Zijdehoentjes…

imageOnze knuffelkipjes, ze zijn de aaibaarheidsfactor van onze tuin.  ” Oh, jullie hebben pluchen kipjes!” riep een speelkameraadje van onze dochter eens uit.  Met hun zachte, donzige pluimpjes, rustig scharrelend en altijd zo lief…

image

Het is zeker twintig jaar geleden dat ik het ras leerde kennen.  Sindsdien heb ik ze altijd gehad.  Zijdehoentjes leggen niet zo heel veel eitjes.  En ze worden ook heel snel broeds.  Dat vind ik er juist zo plezant aan.  Elk jaar hebben wij jong leven in de tuin. Het zijn ook zo’n goede moedertjes.  Hun kuikens mogen zo lang bij hen blijven ook al zijn mama haar vleugeltjes al veel te klein geworden.  Zo schattig!

image

Ik ben begonnen met een toompje witte kipjes.  Maar algauw wilde ik meer en andere kleurtjes.  Via ’t internet vond ik andere kwekers.  Ondertussen heb ik ze in ’t rood, buff, blauw, zwart en patrijskleur.  Ik hou ze niet kleur bij kleur.  Voor de moment heb ik twee haantjes, een rood en een zwart.  Voor mijn vader had ik een wit-patrijs kuikentje meegebracht maar dat is ook een haantje geworden.  Dus misschien krijg ik het wel terug.  Het duurt wel een tijdje eer je het geslacht kan zien bij de jonge diertjes.  Ik zie het meestal het eerst aan hun ‘gezichtje’.  Jonge haantjes krijgen zo’n kwade blik.  De kipjes houden hun lieve oogjes.

image

Zijdehoentjes zijn eigenlijk kipjes die in elke tuin passen.  Ik las eens dat je ze zelfs op een appartement kan houden.  Dat kan ik me wel voorstellen want ze leggen zo’n kleine, droge kakjes.  Maar dat vind ik maar zielig voor de beestjes.  Ze lopen zo graag in de tuin!  Bij ons gaan ze regelmatig eens op stap en scharrelen dan in de borders op zoek naar slakkeneitjes  en onkruidjes.

Ik kijk al uit naar het voorjaar.  Heb al terug enkele eitjes in het legnest gevonden.  Dus binnenkort wordt er heel waarschijnlijk terug eentje broeds.  Die zet ik dan in een hokje apart, de eitjes eronder en dan 21 dagen wachten.  En dan uitkijken naar welke kleurtjes de kleintjes zullen hebben.  Zo plezant!

Advertenties

Maand na maand : onze poel

Ik heb besloten me ook eens aan een blogprojectje te wagen : Dit jaar wil ik elke maand enkele foto’s nemen van onze poel.  Dit stukje tuin verandert enorm doorheen de seizoenen.

image

Een beetje geschiedenis over ons paradijsje  :  Vroeger was het een weide tussen de andere weiden en omzoomd door grachten die terecht kwamen in de Vondelbeek.  Maar de boeren moderniseerden en de grachten werden niet meer onderhouden.  Toen wij het stuk kochten, zakten we bijna tot aan onze knieen in de grond.  Zo nat was het er.  We konden zien dat er ooit een gracht geweest was maar die was helemaal verzand.  Dankzij de plaatselijke natuurpunt afdeling hebben we op die plaats een poel(gracht) kunnen maken.

image

Deze maand staat er heel veel water in de poel.  De knotwilgen staan kaal en alle planten zijn in rust.  In het water zit ook niet veel leven maar erop wel.  Vorige zondag vlogen nog vijf eendjes op als ik naderde.

 

image

Moestuin … lessen.

imageEerlijk gezegd, moet ik toegeven dat het niet mijn favoriete plekje in de tuin is, de moestuin.  Op de een of andere manier slaag ik er steeds in om achter de feiten aan te lopen.  De erwtjes te laat geplant, de spinazie doorgeschoten, de prinsessenboontjes te dik geworden…  Structuur, moeke Hilde, structuur!  Daarom besloot ik hulp te zoeken.  Dit jaar doe ik immers mee met het Ecotuinenweekend van Velt en als we de mensen een tuin tonen, moet het toch op iets trekken,hé.  Ik vroeg me af of we met Velt geen lessen konden geven in de moestuin, dan hadden andere mensen er ook nog iets aan.

