Daar zijn de brandnetels weer … of waarom je die planten wel in je tuin zou willen …

Ik heb een probleem!  Wij hebben bijna geen brandnetels meer in onze tuin.  We hebben er de voorbije jaren zoveel van geoogst, dat de planten zowaar uitgeput zijn. Brandnetels oogsten?!  Allee toe, doe uw mond toe!  Ik zie hem tot hier openvallen van verbazing. 😜

Ja, wij zijn hier allemaal zot van brandnetelsoep.  Zelfs de niet-groene zonen kan ik daarmee verleiden om gezond te doen.  Omdat het zo lekker is.  Ik maak gewoon een basissoep met ui, prei, aardappel en een wortel.  Met handschoenen en een vergiet ga ik dan de tuin in en pluk de topjes van de brandnetels.  Even wassen en dan ook in de soep.  Nog heel even tot het kookpunt brengen zodat je niet teveel voedingsstoffen verliest.  En dan kan je de mixer erin zetten.  Twee vliegen in één klap : je moet geen gif gebruiken om brandnetels te verdelgen en je krijgt gratis en voor niks iets lekker en gezond uit je eigen tuin.

image

Nu vernam ik deze week zelfs dat in brandnetel ook veel Silicium zit!  Dit is een stofje dat we met onze geboorte meekrijgen en waar we een tekort van kunnen krijgen omdat het in onze voeding bijna niet voorkomt.  Maar in brandnetel dus wel!  En laat Silicium nu nét dat stofje zijn dat ervoor zorgt dat gebroken botten snel terug helen.  Met mijn gebroken hand snap je nu wel dat ik een moord zou begaan om wat brandnetels te bemachtigen…

4730C8D6-7315-47CB-AD81-F15E00C8F627

 

 

Advertenties

Voorjaarsbloeiers in het gras.

Een bloembollengraslandje, dat vind ik zo tof!  Wij hebben er eentje aangelegd achteraan in onze tuin.  Hieronder kan je zien hoe we dat deden :

Ik heb het vooral voor biobloembollen.  Die worden bij opkweek niet behandeld met neonicotinoiden.  Dat is heel belangrijk want als de bloem verschijnt, komen die insecticiden mee tot in de bloem.  Bijen die nectar komen halen, verzwakken daarvan en sterven uiteindelijk.  Het ergste is echter dat als een bij kan kiezen tussen een bloem met of een bloem zonder die  neonicotinoiden, ze die mét neemt!  Ze raakt eraan verslaafd, zoals mensen aan een sigaret.  Maar ze sterft ervan.  Dus laat ons met zijn allen biobloembollen planten.

D0E42766-1B0C-48FC-9A54-988EA1CDFEFE

Spijtig genoeg zijn er wereldwijd maar acht kwekers die biobloembollen kweken.  Binnenkort gaan we met bestuursleden van Velt zo’n kweker in Nederland bezoeken.  Amai, ik ben zo benieuwd om daar alles over te weten te komen.  Het is de bedoeling dat je vanaf volgend jaar dan ook via Velt zal kunnen biobloembollen aankopen.

Sta jij eigenlijk achter het verhaal van zo’n ‘gezonde bij-bol’?

7669FCF6-D35C-4877-9AE0-AA5A1AF6B83433D22233-5491-4A02-BED2-42FFACB55F43

 

 

De bijenvriendelijke voortuin in april

De lente in mijn bloed.   Zottekes doen en spelen met Karoo.  Maar met haar harde kopje sprong ze tegen mijn hand en een middelhandsbeentje deed ‘krak’.  De dokter beloofde me vier weken gips.  En ik was net alle plantjes gaan halen om de voortuin in te planten.

6708FEB0-2746-4CA6-A296-CC46B7CC800F

D119326B-FD53-4538-933A-C4F6A87AEE9F

Naar dit moment had ik een hele winter uitgekeken!  Ik was zó kwaad op mezelf!  Met één hand en verschillende ‘handlangers’ hebben we dan onze plan getrokken.  De dochter, de vriendin van de zoon en het buurmeisje hielpen me.  De dag erna deed de lieve wederhelft verder.  En de nicht die eens wilde komen kijken hoe het met mijn hand zat, werd een ‘schupje’ in haar handen geduwd.

C72A1938-1AE1-40B6-9894-3FB5B8ABDBC4

Er moeten nog patatten geplant worden en er moet gezaaid worden.  Dus, weze verwittigd!  Wil je bij mij op bezoek komen, dan zet ik je aan ‘t werk.😜

Ik vond het wel heel plezant.  Bij de plantenkweker hadden ze een tuinplannetje getekend en een plantenlijst gemaakt.  Met wit zand (en één hand😜) heb ik dat plan op het perceel getekend.  Dan eerst de ‘drifts’ aangeplant.  (Een drift is een plantengroep met één plantensoort).  Daartussen kwam dan een ‘mengbeplanting’.  In het roze deel staan vier soorten planten door elkaar.  En in het groene deel drie soorten.

