Onze kruidenspiraal

Eigenlijk is onze kruidenspiraal ontstaan uit nostalgie.  Toen onze jongste zoon een jaar of acht was, ging hij op woensdagnamiddag steeds naar ‘De Siebe’, een bioboerderij bij ons in het dorp.  De boerin knutselde met de kinderen en liet hen kennis maken met de natuur.  In de vakantie kampeerden ze op de boerderij.  Ze sliepen in ‘indianententen’, leerden brood bakken, dronken kruidenthee en amuseerden zich buiten.  Groot was zijn verdriet toen het boerengezin ging verhuizen naar Canada.  ‘De Siebe’ werd afgebroken en de grond verkocht.  Echt spijtig!  In die periode had ik Comite Jean Pain leren kennen en was er een kruidenspiraal gaan leren bouwen.  Dat wilde ik in onze tuin ook wel.  Onze zoon die aan het helpen was om ‘De Siebe’ af te breken, vertelde de boerin over mijn plannen.  Hij vroeg haar of hij wat stenen mocht meenemen voor moeke haar kruidenspiraal.  Zo zou er voor altijd een stukje ‘Siebe’ in onze tuin blijven.  De boerin was enthousiast en we mochten zoveel stenen meenemen als we wilden.image

Met het hele gezin samen bouwden we onze kruidenspiraal.  Zelfs de jongste dochter, die toen nog een peuter was, hielp zeulen met steentjes op haar maat.  We haalden een halve meter aarde uit en vulden dat met steengruis.  Daarop zand en aarde gemengd en dan de spiraal opbouwen naar boven toe.image

Eigenlijk is onze spiraal niet volgens de regels gebouwd.  Eigenwijs als ik ben, maakte ik er een eigen versie van.  Bij ons is het meer een kruidentuintje geworden in de vorm van een spiraal.  Wil je de echte kruidenspiraal maken, dan moet je gaan kijken bij Yggdrasil, een didactisch-ecologische ontmoetingsplaats voor permacultuur.  Meer info vind je hier.image

Deze week heb ik onze kruidenspiraal een beetje ‘opgepimpt’.  Dit voorjaar waren we met de buren op weekend in de Ardennen.  ’s Zaterdags was het echter zo slecht weer dat we niks konden doen buiten.  Maar niet getreurd, dan zijn we maar een leisteenmijn gaan bezoeken.  De eigenaar van de mijn zei dat we stenen mochten rapen als souvenir.  We mochten alleen niet meer dan 150 kg boven halen.  Want dat was niet goed voor onze rug, grapte hij. 😊  De kinderen vonden dat natuurlijk plezant en zo had moeke ineens veel stenen om plantenetiketten mee te maken…imageimage

Advertenties

Gele anemoon.

imageHet is weer de periode van de plantenmarkten.  Vind ik zo plezant : kuieren van het ene kraampje naar het andere, al dat jonge, frisse groen zien en dan genieten.  Zo belandde ik enkele jaren geleden aan het kraampje van Ecoflora uit Halle.  (Eigenlijk blijf ik aan dat kraampje elke keer plakken en als die man me ziet afkomen, verschijnt er steeds een gulle lach op zijn gelaat.  Ik kan dan ook nooit weerstaan aan al die toffe plantjes.  Steeds heeft hij wel iets zeldzaam bij of iets boeiend dat ik zeker in mijn tuin moet proberen.)

Die keer overtuigde hij me om een plantje Anemone ranunculoides of gele anemoon mee te nemen.  “Dat is geen gemakkelijk plantje hoor” zei hij, ” maar als het zich goed voelt in je tuin, zal je er veel plezier van hebben.”  En inderdaad, ik vind het een heel tof plantje.  Het stelt wel wat eisen aan de bodem.  Het houdt van een vochtige, voedselrijke ‘bosgrond’ en staat liefst in half schaduw.  Ik heb het onder onze krentenboompjes geplant.  Daar liggen ook houtsnippers zodat de grond niet echt uitdroogt.

Tot in maart zie je nog niks van het plantje.  Het is altijd even spannend afwachten of het wel tevoorschijn zal komen.  En dan in april op ‘vree korte tijd’ staat het er ineeens met bloem en al.  En in onze tuin voelt het zich goed.  Stilletjesaan breidt het uit en wordt het polletje groter.  Volgende maand zal het weer onder de grond verdwijnen en dan is het terug wachten tot volgend jaar.  Laat het maar op zijn gemakske doen, ik geniet er van…image Lees verder

Hoe onderhoud ik mijn gazon?

imageAls je de tuinaannemers en de folders van Aveve moet geloven, heb je veel werk aan een gazon.  Je moet het twee keer per jaar verticuteren, het mos verwijderen.  Je moet kalk strooien.  Je moet bemesten en het onkruid bestrijden.  Je moet sproeien in droge periodes…

Van dit alles doe ik… niks.😉  Het enige wat ik doe aan onderhoud is ongeveer om de tien dagen het gras maaien.  Ik voer het gras af om de bodem te verarmen.  Zo krijgen ook andere planten de kans om zich te vestigen.

