Tagetes linnaeus.

imageVorig jaar volgde ik een workshop ‘zaden oogsten’ bij plantenkwekerij Silene in Buggenhout.  Lieve Adriaenssens nam ons mee in haar tuin en vertelde honderduit over haar planten.  We mochten van onze favorieten zaden nemen.  Hier nam ik zaad mee van Tagetes linnaeus. De bloemen zijn enkelbloemig, niet gevuld en ogen daardoor veel natuurlijker.  De plant zelf kan wel tot een meter hoog worden.  Tagetes die mooi te combineren is in een natuurlijke beplanting.

Hij is gevonden in de linnaeustuin in Zweden en zou eigenlijk een botanische vorm zijn.  Hij lijkt echt niet op de moderne cultivars.  Eigenlijk heb ik het niet zo voor die ‘stinkertjes’, de kleine perkplantjes die je in elk tuincentrum kan kopen.

Lieve kreeg het zaad van tagetes linnaeus van een plantenjager en die drukte haar op het hart dat ze het moest verspreiden.   Want deze plant mag echt niet verloren gaan.  Ik wil er graag mee helpen.  Daarom doe ik dit jaar ook mee met de Zadenruil.  Hierover binnenkort meer…

image

Advertenties

Maand na maand : onze poel in september.

Tadaa!  Het is gebeurd!  De poel staat leeg.  Ik dacht al dat het dit jaar niet meer zou gebeuren.  Maar nu is het toch van dat.  In droge jaren verdwijnt het water al in mei en moeten de dikkopjes zich haasten om pootjes te krijgen.  Dit jaar hebben we heel lang kunnen genieten van waterleven.

Net nog  een baby salamandertje tegengekomen…😊imageimage

imageimageimage

imageimage

Rode kool met appeltjes.

Dit stukje schrijf ik speciaal voor mijn buurvrouw, collega en boezemvriendin.  (Jaja, dit is een en dezelfde persoon, zalig he.)  Ze weet wel waarom ik dit schrijf, inside joke…😜  Ook een beetje voor mijn jongens, die hopelijk vanavond nog tegen mij zullen spreken…

Ondertusen staat mijne pot gezellig te pruttelen en zal ik hier eens vertellen hoe ik rode kool klaarmaak.

imageDe voorbereiding vind ik natuurlijk het leukst : de kool telen.  In maart zaai ik binnen in een zaaiteiltje.  Ik zweer bij de varieteit ‘Rodynda’, een biodynamische selectie met een donkerrode, zeer dichte en ovalen krop.

image  Ze lukken altijd goed bij mij.  Als de plantjes twee echte blaadjes hebben, naast de twee kiemblaadjes, mogen ze elk in een eigen potje.  Daar nog een beetje groeien en dan de tuin in.  Dit jaar heb ik mijn kolenbed afgedekt met een insectenvlies.  Niet dat ik al last gehad heb van de koolvlieg, maar wel van koolwitjes.  Ik heb hier al serieus mijn best gedaan om de vlinderpopulatie in stand te houden.  Alleen de rode kolen, daar blijven ze af.

Deze morgen dan een dikke rode kool gaan oogsten.  Tot daar het leuke deel.  In de keuken ben ik eigenlijk niet zo in mijn nopjes.  De zon lonkt dan, de kippen verwittigen dat er een eitje ligt te wachten, maar soit, ne mens moet ook eten he…

imageWat heb je eigenlijk nodig voor rode kool?  Een flinke kool natuurlijk.  Ook nog een kilo of twee appeltjes.  En dan een ui, ongeveer drie soeplepels azijn en evenveel water, peper, zout en ahum, suiker.  Over die suiker ga ik straks een geheim verklappen.image

Ik ben begonnen met de kool in vieren te snijden en dan in reepjes.  Dan heb ik twee sjalotten uit de tuin gesnipperd in een grote pot met wat vetstof.   Je kan natuurlijk ook een flinke ui nemen.   Daar de gesneden kool, een scheutje azijn, klein beetje water,  peper en zout bij.    Dit laten pruttelen en terwijl kan je de appeltjes schillen en in partjes snijden.  Ik had ongeveer 1,5 kg vruchtvlees voor 1 rode kool.  Dit gewoon bovenop de intussen al een beetje geslinkte rode kool leggen.

