Buxusmot ‘ambeteert’ de Kerk

Vorige week was het Palmzondag.  Dan gaan de katholieken naar de kerk en laten ze palmtakjes wijden.  Hier in onze lage landen worden daarvoor takjes van de Buxus sempervirens gebruikt.  Maar laat daar nu net serieus de mot in zitten!

F5C98223-6D1C-4818-B80A-F6FBCDB19098

Ook in onze parochie zaten ze met de handen in het haar.  De ‘palmaestruiken’ van de notabelen van de kerk waren allemaal kapot gegaan.  Zelfs duchtig spuiten had niet geholpen.  De lieve wederhelft kwam het vertellen en toen kreeg ik er toch wel medelijden mee.  Wij hebben hier ook al heel wat buxus verwijderd.  Maar ik had nog een struik staan die een beetje aangetast was en die ik dit jaar zou uitdoen.  Die mochten ze eigenlijk eerst wel komen verknippen.

E1D57E28-6320-4F42-BD78-2C0D95CAA32D

Een zalig dorpsfiguur van onder de kerktoren kwam dit werkje doen.   Hij kwam op zijn blokken en in een ‘kasposjieir’.  (Kent iemand de betekenis van dit woord nog?)  Een hele zak palmtakjes heeft hij kunnen oogsten zodat heel ons dorp voorzien was. Nu ga ik later toch wel in de hemel terecht komen zeker?

Voor iedereen een zalig Pasen zondag!

BBEFC739-3119-4F10-BBB6-DA4DB1A1FEFE

Advertenties

De alternatieve prairietuin, het conflict.

Ik ga jullie de smeuïge details besparen!  Maar door mijn liefde voor bijen en bloemen ben ik in een wespennest terecht gekomen…

80C84014-2CA2-4353-9558-3C41966FBF7C

Ik geef toe : ik was onwetend!  Maar door alle emoties er rond ben ik nu zo gebeten door de materie dat ik me er echt wil in verdiepen.  Mijnen ecomaat en ik hebben ruzie gemaakt.  Echt jong, ik heb onder mijn voeten gekregen!  Nachten heb ik er van wakker gelegen.

Het gaat over mijn blog, over de ‘maand na maand’ reeks van dit jaar die ik als titel ‘de prairietuin’ gaf.  In een ecologische blog staat die titel niet, vond hij.  Aan prairietuinen zijn heel wat onecologische aspecten, dat wist ik wel.  Maar ja, om dan maar meteen het kind met het badwater weg te gooien…  Het liet me niet los.  Ik vertelde over ons conflict aan Mr Fruitberg.  Hij stuurde me een heleboel informatie.  Ook Iris Veltman,  een milieukundige uit Nederland hielp me in m’n zoektocht.  Uiteindelijk mailde ik ook de medewerker ecotuin van Velt.  Met Frans, mijnen ecomaat heb ik dan een rustiger gesprek gehad en hij stuurde me ook zijn gestaafde en door wetenschappers ondersteunde mening per mail.  Door ‘die schop onder mijn kont’ van hem, heb ik heel veel geleerd.  Dankjewel Frans!

7D0A8FC4-0732-4E19-B152-7A4AA8AD3F4C

Maar wat heb ik nu juist geleerd?

Eerst en vooral dat prairietuinen gebaseerd zijn op de vegetatie die in principe in de prairies in Noord-Amerika voorkwam.  Die werden in stand gehouden door begrazing en/of branden en komen nu bijna niet meer voor.  De grassen en bloeiende planten groeien er op mineraalrijke maar voedselarme grond.  In de prairie is er een extreem landklimaat : strenge winters en warme zomers.

Om die groeiomstandigheden na te bootsen, worden hier meestal lavasteentjes gebruikt in een prairietuin.  Dit is gelukkig niet noodzakelijk.  Want het gebruik van deze steentjes is niet erg ecologisch.  Ze moeten aangevoerd worden dus niet interessant in het kader van CO 2-uitstoot.  Om deze steentjes ‘proper’ te houden, heb je een bladblazer nodig.  Deze geeft lawaai en ook uitstoot.  En wat als mollen en woelratten deze steentjes vermengen met grond?  Of als je later op dit perceel iets anders, bv een moestuin wil aanleggen?  Beter is het om uitdroging en warmteverlies van de bodem en ongewenste kruidgroei te voorkomen door bedekking met planten.  Velt staat  achter het principe : ‘De juiste plant op de juiste plaats’.  Dus onze voortuin met uitgeputte grond, daar kan ik aangepaste beplanting kiezen, bijvoorbeeld mediterane border, of een border met ook prairieplanten.

