelfs (darm)kanker kunnen voorkomen.  En dat is nu net het probleem van onze moderne fastfood industrie.  Onze darmflora is zo arm geworden dat we de weinige vitaminen en mineralen die er nog in ons voedsel zitten, bijna niet meer kunnen opnemen.  Een vicieuze cirkel dus…

Maar allee, met dit topic zouden we te ver afdwalen.  Feit is dat ten huize Groen Genot we ons deze winter gaan tegoed doen aan deze lekkere, gezonde groente…img_1374

Prei planten.

Gisteren voelde ik me een echte boerin.  Honderdachtenzestig planten prei heb ik gezet!  Eerst zelf gezaaid natuurlijk.  Dat was heel goed gelukt want ‘volgens het boekje’ moet je preiplantjes in juli uitplanten als ze potlooddikte hebben.  Ahum, een hele emmer was al drie potloden dik en kreeg ik gewoon niet meer in het gaatje.😜image

Dit jaar had ik ‘Blauwgroene Herfst Prei’ gezaaid van De Bolster.  Maar ik heb ook al winterprei ‘Gros vert de Huy’ van Semailles en ‘reus van Carentan’ van biau germe gezet.  Allebei heel toffe, sterke prei besteld bij Velt.  Ben eens benieuwd hoe deze soort het nu zal doen.  De gezaaide plantjes zijn alvast veelbelovend.  Of ligt het aan de compost die ik deze winter overvloedig toediende?image

Elk jaar mag ik mijn vader zijn zelf geknutselde preiplanter lenen.  Daar maak ik dan gaatjes mee in de grond waar de preiplanten worden ingezet.  Ik doe er wel een beetje loof af, gewoon afsteken op het gazon met de schup.  In de moestuinlessen werd ons wel gezegd dat niet te doen, maar ik vind het zo’n slordige boel, die lange slierten.  Na het planten, geef ik de prei overvloedig water.  Ik doe het rechtstreeks met de tuinslang, ben te lui om steeds een gieter te vullen.  Ik zet goed het hart van de prei onder water zodat eventuele larven van de preimot verdrinken.  (Tip van Frans De Smedt van Velt)image

En nu maar wachten, kijken en laten groeien…image

 

De moestuin, eindelijk eens een update…

Eigenlijk ben ik dit stukje tuin op de blog wat vergeten.  Er is nochtans al heel wat gebeurd.

In het bed van de peulen hebben de erwtjes er lange tijd alleen gestaan.  Ik zette stampeultjes ‘Norli’.  Vroeg geoogst heel lekkere peultjes.  Of wat langer laten hangen en dan zijn het lekkere erwtjes.  Morgen zal ik de eerste boontjes kunnen oogsten.image

De kolen doen het dit jaar heel goed.  We aten al enkele keren bloemkool.  Ook de rode kolen groeien als… kool.  Ik zette ook brocolli ‘Violet du Cap’.  Daarop is het nog even wachten.  Ook de savooikolen groeien goed.  Spruitkool heb ik dit jaar niet zelf gezaaid maar enkele plantjes gaan halen.  Ze doen het ook goed.  Ook rode bietjes staan op dit bed en zijn echt lekker.image

imageIn het bed van de blaadjes groeit vanalles.  Peterselie, toch nog uitgekomen uit een pakje van Velt dat zogezegd al vervallen was.  Pluksla, die nu al aan ’t opschieten is en ik ga laten bloeien om zelf zaad te oogsten.  Ondertussen al nieuwe gezaaid en terug aan ’t oogsten.  Rucola, gekregen van de buurvrouw.   Groene snijselder, lekker voor bij de mosselen of in de soep.  Kropsla ‘Meikoningin’.  Bernagie of komkommerkruid.  Een tagetesplantje dat ik kreeg van de buurjongen.  Zonnebloemen.  En natuurlijk onze Nieuw-Zeelandse spinazie.  Die zaai ik niet meer zelf.  Ik laat die gewoon staan tot na de vorst.  In april komen de nieuwe zaailingskes dan vanzelf terug uit.  Die verplaats ik dan naar het bed waar dat jaar de blaadjes mogen staan.image

image

imageEn dan de vruchtgewassen.  De tomaat die ik kreeg van de buurman en gewoon zonder beschutting buiten zette, doet het ongelooflijk maar waar nog steeds goed.  Niks phytophthora aantasting maar wel al mooie kleine groene tomaatjes.  Ook de courgette ‘Gold Rush’ doet het goed.  De pompoenen ‘Hokkaido Red kuri’ en ‘Butternut’ groeien overweldigend.  En de olijfkomkommertjes beginnen ook te bloemen.image

imageHet bed van de wortels staat er ook mooi bij.  De prei is klaar om uit te planten.  Dat ga ik volgende week doen.  De worteltjes staan mooi fris en beloven een overvloedige oogst.  Ook van de lenteuitjes hebben we al gesmuld.  De charlotjes willen precies beginnen droog vallen.  Bijna tijd om te oogsten dus.  De schorseneren staan er mooi bij.  Ik zette ‘Verbeterde Reuze niet schieters’.  En de twee Yaconplanten die ik zelf opkweekte uit knolletjes van vorig jaar staan daar effenaf statig te wezen.image