En dan het geheim over de suiker.  Ik hoop dat hierdoor geen rel gaat ontstaan want eigenlijk ‘bedot’ ik mijn gezinsleden al jaren.  Maar ze weten het niet.  Ooit, lang geleden leerde ik van mijn schoonmoeder rode kool klaarmaken.  Ik doe het nog altijd zoals ze het me leerde, behalve het laatste stukje.  Van haar moest ik tweeëndertig, ja 32! klontjes suiker bij de rode kool doen.  Zo van die witte, ongezonde, geraffineerde klontjes van Tienen!  Ik maakte toen ‘rode kool konfituur’!!!  Mijn mannen vonden dat top en gebruikte ik minder suiker, dan werd er duchtig ‘gezaagd’.  Verschrikkelijk!  En nu gebruik ik al jaren geen suiker meer en niemand die het weet.  Ik moet steeds in mijn eigen lachen als ze smullen van mijn rode kool.  Maar nu is het tijd om mijn geheim prijs te geven.  In plaats van ongezonde, witte, geraffineerde suiker, gebruik ik kokosbloesemsuiker.  Dit is een 100% onbewerkte, ongebleekte en ongeraffineerde ‘suiker’ uit de kokosbloesem.  Het is uitgeroepen tot de meest duurzame suiker ter wereld.  Het heeft zelfs een hoge nutritionele waarde!  Er zit kalium, magnesium, zink en ijzer in. En ook vitamine B1, B2, B3, B6 en C zit erin!  Voor de diabeten : het is een trage suiker met een glycemische index van 35, te vergelijken met de GI van de meeste groenten en fruit.  Het geeft dus minder sterke schommelingen in de suikerspiegel en je zal er dus ook niet zo vermoeid van worden.  Ik koop hem gewoon in de Colruyt.image

Mijn mannen eten dus gezond zonder dat ze het weten, haha…  Ik gebruik wel nog 8 soeplepels voor een rode kool, kwestie dat het niet opvalt he.  Vanavond eten we rode kool he jongens…  Dikke kus van moeke!

 

Jong leven!

Eigen kweek…  Het is gelukt!  Yeah!!!  Eindelijk een heel nestje zijdehoentjes gekregen.  Ons Antje haar kipje, het beste kloekje dat we hebben, was dit jaar de tweede keer broeds geworden.  Haar in een hokje apart gezet, tien eitjes onder haar vleugels gestopt en dan drie weken gewacht.  Twee eitjes zijn vroegtijdig kapot gegaan.  In elk eitje zat een zwart kuikentje maar helaas waren ze overleden.  Op dag 21 zijn de andere acht eitjes uitgekomen.  Vijf gele beestjes, een ‘lapjeskuikentje’ en twee zwarte.  De grootste zwarte heeft de naam ‘Calimero’ gekregen.  Net geboren, is hij een hele tijd blijven liggen met een stukje schelp op zijn kopke.  Zo grappig!

imageimageimageimage

De diertjes doen het heel goed.  Ze scharrelen en pikken en fladderen dat het een lieve lust is.  Ik probeer hen ook een beetje handtam te maken door hen voer aan te bieden uit mijn hand.  Echt plezant!

image

Na enkele dagen mogen ze al eens buiten in het zonnetje op het gras zitten.  Ik zet wel een rennetje over de beestjes.  Het zijn nog te lekkere hapjes voor de kraaien en eksters die hier steeds op de loer zitten.

imageimageimage

Eens ze ‘goed in de pluimen zitten’ mogen ze verhuizen naar de fruitkooi.  Daar heb ik een slaaphokje gezet en hebben ze wat meer ruimte om te scharrelen.

We vervelen ons hier niet in ‘Groen Genot’…

 

Ganzen seksen…

Vorige week kreeg ik een telefoontje van een tante van de lieve wederhelft.  Of ik geen drie ganzen moest hebben?   Een nichtje van de tante was weduwe geworden.  Haar man had haar twintig ganzen nagelaten maar eigenlijk was ze bang van ganzen.  Niet zo gemakkelijk om ze te verzorgen dan, he.  Drie ganzen, dat vond ik wel wat veel maar een nieuwe man voor ons Sieke, dat zag ik wel zitten.image

Afgesproken met het nichtje dat ik een mannetje zou komen halen.  Alleen wist zij ook niet hoe je dat kan zien bij ganzen.  Dus ben ik te rade gegaan bij een vriend van Natuurpunt, een echte vogelaar.  Hij zou het verschil wel kunnen zien, dacht ik.  Helaas, hij is heel goed met een verrekijker en bij de minste piep die hij hoort, weet hij over welk vogeltje het gaat.  Maar het geslacht van een gans bepalen, dat is echt niet simpel.  “De mannetjes zijn hoger en de vrouwtjes hebben een uitgezakte buik” zei hij.  Tja, die theorie kende ik ook maar in de praktijk had ik zo al enkele keren een mannetje als vrouw aanzien.  Dat verhaal lees je hier.  Dan krijg je ganzen die ‘judo doen’…

“Je kan ze ook seksen”, zei hij dan.  Huh, eendagskuikens seksen, dat wist ik dat dat gedaan wordt.  Maar volwassen vogels?!  Jaja, zei hij en hij stuurde me een link door hoe ik dat moest doen.  De uitleg was heel duidelijk :  je neemt de vogel met beide handen vast, draait hem op zijn rug met de nek naar jou toe.  Je legt je armen naast zijn lichaam en met je handen hou je zijn staart vast.  Je duwt met je wijsvingers zijn staart naar beneden en met je duimen duw je de geslachtsopening een beetje open.  Met de andere drie vingers druk je lichtjes op de rug.  Als dit niet te krampachtig gebeurt en de vogel kan zich ontspannen, zie je bij de mannetjes een klein penisje tevoorschijn komen en bij de vrouwtjes niets.  Dit is een gangbare methode en de vogel zou er geen last van hebben.image

image

image Lees verder