Maand na maand : onze poel in augustus

 

imageDeze maand hebben we een beetje ‘gewerkt’ in onze poel.  Allee ja, gewerkt, lees : spelen, plonzen en plodderen.  Het wateroppervlak was nogal erg begroeid geraakt met vooral gras.  Zo erg zelfs dat onze hond dacht dat ze een korter wegje kon nemen, langs het gras wilde wandelen en helemaal kopje onder ging.  Nu moet je weten dat ze helemaal niet van water houdt!  Zelfs van een beetje regen heeft ze schrik!  Ze zal haar plasje dan wel ophouden en niet naar buiten gaan.😜  Ik heb het gras dus verwijderd.

Nog steeds veel leven hier : kwakende kikkers, salamanders, tientallen kleine padjes, libellen en veel mooie brommende beestjes…   De poel zal dit jaar niet meer leeg komen te staan, denken we.

imageimageimageimageimage

Water in de tuin … Dat is genieten!

Advertenties

Uitstapje naar Milagrow

Vorige donderdag ging ik nog eens op stap met ‘ecovriendin’ Karen.   Samen met ons Antje zijn we gaan bloemen plukken in de bio bloemenweide van Milagrow te Aartselaar.image

Milagrow is blijkbaar zoveel meer dan alleen een bloemenplukweide ontdekten we ter plaatse.  Het is ook een bioboerderij waar ze groenten en fruit telen.  En ook koeien, kippen en schapen hebben ze.  Er is ook een hoevewinkel maar op donderdag was spijtig genoeg de sluitingsdag.  ‘Toeme toch…’  We gaan dus zeker nog eens terug gaan!imageimage

 

imageWe hebben ons wel serieus uitgeleefd tussen de bloemen.  Het concept is trouwens heel tof.  Er staat een karretje waar je snoeischaren, emmers en water vindt.  In de brievenbus die er hangt, mag je de centjes stoppen.  Voor tien bloemen vragen ze 5 € en voor een ruikertje van twintig bloemen, 9 €.

image

Antje mocht de bloemen kiezen en het moet gezegd dat ze een goede smaak heeft.  Ik vond het een vrolijk, fris en eerlijk boeketje.

image

Ook de schaapjes vond ze super schattig.  Die zag ze ook al wel ronddartelen in onze tuin, o jee!

image

Het was een gezellig namiddagje, een aanrader voor wie eens wat anders wil.  Via de fietsknooppunten kan je ook een mooie fietstocht maken naar Milagrow.  Voor meer info over dit alles : www.milagrow.org 

 

 

Gratis kipjes!

Het is hier al wat geweest!  Mijne kweek is helemaal niet goed gekomen.  Nochtans heb ik al drie keer een broedse kip gehad die op eitjes zat.  De eerste kip wroette bijna al haar eitjes kapot.  Welgeteld 1 zijdehoentje hadden we dan.  Bij de volgende ‘gezinsuitbreidingspogingen’ is er een saboteur aan het werk geweest!  De schuldige is een lief, klein baardkrieltje.  Ukkels of Antwerps, dat weet ik eigenlijk niet.

Links vooraan op de foto, zie je haar…image

Al een jaar of drie hebben we haar en ze woont gewoon bij de zijdehoentjes.  Ze legt hele kleine eitjes, die veel kleiner zijn dan die van de zijdehoentjes, dus goed te herkennen.  Maar dit jaar zijn haar eitjes om een onverklaarbare reden even groot.  Daarbij maakte ze ook soms ‘kloekgeluidjes’ zodat ik dacht dat ze niet aan de leg was.  Maar de sloeber bleef gewoon door eitjes leggen…  Die ik dan vrolijk onder de broedende kippen stopte…  Grrr!  Niks zijdehoenkuikentjes maar wel bastaardjes.😜image

 

image

imageOp 27 mei was onze tweede ‘bevalling’ en kregen we twee lieve lichtbruine kuikentjes, kruising tussen het baardkrieltje en onze rode zijdehoenhaan.  Het zijn schatjes, onafscheidelijk van elkaar.  Maar ze lopen bij de zijdehoentjes en als ze gaan beginnen eieren leggen, vergroot mijn probleem alleen maar.

Het baardkrieltje mag ook verhuizen.  Ik wil geen vergissingen meer.image

Ik vraag geen centjes voor de diertjes.  Maar ze zomaar weggeven, is niet erg diervriendelijk.  Wie weet waar komen ze dan terecht?  Ik heb er even over nagedacht en heb besloten de diertjes te geven aan iemand die er in ruil iets origineel voor wil doen of geven.  Zoiets gelijk het LETS systeem.  Het baardkrieltje mag apart weg maar de twee bastaardjes moeten bij elkaar blijven.  Zij zijn erg aan elkaar gehecht.  Ideaal voor hen is natuurlijk als ze alledrie samen een nieuwe thuis krijgen.