6592B008-4013-43A5-A5DF-E1BC048B7484

Zo professioneel had ik nog nooit een border aangelegd.  Bij mij werd het altijd ‘met de natte vinger’ gedaan.  Nu ben ik wel heel benieuwd als het allemaal gaat beginnen groeien.

3CE53FE3-DE94-4DDB-AD8F-76946ADDC252

Buxusmot ‘ambeteert’ de Kerk

Vorige week was het Palmzondag.  Dan gaan de katholieken naar de kerk en laten ze palmtakjes wijden.  Hier in onze lage landen worden daarvoor takjes van de Buxus sempervirens gebruikt.  Maar laat daar nu net serieus de mot in zitten!

F5C98223-6D1C-4818-B80A-F6FBCDB19098

Ook in onze parochie zaten ze met de handen in het haar.  De ‘palmaestruiken’ van de notabelen van de kerk waren allemaal kapot gegaan.  Zelfs duchtig spuiten had niet geholpen.  De lieve wederhelft kwam het vertellen en toen kreeg ik er toch wel medelijden mee.  Wij hebben hier ook al heel wat buxus verwijderd.  Maar ik had nog een struik staan die een beetje aangetast was en die ik dit jaar zou uitdoen.  Die mochten ze eigenlijk eerst wel komen verknippen.

E1D57E28-6320-4F42-BD78-2C0D95CAA32D

Een zalig dorpsfiguur van onder de kerktoren kwam dit werkje doen.   Hij kwam op zijn blokken en in een ‘kasposjieir’.  (Kent iemand de betekenis van dit woord nog?)  Een hele zak palmtakjes heeft hij kunnen oogsten zodat heel ons dorp voorzien was. Nu ga ik later toch wel in de hemel terecht komen zeker?

Voor iedereen een zalig Pasen zondag!

BBEFC739-3119-4F10-BBB6-DA4DB1A1FEFE

De alternatieve prairietuin, het conflict.

Ik ga jullie de smeuïge details besparen!  Maar door mijn liefde voor bijen en bloemen ben ik in een wespennest terecht gekomen…

80C84014-2CA2-4353-9558-3C41966FBF7C

Ik geef toe : ik was onwetend!  Maar door alle emoties er rond ben ik nu zo gebeten door de materie dat ik me er echt wil in verdiepen.  Mijnen ecomaat en ik hebben ruzie gemaakt.  Echt jong, ik heb onder mijn voeten gekregen!  Nachten heb ik er van wakker gelegen.

Het gaat over mijn blog, over de ‘maand na maand’ reeks van dit jaar die ik als titel ‘de prairietuin’ gaf.  In een ecologische blog staat die titel niet, vond hij.  Aan prairietuinen zijn heel wat onecologische aspecten, dat wist ik wel.  Maar ja, om dan maar meteen het kind met het badwater weg te gooien…  Het liet me niet los.  Ik vertelde over ons conflict aan Mr Fruitberg.  Hij stuurde me een heleboel informatie.  Ook Iris Veltman,  een milieukundige uit Nederland hielp me in m’n zoektocht.  Uiteindelijk mailde ik ook de medewerker ecotuin van Velt.  Met Frans, mijnen ecomaat heb ik dan een rustiger gesprek gehad en hij stuurde me ook zijn gestaafde en door wetenschappers ondersteunde mening per mail.  Door ‘die schop onder mijn kont’ van hem, heb ik heel veel geleerd.  Dankjewel Frans!

7D0A8FC4-0732-4E19-B152-7A4AA8AD3F4C

Maar wat heb ik nu juist geleerd?

Eerst en vooral dat prairietuinen gebaseerd zijn op de vegetatie die in principe in de prairies in Noord-Amerika voorkwam.  Die werden in stand gehouden door begrazing en/of branden en komen nu bijna niet meer voor.  De grassen en bloeiende planten groeien er op mineraalrijke maar voedselarme grond.  In de prairie is er een extreem landklimaat : strenge winters en warme zomers.

Om die groeiomstandigheden na te bootsen, worden hier meestal lavasteentjes gebruikt in een prairietuin.  Dit is gelukkig niet noodzakelijk.  Want het gebruik van deze steentjes is niet erg ecologisch.  Ze moeten aangevoerd worden dus niet interessant in het kader van CO 2-uitstoot.  Om deze steentjes ‘proper’ te houden, heb je een bladblazer nodig.  Deze geeft lawaai en ook uitstoot.  En wat als mollen en woelratten deze steentjes vermengen met grond?  Of als je later op dit perceel iets anders, bv een moestuin wil aanleggen?  Beter is het om uitdroging en warmteverlies van de bodem en ongewenste kruidgroei te voorkomen door bedekking met planten.  Velt staat  achter het principe : ‘De juiste plant op de juiste plaats’.  Dus onze voortuin met uitgeputte grond, daar kan ik aangepaste beplanting kiezen, bijvoorbeeld mediterane border, of een border met ook prairieplanten.

Wat is er nog negatief aan prairietuinen?  In het begin raadde men aan om de vegetatie af te branden!  Ja inderdaad!  En wat met het dierenleven dan?!  Volgens het Bermdecreet sinds 1984 mag afbranden niet meer.  Gelukkig!

