Hoe maak je van een weide een tuin?

IMG_1806Vier jaar geleden kregen we nieuwe buren, stadsmensen.  Ze kochten in ons ‘streukke’ een huis met een grote verwaarloosde tuin en weide.  In het huis werd heel wat verbouwd en van de tuin voor het huis werd met veel zweet, bloed en nog net geen tranen, een moestuin gemaakt.

Maar voor de weide hadden ze nog geen tijd.  Het was ook een stuk dat niet te overzien was.  Lastige onkruiden zoals grote brandnetel, kweek, hagewinde en paardenstaart tierden er weelderig.  Daarbij hadden ze ook geen zin om daar hard in te werken.  Het principe van de ‘luie tuinier’, ik ben daar ook fan van.  Dus ik stelde voor om het stuk af te dekken met landbouwplastiek en gewoon te focussen op al de rest.  Een mens kan toch niet alles tegelijk he zeg!😊

Een dikke twee jaar heeft die plastiek daar op gelegen en deze zomer kreeg buurman ineens jeuk in zijn vingers.  De plastiek moest weg en ze zouden de natuur zijn gang laten gaan.  Gelukkig kon ik hem overtuigen om nog even te wachten tot in oktober.  Ik legde uit dan dan het plantseizoen terug begint en in onze tuin was alles al zo goed aangegroeid dat we heel veel konden delen.  En dan konden we borders maken met veel bloemen.  Kleuren en geuren, ik wist dat ze daar van houden.

Zo gezegd zo gedaan en ik vertelde ons plan  aan Frans De Smedt, mijnen ecomaat van Velt.  Die zijn ogen begonnen ook al te twinkelen.  “Wij hebben ook vanalles in onze tuin waar we kunnen van delen.  Kom met uwen buurman ook maar eens naar hier.”   Lid zijn van Velt, dat heeft zo zijn voordelen he.😉

IMG_1807

Half oktober hebben we dan de plastiek weggenomen.  De grond eronder was lekker mul en alle planten waren verteerd.  Alleen die wortelonkruiden waar ik al over vertelde, tja… dat zijn serieuze kastaars hoor!  Met een spitvork (ne riek) hebben we nog kilo’s wortels van haagwinde, kweek en brandnetel uit de grond gehaald.  Maar doordat de grond zo lang afgedekt geweest was, was dat niet zo moeilijk.

IMG_1816

En dan kon het plezantste beginnen.  We bedachten een tuinplan.  Allemaal heel onprofessioneel hoor.  We tekenden op de grond.  Buurman en buurvrouw staken hun koppen bij elkaar en probeerden ook vanalles.  En voilà : ik vind dat ze dat heel goed gedaan hebben!  Ik probeerde het ook eens op papier te tekenen.  Ik zei het toch : heel onprofessioneel.  Maar het was plezant en het resultaat mag er zijn, al zeggen we het zelf.  En als in het voorjaar alles groen en in bloei zal staan, onze buren kunnen het zich nog niet echt voorstellen, dat zal schoon zijn.

IMG_1817

Ze kochten enkele struiken voor de schaduwborder onder de notelaar en pruim :  twee Amelanchier  lamarckii, enkele Hydrangea’s, een Cotinus coggygria, een Hamamelis en een Ribes sanguineum.

Nog een lijstje van de planten die we bij Frans haalden en in de schaduwborder zetten :

Phlomis, Symphytum uplandicum, Persicaria (2 soorten), Margriet, Vergeet Mij Nietjes, Geranium  macrorrhizum, ‘Kendall Clark’, phaeum en psilostemon, Daslook, Sneeuwklokjes, Tanacetum ( witbloeiend boerenwormkruid), Telekia, Lythrum en Moerasspirea.

Deze week pakten we dan de zonneborders aan.  Met de kruiwagen reden we van de ene tuin naar de andere.

IMG_1798

In de gebogen borders zetten we :

Scharnierbloem, Phlox, Margriet, Chelone (Schildpadbloem), Herfstanemoon, Grote Teunisbloem, Damastbloem, Verbena bonariensis, Nigella damascena, Papaver gezaaid, Kaardebol, Beemdkroon, Iris (blauw) en Stokroos.

IMG_1814

In de cirkels aan elkaar kwam :

Grasanjer, Steenanjer, Duizendschoon, Vrouwenmantel, Verbena bonariensis, Geum, Daglelie, Crocosmia, Vergeet Mij Niet, Moerasbloem, Euphorbia, Mahoniestruik, Akelei, Sedum hefstfreude, Geranium sanguineum, Lychnis en Stokroos.

IMG_1809

In de drie aparte cirkels hebben de buren nog verschillende soorten rozen gezet.

IMG_1801

Dat zal nogal kleur en geur geven volgend jaar he…

 

Advertenties

Wilde Kaardebol

IMG_2260

Ze zwerven rond in onze tuin, deze stekelige ridders.  Respect en bewondering heb ik voor hen!  Ze staan daar statig en mooi te wezen.  Ze verleiden insecten en vogels om bij ons te vertoeven.  En zelfs in de winter zijn hun verdroogde bloeiwijzen ontzagwekkende verschijningen.

Wilde Kaardebol of Dipsacus sylvestris is een tweejarige plant.  Hij zaait zichzelf makkelijk uit.  Het eerste jaar verschijnt er een rozet waarbij je al een aanzet van zachte stekeltjes ontdekt.

IMG_0309

In het tweede jaar ontwikkelen de stekels zich enorm en groeit de plant uit tot soms wel 2 meter hoog.  Op de kaardebol verschijnen lila bloempjes, de bloei begint in het midden.  Leuk om te zien!  De bloempjes bevatten veel nectar.

Toen we deze zomer in Frankrijk rondreden, zagen we op veel plaatsen gewoon langs de kant van de weg kaardebollen staan.  Zalig!

Nog een interessant weetje over de kaardebol : het blad is stengelomvattend.  Hierdoor blijft er regenwater en vocht van de plant zelf in zo’n soort opvangbakje staan.  Heel tof voor vogels, zij kunnen hier komen drinken.  Maar!  Minder tof voor insecten!  Als zij hierin terecht komen, worden ze verteerd door het vocht van de plant.  Ingenieus toch he!  Zo kunnen vogels genieten van een lekkere bouillon…

Doe jij mee met de Zadenruil van Rob van Natuurlijk-rijk?  Dan kan je ook zaadjes krijgen van deze plant.  Ik heb ze in mijn aanbod gestoken…

IMG_0306IMG_0307

Hoe bouw je een permacultuur gilde? (deel 1)

Iris Veltman, ze antwoordde op mijn vraag en wijdde er zelfs een hele blogpost aan.  Ik ben al enkele jaren fan, heb al veel geleerd van haar.  Hier zet ze weer een prachtige theorie neer, ze zal het me wel niet kwalijk nemen dat ik die op mijn blog deel.

 

 

 

via Hoe bouw je een permacultuur gilde? (deel 1)