Ik heb geen nood aan een biljartlaken in mijn tuin.  Als mijn zonen willen biljarten, moeten ze maar naar het plaatselijk cafeetje gaan.  Wij hebben daarentegen een ‘kruidenrijk gazon’!   Madeliefjes zijn de eerste bloempjes die bloeien in ons gras.  ‘Lentezoentjes’ noem ik ze.  Ook paardebloemen vind je er.  Gisteren kwam ik zelfs een pinksterbloem tegen.  Ik heb ook narcisbollen geplant en laat het gras daar lang tot ze uitgebloemd zijn.  In de molshopen zette ik Oranje Havikskruid en Wilde Margrietjes.  Vorige zomer vond ik zelfs een soort mini geraniumpje.  En klavertjes natuurlijk.  De bloempjes worden vrolijk bezocht door verschillende bijtjes.  Onze dochter die graag op haar blote voeten loopt, heeft wel al enkele keren op zo’n bijtje getrapt.  Tja, dat hoort erbij, he.  Gelukkig prikt zo’n bijtje niet zo erg als een limonadewesp.😜  Ook mos mag in ons gazon groeien.  Dat blijft lekker lang groen en zo moeten wij in droge periodes niet sproeien.

Laat al die dure meststoffen en onkruidbestrijders maar liggen en geniet van wat de natuur je brengt.  Je zal zien dat je heel wat verrassingen zal vinden in je gras…

image

Hondsdraf of Look zonder look?

Ik vind het gezellig om met een mok thee op mijn tabletteke op facebook te snuisteren in groepen zoals ‘Moestuin’ of ‘Velt vzw’.  Daar kom je dan vragen van mensen tegen waar je ook heel wat kan van leren.  Zo zag ik vandaag een mevrouw die in haar tuin een plantje gevonden had dat ze niet kende.  Altijd spannend he!  Bij mij moet dat dan blijven staan tot ik het ken.  😊  Ze had een foto gepost van een blaadje van het plantje en vroeg of ze het zou verwijderen.  ” Nee, niet doen!!!”, stuurde ik direct.  Mij deed het blaadje denken aan de blaadjes van look zonder look.  Maar iemand anders dacht aan hondsdraf.  Kon ook natuurlijk.  Nog iemand anders zei dat het Galaxblad was.  Dat kan niet.  Galaxblad groeit niet in onze contreien maar ergens in Amerikaanse bossen geloof ik.  Je kan het hier kopen bij ‘de bloemist’ en het wordt veel gebruikt om mee te bloemschikken.

Hondsdraf of Look zonder look dus…  Hondsdraf is een mooi kruipend plantje dat in maart begint te bloemen met blauwpaarse lipbloempjes.  Onze kinderen kennen het plantje heel goed.  Als je in de netels gevallen bent of op expeditie in de natuur netels bent tegengekomen, wat hier nogal eens durft voorvallen😜,  kan je de blaadjes van hondsdraf kneuzen en de pijnlijke plekken ermee inwrijven.  De pijn is dan onmiddelijk verdwenen!  Ook het blad van Ridderzuring helpt hier trouwens, dit even terzijde.  Het is ook een heerlijk geurend plantje.  Een blaadje in de thee is zalig.  Of in een soepje met (a)pril lentegroen… zaaalig!

image

Look zonder look ziet er een beetje anders uit.  De blaadjes lijken op die van hondsdraf maar ze zijn groter.  Het plantje is ook helemaal anders.  Het vormt een polletje dat hoger uitgroeit.  Eind april komt het in bloem.  Op lange stelen komen kleine witte bloempjes.  Het pantje geurt naar ui of knoflook ook al is het er niet mee verwant.  Ik maak er nu samen met daslook pesto van.  Dat met pasta, wat kerstomaatjes en parmezaanse kaas, mmm echt lekker!

image

Dus, mevrouw van op facebook,  hopelijk heb je dat gevonden schatje nog niet uitgetrokken…

1 april…

Eigenlijk moet ik deze toch wel gauw even vertellen!  Deze week heb ik buikgriep gehad.  Een cadeautje van mijn werk, grr!  Vrijdag was ik herstellende van dat ocmw-virus en dus was ik ons huis aan het opruimen en verluchten.  Kwestie van alle vieze beestjes buiten te krijgen.  Het was een stralende lentedag dus onze dochter en het buurjongetje waren aan ’t buiten spelen.

Ineens hoorde ik hen roepen en wenen.  Ja lap, ’t was al van dat!  Ik begon te lopen terwijl denkend of ik nog wel genoeg pleisters en verbandmateriaal had…  Daar lagen ze alletwee op de oprit, kronkelend van de pijn, bloedend aan knieën en ellebogen…  Ja tereire, tot ik dichterbij kwam…  Ketchup!!!  Ja, ketchup, daar hadden ze zich mee ingesmeerd!  Negen en tien jaar!  En plezier dat ze hadden!!!   Zalig he…😊