Wat is er nog negatief aan prairietuinen?  In het begin raadde men aan om de vegetatie af te branden!  Ja inderdaad!  En wat met het dierenleven dan?!  Volgens het Bermdecreet sinds 1984 mag afbranden niet meer.  Gelukkig!

Er is ook een gevaar aan prairietuinen verbonden.  Sommige prairieplanten zijn heel invasief.  Zij worden hier door onze andere bodem zo sterk dat ze onze inheemse flora gaan overwoekeren.  Of ze gaan zo groot worden en omver vallen en schimmels krijgen.  Als deze planten in natuurgebieden terecht komen, wordt dat heel gevaarlijk omdat ze onze inheemse planten overwoekeren.  Denk maar aan de Canadese guldenroede, een prairieplant die nu al in veel natuurgebieden voorkomt.   Of Japanse duizendknoop of Amerikaanse vogelkers…   Van deze gevaarlijke planten bestaan lijsten.  (Hier dank ik nog eens mr Fruitberg om ze me allemaal door te sturen.)  Eerst is er de ‘Consensuslijst’  Deze lijst bevat de invasieve planten waarvan de aankoop en aanplant wordt stop gezet.  De meeste tuincentra en plantenkwekers ondertekenden dit charter en verkopen deze planten dus niet.  Maar dan is er ook nog de ‘Communicatielijst’  Daarin staan vormen van planten die in bepaalde omstandigheden of in sommige natuurlijke habitats invasief kunnen wórden.  Hiermee moet je dus ook heel voorzichtig zijn.  Ook de ‘Species list’ van Harmonia is er zo ene.  Ik legde mijn plantenlijst van wat er in onze voortuin gaat komen naast.  En gelukkig staat er  geen enkele plant van die lijst in.  Als je ergens gaat vragen naar prairieplanten, moet je toch wel even die lijsten raadplegen!

Waar zie ik dan wel voordelen in het gebruik van prairieplanten?  Eerst en vooral de grotere belevingswaarde : er zitten heel mooie kleuren en prachtige bloemen tussen.    Deze planten bloemen ook meestal later op het seizoen als veel van onze inheemse planten al uitgebloeid zijn.  Dit is interessant voor bijen want zo kunnen ze goed gevoed de winter in.

In 2010 werd de ‘prairietuin’ een modetrend genoemd.  Maar nu lees ik nog steeds in tuinblogs dat dit nog zeer actueel is.  Mensen gaan er dus nog steeds naar op zoek.  Misschien is het dan wel niet slecht om als ‘Velt ambassadeur’ mijn visie erover eens te geven?

Ik vind een ‘prairieperceel’ interessanter dan een ‘stenen tuin’ met terrastegels en daar bijvoorbeeld een palmboom op.  Ik vind niet dat we prairieplanten te pas en te onpas overal kunnen gebruiken.  Maar wel als aanvulling in een tuin met inheemse planten.  Variatie in groenvormen vind ik heel belangrijk : bosjes, klimplanten, kruidenrijke gazons, moestuintjes, waterpartijen, …  Ons voortuintje waar welgeteld drie soorten planten in stonden, waar de buxusmot in huis hield en waar de grond heel arm en schraal geworden is, daar maak ik graag een ‘prairieperceeltje’ van naast al die andere habitats in onze tuin.  Maar een ‘zuivere prairietuin’ wordt het dus niet.  Daarom ga ik als titel van de volgende artikels in deze ‘maand na maand’ gebruiken : “De bijenvriendelijke voortuin”

Hadden jullie al gehoord van al deze argumenten?  En wat denken jullie daar dan van?  Daar ben ik nu eens echt benieuwd naar! 😊

F8811160-8FEE-4309-B60B-F84ADF4EFA23

 

In de boekskes…

Nee, niet in de gewone roddelboekskes!  Maar wel in een kwaliteitsvol tuinblad ‘Tuinseizoen’.  Ergens in december kreeg ik de vraag of ik wilde meewerken aan een rubriek ‘De groene blogger’.  Ze zouden een telefonisch interview doen en ze vroegen wat foto’s van de tuin.  Een vlotte Nederlandse vuurde haar vragen op me af en we hadden een gezellige babbel.  En hier is het artikel dan.  Ze heeft dat wel mooi gedaan hè?

