Mottenkruid

Nog zo’n tof bloemeke uit onze tuin.  Ik schrijf hier tegenwoordig over niks anders meer precies.  Maar er staan er deze dagen zoveel hier he.

IMG_2151

ik kreeg de plant zeker vijftien jaar geleden van de vroegere buurjongen van de lieve wederhelft.  Waar we toen woonden, kreeg hij een plaats in de bloemenweide en zaaide zich wat uit.  Ik heb hem mee verhuisd naar Groen Genot en ook hier voelt hij zich thuis.

Mottenkruid of Verbascum blattaria is een toorts, tweejarig en soms zelfs meerjarig.  Het bloeit van juni tot augustus.  Wordt 60 cm tot 1,20 m hoog en groeit liefst op een zonnige plaats in arme grond.  Ik vind het mooi in de border als verticaal element.

IMG_2152

Mottenkruid komt ook in het wild voor maar staat in Vlaanderen op de rode lijst als zeer zeldzaam.  In Wallonië zelfs als ernstig bedreigd.   Ook daarom koester ik hem in onze tuin…

IMG_2154

Duizendguldenkruid

Nu zal ik toch eens met de lotto moeten meespelen!  Ik kreeg een teken.  Ineens staat hier Duizendguldenkruid in de zonneborder!  Ik weet niet vanwaar het komt.  Duizendguldenkruid of Centaurium erythraea is een mooi roze bloempje uit de Gentiaanfamilie.  Vorig jaar  stond het ineens naast onze oprit en nu staat het helemaal aan de andere kant in de tuin.

IMG_2158

Ik ging eens googelen en vond dat het eigenlijk een toverkruid is.  Als je het op 24 juni om 12 uur ’s middags plukt en in je portemonnee steekt, zou deze nooit leeg geraken.  Tja…

Het is een plant die ook heel geneeskrachtig is, las ik.  De thee van de bloempjes zou heel goed zijn voor de lever.  Alleen echt niet lekker, heel bitter.

Ik geniet hier van de mooie bloempjes en van het feit dat deze plant gewoon zelf mijn tuin uitkoos om te verblijven.  Ik voel me gezegend…

IMG_2159

Bosorchis

IMG_2139Hier staat ze dan!  Zo fier als een gieter… te bloemen.

Vorig jaar kreeg ik zomaar dit plantje cadeau van Jens en Leen van Natuurpunt.  Ze kochten het bij Ecoflora in Halle.  Zij hadden al enkele keren geprobeerd om het te introduceren in hun tuin.  Maar de Bosorchis voelt er zich niet thuis.  Zij hebben hele droge zandgrond.  Maar deze schoonheid heeft liever een vochtige bodem met toch wel een beetje leem.  In de buurt van onze poel zou dat dan misschien wel kunnen lukken, opperde Jens.

In een klein potje, waar ze haar goed in verzorgd hadden, kreeg ik ze mee naar huis. Ik zocht een plekje in de halfschaduw en waar ze niet kon overwoekerd worden door gras.  Met veel liefde heb ik haar daar goed in ’t oog gehouden.  Maar in ’t najaar kwijnde ze weg.  O jee, en in de winter was ze helemaal verdwenen.  Dan heb ik een stokje aan haar plaats in de grond gestoken zodat ik zeker niet kon vergeten waar ze stond.  En in het voorjaar was ze daar ineens weer, fris en monter!  Plezant, he?

IMG_2051

En nu bloemt ze al bijna vier weken.  Ik ken ze eerlijk gezegd niet, onze inheemse orchideeën.  De bosorchis of Dactylorhiza fuchsii zou een ondersoort zijn van de gevlekte orchis.  In Vlaanderen staat ze op de Rode lijst als zeldzaam.  Ik hoop dat de dame in onze tuin zich dus wil uitzaaien.  Wordt hopelijk vervolgd…

Met heel veel dank aan Jens en Leen van Natuurpunt!

Roomse kervel

IMG_2132

Vorige week zaten we bij Stany voor de bestuursvergadering van Velt.  We waren nog aan ’t napraten bij pot en pint ( altijd zo gezellig, onze vergaderingen) toen ‘zijne frank viel’ dat hij nog iets wilde tonen in de tuin. Hij had een plant die geurde naar Anijs maar hij wist niet wat het was.  Wij allemaal heel benieuwd de tuin in, eigenlijk was het al schemerdonker en daar stond hij : een prachtige Roomse kervel!