Op 20 mei kregen we terug een nestje.  Weeral de verkeerde eieren eronder gelegd, zag ik na enkele weken.  Maar jong toch!  De drie kuikentjes kregen echte pluimpjes in plaats van de ‘frullerige’ donsjes die zo typisch zijn voor zijdehoentjes.  Als ze groot genoeg waren om niet meer gepakt te worden door roofvogels, zijn ze met moederkloek mee verhuisd naar ons vogelboske.  Daar wilden ze niet in het kippenhok slapen.  Moeder mocht roepen zo hard ze kon, de pubers wilden niet naar binnen.  Dan is ze maar met haar kroost op een stapeltje stenen gaan slapen.  Nu gaat moeder gewoon terug binnen slapen maar de jeugd slaapt… in de bomen!

image

Ik was eerst van plan om ze ook weg te geven.  De donkere kipjes had ik al uit de bomen geplukt.  Maar de lichtbruine gaat zo hoog zitten dat ik er gewoon niet aan kan.  Gisteren heeft de oudste zoon me geholpen, foto’s genomen met zijn smartphone en we hebben gelachen!  Eigenlijk is het nog wel leuk, zo’n kippen in de bomen.  En hun eieren gaan ze wellicht toch niet gaan leggen bij die van de zijdehoentjes.  Dus dit trio mag wel blijven.image Lees verder

Courgettes verwerken

“Ze komen er langs ons oren al uit!!!”  Ons jongens kunnen er wat op doen, op al die courgettes.  Nochtans had ik dit jaar maar één plantje gezet, één gele courgetteplant.  Maar ’t is er ene  die goed zijn best doet.  Elke week kan ik wel enkele vruchten oogsten.image

Daarom was ik op zoek gegaan naar wat andere recepten.   In het boek ‘de moestuin van mme Zsazsa’ vond ik een tip om groenten eens te roosteren.  De courgettes in schijfjes gesneden en in een grote kom gedaan.  Daar heb ik olijfolie op gegoten en goed gekruid met Ras el Hanout (gekregen van de buurman), kruidenzout en peper.  Dat goed door elkaar geroerd en dan op de bakplaat van de oven gespreid.  De oven had ik voorverwarmd tot 220°C en een half uurtje hebben ze erin gelegen.  Halverwege moest ik ze wel eens draaien.  Echt lekker was dat, ons Antje kwam ook graag proeven.image

Maar om het wat toegankelijker te maken voor de broers, heb ik ze verwerkt in een tomaten-groentesaus met heel veel verse kruiden uit de tuin en gehaktballetjes.  Lekker, echt lekker!  Deze keer heb ik geen parels voor de zwijnen gemaakt…image

Uitstapje naar de Kruidtuin Leuven.

imageMet twee ‘Velt-vriendinnen’ bezocht ik vorige week de Kruidtuin in Leuven. Madrina van ‘Van hier naar daar’ had me dit goddelijke plekje al een hele tijd geleden aangeraden : “Moeke Hilde, daar gaan we jou de eerste uren niet buiten krijgen!”  En ze had gelijk!  Ik heb genoten, de hele dag!

image

imageEigenlijk was het de bedoeling dat we een fotozoektocht gingen doen.  Maar die was veel te moeilijk.  We moesten op zoek naar gaten in houten deuren, roosters over water, engeltjes,…  Maar wij hadden veel te veel interesse in de planten zelf.  Wat het eerst onze aandacht trok, waren de perkjes gazon.  Zo gelijk, zonder een klavertje of ander soort plantje.  Dat kon niet zonder pesticiden, dachten we.  De twee tuinmannen die een beetje verder aan ’t werken waren, gingen we daarover wel eens op de rooster leggen.  Den oudste kwam niet meer uit zijn woorden bij zoveel vrouwelijk schoon.  Maar de jongsten, die scoorde.  Hij werkte er nog maar zes maanden, zei hij, maar al die tijd had hij er nog niks van pesticiden gezien.  Ze hebben wel een speciale grasmachine.  Het gras wordt er mee plat geduwd en dan afgekapt.  Zo ligt het plat op de grond en kunnen zaden van andere planten niet wortelen.  Goed gevonden, alleen kost zo’n machine wel negen duizend euro.  Dan vind ik mijn levendige grasmat toch net iets mooier, hoor!

image

Er wordt echt hard gewerkt in de Kruidtuin.  Zo moest ik lachen met de zusjes Boterbloem. Zusterlijk stonden ze naast elkaar, elk in een perkje van een vierkante meter, de kruipende en de scherpe boterbloem.  De scherpe boterbloem, statig met slanke, hoge stengels.  De kruipende boterbloem daarentegen, die probeerde haar zuster te ‘overschoefelen’.  Die moesten ze echt elke week begrenzen en tot de orde roepen, dat zag je zo!

image

Niet alleen planten kan je in de Kruidtuin bewonderen.  Af en toe vind je ook een bordje met een gedicht.  Mooie, pakkende tekstjes!  Zo liet een bepaald zinnetje me niet meer los. Het beschreef zo mooi de gemoedstoestand waarin ik me bevond : ‘Kruiden gewassen tegen elk verdriet’  Ik had het een beetje moeilijk gehad de dagen ervoor.  Dan met twee goeie vriendinnen tussen de planten lopen, dat heeft me zo getroost…

image

Daarna nog even lekker gaan eten bij ‘Le pain quotidien’.  Dikke merci Karen en Hilde DP voor de super dag!!!  Gaan we nog eens doen hé?