50D1294A-6CD2-48B6-8460-B1A5A65A4D2C6FB58875-4FD0-436F-865F-48AFF601709A

 

Het filmdebuut ‘Hoe onderhoud je een gazon?’

”Ik heb u gezien!” zei hij.  Ik liep in de plaatselijke buurtwinkel en had hem ook wel gezien, ging hem echt niet omver rijden met mijn winkelkar.  “Ja maar, nee…”  zegt hij, “op TV!”  Aha ja, nu viel mijne frank.  Velt kwam filmen in onze tuin.  En het eerste filmpje werd deze week op Facebook gezet, niet op tv hoor.😊

Maar zo zie je maar hoe krachtig dat medium is hè.  Velt wil dit jaar de aandacht vestigen op het gazon van de Vlaming en Nederlander.  Omdat bijna iedere tuinbezitter wel zo’n ‘pelouse’ heeft.  En omdat iedereen daardoor de macht heeft om iets bij te dragen aan het in stand houden van onze biodiversiteit.

De hype van ‘ een saai grasveld als een biljartlaken’ is gelukkig voorbij!  Kijk je hier eens mee wat de nieuwe uitdaging wordt?

Het perceel met prairieplanten in maart (maand na maand)

Een prairieperceel  aanleggen, hoe begin je daaraan?  Hoe ik dat hier ga aanpakken, wil ik jullie maand na maand tonen.

De oplettende lezer zal merken dat er in februari geen maand na maand was.  Tja, door de enorme kou kon ik buiten nog niks doen.  Tijd om te snuisteren in de online catalogus van vaste plantenkweker Jan Spruyt uit Buggenhout.  Zo een verscheiden aanbod van prairieplanten dat die hebben!  Ik wilde ze allemaal wel en werd er wanhopig van omdat ik niet kon kiezen.  Ik heb dan gevraagd of zij de knoop wilden doorhakken en een beplantingsplan voor mij konden opstellen.  Ondertussen is dat gebeurd en Jacoba, de landschapsarchitecte beloofde dat het een kleurrijk geheel zal worden.

De ideale periode om een prairieperceel aan te planten, is begin april.  Op 4 april mag ik de planten gaan ophalen en het beplantingsplan zal er dan bij zijn.  Ik ben zo benieuwd!

Nu we eindelijk wat lenteweer gekregen hebben, kon ik de grond voorbereiden.  Als advies kreeg ik om goed te spitten of freezen.  Ik had echter wel wat wortel(on)kruiden ontdekt in mijn perceel.   De wortels daarvan zouden door deze werkwijze in kleine stukjes gehakt worden.  En elk klein stukje wortel loopt uit tot een nieuwe plant.  Ik heb dus met de spitvork de grond opgelicht en de wortels eruit geraapt.

279E98C8-836D-45E7-B131-FCB640F19D86

Ik vond ook nog steeds overblijfselen van de Lonicera nitida die al terug aan het uitlopen was.   Meer hierover vind je hier.  Man!  Wat is dat een invasieve plant!

B6AE6CAE-E036-47EC-A0FF-BD69ECEEE45F

De witte wortels die je hieronder ziet, zijn die van haagwinde.  Ze breken heel makkelijk als je ze probeert te verwijderen.  Je moet echt elk stukje eruit rapen, wil je door deze snoodaard niet overwoekerd worden.

A9324291-D19F-4797-90C4-00ABABAFE79D

En hier zie je links op de foto de wortels van de kruipende boterbloem.  Die opdringerige juffrouw kan er ook wat van hoor!  Als je die laat doen, maakt die allemaal uitlopers waar steeds weer nieuwe plantjes aan komen.  De ridderzuring naast haar, die krijgt grote bladeren en verdringt de planten die jij gezet hebt.

61D50FBC-4282-4AF4-AC9A-CD96AEC2A98C

Allé, straks gaan jullie nog denken dat ik de oorlog verklaar aan al deze planten.  Ze zijn zeker ook nuttig hoor.  Maar hier waar een prairietuintje gaat komen, heb ik ze liever niet.

Voor de rest moet er niks aan de grond gedaan worden.  Zeker niet bemesten of compost toevoegen.  Prairieplanten houden van een arme bodem.  Dus nu is het gewoon wachten tot volgende maand…

02D2B597-4CD4-458B-B13B-18B209F198CA