Er is ook een gevaar aan prairietuinen verbonden.  Sommige prairieplanten zijn heel invasief.  Zij worden hier door onze andere bodem zo sterk dat ze onze inheemse flora gaan overwoekeren.  Of ze gaan zo groot worden en omver vallen en schimmels krijgen.  Als deze planten in natuurgebieden terecht komen, wordt dat heel gevaarlijk omdat ze onze inheemse planten overwoekeren.  Denk maar aan de Canadese guldenroede, een prairieplant die nu al in veel natuurgebieden voorkomt.   Of Japanse duizendknoop of Amerikaanse vogelkers…   Van deze gevaarlijke planten bestaan lijsten.  (Hier dank ik nog eens mr Fruitberg om ze me allemaal door te sturen.)  Eerst is er de ‘Consensuslijst’  Deze lijst bevat de invasieve planten waarvan de aankoop en aanplant wordt stop gezet.  De meeste tuincentra en plantenkwekers ondertekenden dit charter en verkopen deze planten dus niet.  Maar dan is er ook nog de ‘Communicatielijst’  Daarin staan vormen van planten die in bepaalde omstandigheden of in sommige natuurlijke habitats invasief kunnen wórden.  Hiermee moet je dus ook heel voorzichtig zijn.  Ook de ‘Species list’ van Harmonia is er zo ene.  Ik legde mijn plantenlijst van wat er in onze voortuin gaat komen naast.  En gelukkig staat er  geen enkele plant van die lijst in.  Als je ergens gaat vragen naar prairieplanten, moet je toch wel even die lijsten raadplegen!

Waar zie ik dan wel voordelen in het gebruik van prairieplanten?  Eerst en vooral de grotere belevingswaarde : er zitten heel mooie kleuren en prachtige bloemen tussen.    Deze planten bloemen ook meestal later op het seizoen als veel van onze inheemse planten al uitgebloeid zijn.  Dit is interessant voor bijen want zo kunnen ze goed gevoed de winter in.

In 2010 werd de ‘prairietuin’ een modetrend genoemd.  Maar nu lees ik nog steeds in tuinblogs dat dit nog zeer actueel is.  Mensen gaan er dus nog steeds naar op zoek.  Misschien is het dan wel niet slecht om als ‘Velt ambassadeur’ mijn visie erover eens te geven?

Ik vind een ‘prairieperceel’ interessanter dan een ‘stenen tuin’ met terrastegels en daar bijvoorbeeld een palmboom op.  Ik vind niet dat we prairieplanten te pas en te onpas overal kunnen gebruiken.  Maar wel als aanvulling in een tuin met inheemse planten.  Variatie in groenvormen vind ik heel belangrijk : bosjes, klimplanten, kruidenrijke gazons, moestuintjes, waterpartijen, …  Ons voortuintje waar welgeteld drie soorten planten in stonden, waar de buxusmot in huis hield en waar de grond heel arm en schraal geworden is, daar maak ik graag een ‘prairieperceeltje’ van naast al die andere habitats in onze tuin.  Maar een ‘zuivere prairietuin’ wordt het dus niet.  Daarom ga ik als titel van de volgende artikels in deze ‘maand na maand’ gebruiken : “De bijenvriendelijke voortuin”

Hadden jullie al gehoord van al deze argumenten?  En wat denken jullie daar dan van?  Daar ben ik nu eens echt benieuwd naar! 😊

F8811160-8FEE-4309-B60B-F84ADF4EFA23

 

In de boekskes…

Nee, niet in de gewone roddelboekskes!  Maar wel in een kwaliteitsvol tuinblad ‘Tuinseizoen’.  Ergens in december kreeg ik de vraag of ik wilde meewerken aan een rubriek ‘De groene blogger’.  Ze zouden een telefonisch interview doen en ze vroegen wat foto’s van de tuin.  Een vlotte Nederlandse vuurde haar vragen op me af en we hadden een gezellige babbel.  En hier is het artikel dan.  Ze heeft dat wel mooi gedaan hè?

50D1294A-6CD2-48B6-8460-B1A5A65A4D2C6FB58875-4FD0-436F-865F-48AFF601709A

 

Het filmdebuut ‘Hoe onderhoud je een gazon?’

”Ik heb u gezien!” zei hij.  Ik liep in de plaatselijke buurtwinkel en had hem ook wel gezien, ging hem echt niet omver rijden met mijn winkelkar.  “Ja maar, nee…”  zegt hij, “op TV!”  Aha ja, nu viel mijne frank.  Velt kwam filmen in onze tuin.  En het eerste filmpje werd deze week op Facebook gezet, niet op tv hoor.😊

Maar zo zie je maar hoe krachtig dat medium is hè.  Velt wil dit jaar de aandacht vestigen op het gazon van de Vlaming en Nederlander.  Omdat bijna iedere tuinbezitter wel zo’n ‘pelouse’ heeft.  En omdat iedereen daardoor de macht heeft om iets bij te dragen aan het in stand houden van onze biodiversiteit.

De hype van ‘ een saai grasveld als een biljartlaken’ is gelukkig voorbij!  Kijk je hier eens mee wat de nieuwe uitdaging wordt?