image

De andere bestuursleden van onze plaatselijke afdeling vonden het een goed idee.  Natuurlijk werd er wat lacherig over gedaan en geplaagd,  (ja, wij zijn een plezante bende), zo van de mensen al het werk laten doen en ik dan alles oogsten.  Maar nee, dat is niet de bedoeling!  We gaan zelfs zaden en knolletjes en vanalles uitdelen.  We hebben een toffe lesgever gevonden, de in Velt-middens bekende Jos Noppen.  Hij kwam al eens naar de tuin kijken en de manier waarop hij zo al wat uitleg gaf, deden mijn groene vingers jeuken. Zo een enthousiaste mens die zo boeiend kan vertellen!

image

Ben je er graag bij op 10 april en 8 mei 2016 van 9 tot 12.30 u, schrijf dan snel in bij desmedtfrans@skynet.be want de plaatsen zijn beperkt.  De theorie wordt in onze living gegeven en we kunnen daar de mensen niet stapelen:;

Karen, ook een bestuurslid en intussen heel goede vriendin geworden, schreef een tekstje voor op de Velt-website.  Ik kon het niet beter verwoorden :

image

Eigen groentjes en fruit telen is hip en fun om te doen ; je bent in beweging in de buitenlucht en mits een beetje inspanning, een klein beetje kennis en veel liefde krijg je heerlijke eigen oogst kado.
Weet je niet hoe er aan te beginnen en heb je geen zin om je door dikke boeken heen te worstelen of lange teksten te lezen op het net.

Volg gewoon de ecomoestuin workshop van Velt Neer Brabant. Je investeert een beetje tijd ; 2 zondagvoormiddagen. Je kan dit doen in leuk gezelschap en je krijgt een vakkundige uitleg ; zo zullen we het hebben over de verschillende grondsoorten, waar je best op let bij elk van die grondsoorten en wat er best op te telen is. Vervolgens leren we hoe een moestuin voor te bereiden ; juiste voeding voor de grond, indeling van de tuin. Erna leren we meer over het opstellen van een plannetje met respect voor wisselteelt.  En uiteraard blijft het niet bij theorie.  We duiken dan ook de moestuin in om te zaaien, te planten en te leren om alles goed te laten groeien.  We doen dit alles ten huize van bestuurslid, Hilde Cassimons.

Kortom, een inspirerende, gezellige en leerrijke workshop met een goed evenwicht tussen theorie en praktijk!

  • Lesgever van dienst is Jos Noppen.
  • Heb je zaden teveel, breng ze maar mee.  We ruilen onder elkaar…image

Mollen!

Ik heb er een haat-liefde verhouding mee, met die beestjes.  Ik weet wel dat ze heel goed zijn voor de bodem.  Ze houden die luchtig en verorberen heel wat schadelijke insecten.  Alleen hun molshopen, daar krijg ik het van.  Het grasveld ziet eruit als een huid vol acne.  En in de border komen ze boven juist daar waar met veel zorg nieuwe plantjes gezet zijn.  Grrr!   Vroeger ging ik ze te lijf met een mollenklem en spijtig genoeg voor hen was ik daar wel bedreven in.  Maar door de jaren heen kreeg ik wroeging.  Al die moorden op mijn geweten!  Nu ging ik het anders aanpakken.  Ik haalde een potje ‘Anti Ravage van Ecostyle’.imageDat zijn bolletjes die voor mollen een penetrante geur verspreiden.  Zelf vond ik ze nogal naar lavendel ruiken, niet slecht.Alle molshopen opgeschept en 3 bolletjes per hoop in de gangen gestopt.  Wat een werk!  En denkende dat uit deze bollen geen bloemen gingen groeien.  Eerlijk gezegd vond ik het geen plezant werkje.  En zou het iets uithalen?  De volgende morgen zonk de moed me in de schoenen.  Terug 2 hopen in het gras!😁. Bij de ene lagen de bolletjes er zelfs bovenop!  Wat een regelrechte oorlogsverklaring!  Toen heb ik mijn mollenklem  weer boven gehaald.  Ik ben ook niet heiliger dan de paus he.  Gelukkig is het beestje er niet in getrapt.😄. En dan was er een kentering.  Een week geen enkele molshoop!  Tot er weer ene verscheen.  Maar al de ecostyle bolletjes waren op.  Dan heb ik maar, hopelijk zit u niet aan het ontbijt terwijl u dit leest, paaseitjes van onze hond in de gang gestopt.Karoo & Fideel (17 van 17)  En dat is nu 2 weken geleden!  Ik heb geen enkele molshoop meer!!!  Yes, en dat zonder dat ik heb moeten moorden!  Ik vind mollen terug heel schattig, lief en heel nuttig voor de tuin…

image