imageMaar het bed van de aardappelen, dat was een regelrechte ramp!  Ik bracht dit jaar plantgoed mee van de ‘Reclaim the seeds’ beurs in Lier.  Enkele hollandse jongens verzekerden me dat de rassen ‘Dore’ en ‘Rode eersteling’ niet vlug ten prooi vielen aan phytophthora.  Tja, het weer was natuurlijk wel extreem vochtig.  Eind juni was het loof ineens triestig slappekes geworden en de aardappelen die ik oogstte, waren nog belachelijk klein.  We zitten al lang door onze voorraad heen.  Daarbij vertelde de plaatselijke boerin me dat ze elke week gespoten hadden.  Bweik, dat moest ze nu echt niet tegen mij vertellen.  Ik ben direct op zoek gegaan naar een leverancier van bio-aardappelen en gelukkig in onze buurt gevonden.  Op dit bed komt volgende week de prei die ik zaaide.image

En zo zijn mijn zes bedjes vol.  Nog even vermelden dat hier niks van bestrijdingsmiddelen of kunstmeststoffen aan te pas komen.  Gewoon goede compost en de grond tussen de gewassen bedekken met een dun laagje gazonmaaisel.  Meer moet dat niet zijn…image

Bonen planten in dit natte weer…

Ondertussen ben ben ik al enkele weken aan het wachten om de stokbonen opnieuw te planten.  Maar Frank De Boosere houdt ons in het ongewisse.  Volgende week misschien beterschap, maar er zou ook terug een regenzone kunnen passeren.  Grrr!

Op 22 mei heb ik mijn boontjes in de grond gestopt.  Maar de week erna is het weer beginnen regenen en … ’t heeft niet meer opgehouden.imageDe struikboontjes ‘Compass’ en ‘Cupidon’ hebben het zich niet aangetrokken.  Die zijn goed weg.  Maar van de stokbonen ‘Neckarkonigin’ zijn er maar enkele uitgekomen.  Aan elke staak had ik er zes in de grond gestopt.  Zestig in totaal dus!  Daarvan heb ik nu drie plantjes.  Alle andere boontjes zijn rot geregend.  Triestig he!image

Wachten op beter weer is dus de boodschap.  Normaal ben ik heel geduldig maar als ik het op mijn heupen krijg, dan zal je het geweten hebben, hoor.  Als het niet wil stoppen met regenen, awel dan planten we onze bonen in de living!  Neh!

Gisteren een toffe tip gekregen van een nieuwe vriendin* : planten in wc-rollekes.  Tja, zoveel rollekes heb ik hier niet in voorraad en gelukkig is er ten huize Groen Genot  geen acute diarree-opstoot.  Dus heb ik zelf potjes gefabriceerd met de krant.  ( zo zijn onze rode duivels toch nog voor iets nuttig).image Ik heb een krantenpagina in drie gevouwd, rond een pintje gerold en aan de onderkant dichtgeplooid.  Zo heb ik er 35 gemaakt en gevuld met cocopeat potgrond.image

imageDie allemaal op een schotel gezet, de boontjes erin geplant en met de plantenspuit een beetje water gegeven.image

En nu staan ze in de living en ons Karoo houdt er de wacht over.  Als ze uitgekomen zijn, kan ik ze met potje en al buiten in de grond stoppen.  Het krantenpapier verteert en de bonen kunnen vertrekken.  En nu zal ’t goed weer worden, ge zult dat zien!😜image

* nieuwe vriendin: dankzij de tuin leer ik ook in ons eigen dorp mensen beter kennen. Gisteren zo een tuin mogen gaan bezoeken, ruilplantjes, een tas thee en een super gezellige babbel gekregen.  Ik heb genoten!

 

Moestuintje klaarleggen…

imageTwintig jaar geleden deed ik het zoals mijn vader en schoonvader : in het begin van het seizoen de grond omspitten.  Zo’n hard labeur!  Gelukkig ben ik ondertussen slimmer geworden.  Spitten is echt niet goed voor de bodem.  Het brengt je bodemleven uit balans.  De micro organismen die zorgen dat voedingsstoffen bij je planten geraken, worden massaal vermoord. Ze worden weggerukt uit hun plekje en bedolven onder nieuwe aarde.  Daarbij breng je ook de zadenbank van onkruidzaden die in je bodem zitten aan de oppervlakte zodat die allemaal vrolijk kunnen ontkiemen.  Resultaat : een explosie van eenjarige onkruiden!  Derde reden om het niet te doen : het is heel slecht voor de rug en niet plezant.

image

 

Wat doe ik dan wel?  In de winter de gond die bloot komt te liggen, bedekken met vanalles.  (Grond ligt echt niet graag bloot, hoe zou je zelf zijn als ’t zo koud is?!). Grasmaaisel, bladeren, compost, … al die dingen zijn perfect.  Dit jaar had ik zelf niet veel compost gemaakt dus ik ben een remorque vlaco compost gaan halen.

image

 