Jaren geleden op een veltbijeenkomst beweerde lesgever Frans De Smedt dat hij geen kervel meer zaait in de moestuin.  Veel te petieterig en schiet veel te vlug op, vond hij.  Hij had een super alternatief gevonden : Roomse kervel, Myrrhis odorata.

Ik had er toen nog nooit van gehoord en wilde dat ook wel eens proberen.  Bij Yo De Beule van kwekerij Duizendblad in Ternat kocht ik een plantje.  Het voelde zich direct thuis in onze kruidenspiraal en zaaide zich zelfs uit.  Roomse kervel is heel moeilijk te zaaien maar als hij ‘met zijn goesting’ ergens staat, doet hij dat zelf.  Zaad deel ik dus niet uit aan vrienden, maar wel jonge plantjes.

Het is een vaste plant uit de Schermbloemigen familie en komt elk jaar terug.  Vanaf begin april kan ik kervelsoep uit de tuin maken.  Ik maak een basissoep met ui, prei en een patatje.  Dit een kwartiertje laten koken.  De laatste minuut de Roomse kervel erbij en mixen.  Lekker, echt lekker!  Soms doe ik er ook nog Grote Brandnetel en daslook bij.  Dan heb je een echte wilde kruidensoep.  Een weldaad na een lange winter!

Nu op dit moment heeft de Roomse kervel zaden gevormd.  Zolang die frisgroen zijn, zijn die ook heel lekker.  Plezant voor de kinderen om te plukken.  Het zijn frisse anijssnoepjes.

Stany was heel blij met zijn ontdekking in zijn tuin.  Het is inderdaad een hele toffe plant om te hebben!  Kenden jullie die eigenlijk al?

IMG_2130

Korenbloemen…

Korenbloemen…

Zo enthousiast gelukkig als een klein kind voelde ik me, toen ik ze ontdekte.  Ik kwam van een zwoele nachtshift en wandelde nog even door de tuin om te bekomen.  En toen zag ik ze!  Twee korenbloemen in ons bloembollenweitje!

IMG_2135

Ik had ze er niet zelf gezet.  ’t Is te zeggen, toch bijna niet.  Zeven jaar geleden, toen we de Tamme Kastanje daar aangeplant hebben, had ik rond de stam de grond ‘grasvrij’ gemaakt.  Daar een eenjarig bloemenmengsel ingezaaid.  En daar waren korenbloemen bij.  Maar ondertussen waren die al een tijd terug verdwenen.

IMG_2133

En nu, jaren later, stonden ze ineens enkele meters verder, zomaar tussen het gras!  Toch echt veel boeiender dan kort geschoren, kapot gespoten gazonnetjes he…

IMG_2136

Ook Oranje Havikskruid staat nu te pronken in het gras.  Maar hier heb ik echt bedrog gedaan.  Die heb ik wel aangeplant…

IMG_2138

De zonneborder in mei

Ineens is het hier een explosie van geuren en kleuren geworden.  Deze maand heb ik hier eigenlijk niet ‘gewerkt’, gewoon af en toe een petieterig onkruidje dat probeerde tussen de bloemen een plaatske te veroveren, weggeplukt.  Vooral gewandeld, bijen en vlinders ontdekt en genoten.

Vaste planten en een- en tweejarigen staan hier gewoon door elkaar.  Niks tuinplan getekend maar gewoon bij elkaar gezet op ’t gevoel.  ’t Is een bont boeket geworden.  Op de voorgrond de witte Campanula persicifolia.

IMG_2129

Het zonneroosje, Helianthemum ( de naam van de cultivar weet ik niet meer) doet het hier heel goed.  Het breidt zich langzaam maar zeker uit.

IMG_2125

Akeleien hebben zich overal tussendoor uitgezaaid.  Zij komen uit waar ze er ‘goesting’ voor hebben.  Dat vind ik zo plezant, elk jaar zijn er zo andere verrassingen.  Ik vind vooral de enkelbloemige inheemse donkerblauwe de mooiste.

IMG_2126

Ook het knoopkruid, Centaurea jacea staat nu in bloei.  Bijen zijn er verzot op.

