Uitstapje naar Milagrow

Vorige donderdag ging ik nog eens op stap met ‘ecovriendin’ Karen.   Samen met ons Antje zijn we gaan bloemen plukken in de bio bloemenweide van Milagrow te Aartselaar.image

Milagrow is blijkbaar zoveel meer dan alleen een bloemenplukweide ontdekten we ter plaatse.  Het is ook een bioboerderij waar ze groenten en fruit telen.  En ook koeien, kippen en schapen hebben ze.  Er is ook een hoevewinkel maar op donderdag was spijtig genoeg de sluitingsdag.  ‘Toeme toch…’  We gaan dus zeker nog eens terug gaan!imageimage

 

imageWe hebben ons wel serieus uitgeleefd tussen de bloemen.  Het concept is trouwens heel tof.  Er staat een karretje waar je snoeischaren, emmers en water vindt.  In de brievenbus die er hangt, mag je de centjes stoppen.  Voor tien bloemen vragen ze 5 € en voor een ruikertje van twintig bloemen, 9 €.

image

Antje mocht de bloemen kiezen en het moet gezegd dat ze een goede smaak heeft.  Ik vond het een vrolijk, fris en eerlijk boeketje.

image

Ook de schaapjes vond ze super schattig.  Die zag ze ook al wel ronddartelen in onze tuin, o jee!

image

Het was een gezellig namiddagje, een aanrader voor wie eens wat anders wil.  Via de fietsknooppunten kan je ook een mooie fietstocht maken naar Milagrow.  Voor meer info over dit alles : www.milagrow.org 

 

 

Uitstapje naar de Kruidtuin Leuven.

imageMet twee ‘Velt-vriendinnen’ bezocht ik vorige week de Kruidtuin in Leuven. Madrina van ‘Van hier naar daar’ had me dit goddelijke plekje al een hele tijd geleden aangeraden : “Moeke Hilde, daar gaan we jou de eerste uren niet buiten krijgen!”  En ze had gelijk!  Ik heb genoten, de hele dag!

image

imageEigenlijk was het de bedoeling dat we een fotozoektocht gingen doen.  Maar die was veel te moeilijk.  We moesten op zoek naar gaten in houten deuren, roosters over water, engeltjes,…  Maar wij hadden veel te veel interesse in de planten zelf.  Wat het eerst onze aandacht trok, waren de perkjes gazon.  Zo gelijk, zonder een klavertje of ander soort plantje.  Dat kon niet zonder pesticiden, dachten we.  De twee tuinmannen die een beetje verder aan ’t werken waren, gingen we daarover wel eens op de rooster leggen.  Den oudste kwam niet meer uit zijn woorden bij zoveel vrouwelijk schoon.  Maar de jongsten, die scoorde.  Hij werkte er nog maar zes maanden, zei hij, maar al die tijd had hij er nog niks van pesticiden gezien.  Ze hebben wel een speciale grasmachine.  Het gras wordt er mee plat geduwd en dan afgekapt.  Zo ligt het plat op de grond en kunnen zaden van andere planten niet wortelen.  Goed gevonden, alleen kost zo’n machine wel negen duizend euro.  Dan vind ik mijn levendige grasmat toch net iets mooier, hoor!

image

Er wordt echt hard gewerkt in de Kruidtuin.  Zo moest ik lachen met de zusjes Boterbloem. Zusterlijk stonden ze naast elkaar, elk in een perkje van een vierkante meter, de kruipende en de scherpe boterbloem.  De scherpe boterbloem, statig met slanke, hoge stengels.  De kruipende boterbloem daarentegen, die probeerde haar zuster te ‘overschoefelen’.  Die moesten ze echt elke week begrenzen en tot de orde roepen, dat zag je zo!

image

Niet alleen planten kan je in de Kruidtuin bewonderen.  Af en toe vind je ook een bordje met een gedicht.  Mooie, pakkende tekstjes!  Zo liet een bepaald zinnetje me niet meer los. Het beschreef zo mooi de gemoedstoestand waarin ik me bevond : ‘Kruiden gewassen tegen elk verdriet’  Ik had het een beetje moeilijk gehad de dagen ervoor.  Dan met twee goeie vriendinnen tussen de planten lopen, dat heeft me zo getroost…

image

Daarna nog even lekker gaan eten bij ‘Le pain quotidien’.  Dikke merci Karen en Hilde DP voor de super dag!!!  Gaan we nog eens doen hé?