Mijn tuintje had ook wel een boost nodig.  De knotwilgen achter de laatste perceeltjes waren met alle voedsel gaan lopen.  Van het ene jaar op het andere had ik ineens maar potlooddunne preitjes meer en mijn rode kolen leken meer op rode spruiten.  Wat was hier aan de hand?!  Met de woelvork eens in de grond gestoken en wat bleek.  Mijn grond was keivast geworden en zat vol kleine boomworteltjes.  Dan heb ik wel gezwoegd.  Alle worteltjes eruit gehaald en phacelia, een groenbemester ingezaaid.  De twee knotwilgen achter het tuintje met de grond gelijk gemaakt.  Een rijtje van acht is even mooi als een rijtje van tien hoor.   De drie percelen phacelia stonden deze zomer  prachtig te bloeien!  En een hoop bijtjes dat we hadden!  Zalig…

Als de eerste drie perceeltjes leeg gegeten waren en de phacelia door de vorst plat gevallen, heb ik alles bedekt met de compost.  Dat vond ik een plezant werkje, 36 kruiwagens compost heb ik uitgevoerd.  Compost of het Zwarte Goud : zalig vind ik dat!  De compost rook heerlijk naar verse bosgrond en was gezellig warm aan de handen.  Het was dan ook nog een zonnige, frisse dag.  Zie je me genieten?

image

Vandaag ben ik nog eens een remorque gaan halen maar nu met gehakseld hout.  Dit heb ik op de wegskes tussen de perceeltjes gelegd.  Die hou ik graag onkruidvrij.  Ik leg dan eerst een laag karton.  Als je in een woonzorgcentrum voor bejaarden werkt, raak je gemakkelijk aan veel karton (de dozen van de luiers).  Op het karton de houtsnippers en je bent een paar jaren gerust.

image

Voor mij mag het seizoen beginnen!  Ik ben er klaar voor…

 

Moestuin … lessen.

imageEerlijk gezegd, moet ik toegeven dat het niet mijn favoriete plekje in de tuin is, de moestuin.  Op de een of andere manier slaag ik er steeds in om achter de feiten aan te lopen.  De erwtjes te laat geplant, de spinazie doorgeschoten, de prinsessenboontjes te dik geworden…  Structuur, moeke Hilde, structuur!  Daarom besloot ik hulp te zoeken.  Dit jaar doe ik immers mee met het Ecotuinenweekend van Velt en als we de mensen een tuin tonen, moet het toch op iets trekken,hé.  Ik vroeg me af of we met Velt geen lessen konden geven in de moestuin, dan hadden andere mensen er ook nog iets aan.

image

De andere bestuursleden van onze plaatselijke afdeling vonden het een goed idee.  Natuurlijk werd er wat lacherig over gedaan en geplaagd,  (ja, wij zijn een plezante bende), zo van de mensen al het werk laten doen en ik dan alles oogsten.  Maar nee, dat is niet de bedoeling!  We gaan zelfs zaden en knolletjes en vanalles uitdelen.  We hebben een toffe lesgever gevonden, de in Velt-middens bekende Jos Noppen.  Hij kwam al eens naar de tuin kijken en de manier waarop hij zo al wat uitleg gaf, deden mijn groene vingers jeuken. Zo een enthousiaste mens die zo boeiend kan vertellen!

image

Ben je er graag bij op 10 april en 8 mei 2016 van 9 tot 12.30 u, schrijf dan snel in bij desmedtfrans@skynet.be want de plaatsen zijn beperkt.  De theorie wordt in onze living gegeven en we kunnen daar de mensen niet stapelen:;

Karen, ook een bestuurslid en intussen heel goede vriendin geworden, schreef een tekstje voor op de Velt-website.  Ik kon het niet beter verwoorden :

image

Eigen groentjes en fruit telen is hip en fun om te doen ; je bent in beweging in de buitenlucht en mits een beetje inspanning, een klein beetje kennis en veel liefde krijg je heerlijke eigen oogst kado.
Weet je niet hoe er aan te beginnen en heb je geen zin om je door dikke boeken heen te worstelen of lange teksten te lezen op het net.

Volg gewoon de ecomoestuin workshop van Velt Neer Brabant. Je investeert een beetje tijd ; 2 zondagvoormiddagen. Je kan dit doen in leuk gezelschap en je krijgt een vakkundige uitleg ; zo zullen we het hebben over de verschillende grondsoorten, waar je best op let bij elk van die grondsoorten en wat er best op te telen is. Vervolgens leren we hoe een moestuin voor te bereiden ; juiste voeding voor de grond, indeling van de tuin. Erna leren we meer over het opstellen van een plannetje met respect voor wisselteelt.  En uiteraard blijft het niet bij theorie.  We duiken dan ook de moestuin in om te zaaien, te planten en te leren om alles goed te laten groeien.  We doen dit alles ten huize van bestuurslid, Hilde Cassimons.

Kortom, een inspirerende, gezellige en leerrijke workshop met een goed evenwicht tussen theorie en praktijk!

  • Lesgever van dienst is Jos Noppen.
  • Heb je zaden teveel, breng ze maar mee.  We ruilen onder elkaar…image