IMG_2128

De grasanjers, Dianthus plumarius verspreiden een zoete geur.  Ik kreeg ze lang geleden van mijn schoonmoeder.  ‘Pluimkes’ is haar naam voor deze prachtige bloemen.  Duizendschoon, Dianthus barbatus op de achtergrond bloemt ook.  Eigenlijk zijn dit ‘antieke boerenbloemen’ maar ik vind ze nog steeds mooi om in de border te hebben.

IMG_2127

Ook enkele geraniumsoorten staan hier.  De geranium sanguineum bloeit vanaf nu tot september.  Hij heeft zich al op verschillende plaatsen in de tuin uitgezaaid.  De hogere lila geranium kreeg ik ooit van een veltvriend.  Het is de Geranium pratense ‘Mrs Kendall Clark’.  Hij zaait zich hier ook uit.  De zaailingen ga ik in oktober uitplanten in de bloembollenweide.  Een goede tip van diezelfde veltvriend.😉

IMG_2085IMG_2090

De blauwe Iris sibirica heb ik ook al heel lang.  Ze bloeien maar kort maar ik vind ze zo mooi.

IMG_2084

Nu ’s avonds door de tuin wandelen, is zalig!  De geur van de damastbloemen is hemels…

IMG_2081

 

 

 

 

 

 

Terras zonder gif…

We mogen met zijn allen geen chemische bestrijdingsmiddelen meer gebruiken in de tuin.  Goede zaak vind ik!  Dit is al een eerste stap in de juiste richting.  “Jamaar, dat is niet eerlijk.  De boeren mogen nog wel spuiten.”, hoor ik dan.  Tja, een heel landbouwsysteem verander je niet zomaar van vandaag op morgen.  Daar is wat meer tijd voor nodig, maar het komt wel.

IMG_2098

Ons terras nu, want daar gaat het hier over.  Daar mogen we dus ook niet meer op spuiten.  Ik kan me voorstellen dat er al wel wat mensen met de handen in hun haar zitten.  Nochtans moeilijk is het helemaal niet.

Na de winter kan er serieus wat groenaanslag zitten op je terrastegels.  Veel mensen gaan dan schrobben met javel of bleekwater, chloorproducten dus.  Helemaal niet zo gunstig voor het bodemleven en het geeft ook nog eens lelijke vlekken op je kleren.  Eigenlijk schrob je beter met ecover (of biotex) waspoeder opgelost in een emmer warm water.  Deze waspoeders bevatten bepaalde enzymen die de celwanden van het mos beschadigen.  En inderdaad, ik probeerde het dit voorjaar, het mos werd bruin en verdween.

Wat met ongewenste planten tussen de terrastegels?  Soms, in ’t passeren, zal ik er wel eens enkele plukken maar er is een snellere en simpeler methode.  Alle dagen maak ik thee met zo’n gezellig fluitketeltje.  Ik ben een echte theedrinker.  De overschot van het hete water giet ik over de planten.  Je ziet ze zo slinken als spinazie in de kookpot.  De dag erna eens vegen met de stijve borstel en alles is weg.  Dit resultaat is natuurlijk niet blijvend.  Met gif trouwens ook niet, want anders zouden ze niet meer kunnen verkopen.  Maar na enkele weken kan je dit herhalen.  Op den duur put je de plant zo uit dat hij er het loodje bij legt.  De aanhouder wint.

IMG_2093

IMG_2102

Als je dan zo’n terras zonder gif hebt, wordt het interessant.  Gewenste planten gaan er zich ook thuis voelen.  Lavendel bijvoorbeeld groeit graag op een stenige ondergrond.  Onze buurvrouw viel onlangs bijna omver van verbazing : “Allee, ik heb daar 2,5 euro per plantje voor betaald en hier groeien die gewoon uit de terrastegels!”  Tja…  In onze kruidentuin staat lavendel.  En die heeft zich gewoon op het terras uitgezaaid.  Ook een bloedzuring zie je op de foto.

IMG_2096

Of een Muurleeuwenbek (Cymbalaria muralis) stond hier ook ineens.  Van waar die kwam, dat weet ik niet.

IMG_1962

Je kan het lot ook een beetje helpen.  Ik zie graag Steenanjer ( Dianthus deltoides).  Wat zaadjes tussen de tegels strooien en voila…  Is dit slordig en vuil volgens jou?

 

IMG_2094